Tym właśnie jest ta wyjątkowa wystawa, która powstała z „zachwycenia” nad przekazem norbertańskiej krypty i dorobku artystów, dla których wierność Chrystusowi jest w sztuce najważniejsza. Wystawa „Dotknięcie wieczności” otwarta niemal w przededniu Wszystkich Świętych, potrwa do końca stycznia 2013 r.

Ekspozycja potwierdza żywotność tematyki sakralnej we współczesnej sztuce. – Według Jerzego Nowosielskiego, międzywojennego absolwenta pijarskiego gimnazjum w Krakowie, „sztuka albo należy do sacrum, albo w ogóle nie jest sztuką. Rozdzielanie sztuki sakralnej od sztuki świeckiej, które nastąpiło w końcu XVIII wieku, dokonało rozłamu świadomości ludzkiej. Świadomość ludzka albo jest święta, albo jest infernalna” – cytuje kustosz wystawy i dyrektor Centrum Wiara i Kultura – o. Eugeniusz Grzywacz.

Na wystawę, zaprezentowaną w odrestaurowanych krużgankach klasztoru, składa się ponad sto prac trzynastu artystów. Dotyczą one niemal wszystkich dziedzin sztuki: malarstwa, grafiki, ceramiki, rzeźby, pokazów przestrzennych i multimedialnych, abstrakcji. Łączy je element wrażliwości twórców – osób wierzących, mocno i autentycznie przeżywających swoją wiarę. Są to artyści m.in. z Krakowa, Małopolski, Bielska-Białej – wśród nich znane nazwiska, ale i tacy, którzy nie mają na swym koncie wielu wystaw, natomiast preferują w swej twórczości sztukę religijną, która nie zawsze, zdaniem ojca kustosza, „ma najlepsze recenzje i wzięcie”.

O. Grzywacz wyjaśnia, że do zorganizowania wystawy zainspirowała go krypta norbertańska, której atmosfera skłania do refleksji nad „przemijaniem, pielgrzymką życia, wiecznością oraz nad niemożnością zrozumienia człowieka bez Chrystusa”. Wystawę uzupełnia i wzbogaca 12 fotografii krypty. – Skala, język i różnorodność przedstawień artystycznych inspirujących się przeżyciem religijnym, lekturą Biblii, historią świętą Kościoła jest tak ogromna, a szczupłość miejsca wystawowego tak skromna, że ograniczyliśmy tę wystawę do kilkunastu artystów, a tematykę zawęziliśmy do nastroju miejsca i czasu prezentowanej wystawy – wyjaśnia kustosz.

Czas otwarcia wystawy nie był przypadkowy – poprzedziła je uroczystość Wszystkich Świętych i wspomnienie naszych bliskich zmarłych. Zakorzenienie w Polsce tego święta zawdzięczamy właśnie klasztorom średniowiecznym, w obrębie których te uroczystości obchodzono nadzwyczaj bogato. Przypomina o tym krypta klasztorna, z unikatowym wystrojem, w której norbertanie modlili się za swoich zmarłych. Ze względu na swą treść krypta premonstratensów została włączona w prezentowaną wystawę. Stała się klamrą łączącą tradycję ze współczesnością, pomostem pomiędzy dawnymi a współczesnymi artystami, którzy w swej twórczej inspiracji doświadczali swoistego „dotknięcia wieczności”.

– Doświadczenie duchowe i sakralność piękna jest wspólna dla ludzi żyjących w różnych epokach. Przeżycia te udowadniają, że nasz czas, pomimo swej skończoności, nie ogranicza naszego człowieczeństwa, lecz jest jedynie wstępem do Wieczności – mówi o. dyr. E. Grzywacz. I dodaje, że świadomie unikał wyboru „tych rozkrzyczanych, popularnych twórców”. – Osobiste podejście do Chrystusa było czynnikiem warunkującym – mówi.

Wystawa będąca twórczym zaproszeniem do „refleksji nad pielgrzymką życia” to kolejny z powodów, dla których warto odwiedzić zakorzenione w średniowieczu sanktuarium Matki Bożej Hebdowskiej z powstałym przy nim nowoczesnym obiekcie pn. „Centrum Wiara i Kultura. Ośrodek duchowości chrześcijańskiej, edukacji i kultury”, który przyjmuje pielgrzymów i turystów z Polski i Europy, prowadzi rekolekcje, warsztaty, konferencje, zajęcia edukacyjne.