Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią” (Rdz 9, 13) - to słowa XII Dnia Judaizmu, obchodzonego 17 stycznia w Kościele Katolickim w Polsce. „Głównym motywem obchodów - jak podkreśla bp Mieczysław Cisło, przewodniczący Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Dialogu Religijnego - winna być przede wszystkim modlitwa o lepsze wzajemne poznanie, o dialog, o współdziałanie na rzecz ogólnoludzkich wartości, o wzajemne braterstwo, o wspólne świadectwo wiary w Boga wobec zsekularyzowanego świata”.

Dialog, refleksja, modlitwa

Dzień Judaizmu, ustanowiony przez Episkopat Polski w 1997 r., ma na celu rozwój dialogu chrześcijańsko-żydowskiego, refleksję i modlitwę. Chociaż w swych założeniach jest inicjatywą wewnątrzkościelną, to do włączenia się w jego celebrację są zapraszani przedstawiciele gmin żydowskich z rabinami. Jak mówi bp Cisło, „ten dzień winien dawać impulsy do podejmowania nowych wspólnych inicjatyw na rzecz budowania cywilizacji życia i miłości, pokoju, sprawiedliwości społecznej, a także wychowania młodego pokolenia do braterstwa i solidarności międzyludzkiej ponad kulturami, narodowościami, religiami; wychowania młodych do wiary w Boga, w życie wieczne, do Dekalogu jako fundamentu życia moralnego”. Dzień Judaizmu sprzyja również pogłębieniu świadomości judaistycznych korzeni chrześcijaństwa. Wzajemna życzliwość i postawa dialogu są ważne tym bardziej, że obecnie - według Piotra Kadlcika, przewodniczącego Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Polsce - w Polsce mieszka ok. 20 tys. Żydów.

Jedność, wrażliwość moralna

„Kto spotyka Jezusa Chrystusa, spotyka judaizm. Nam, chrześcijanom jest potrzebne ciągłe przypominanie więzi, jaka nas wiąże z ludem Izraela” - mówił ks. Alfred Wierzbicki, wicerektor Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie, gdzie pod przewodnictwem Metropolity Lubelskiego odbyły się archidiecezjalne obchody Dnia Judaizmu. - „Nasza dzisiejsza wspólnota jest znakiem, że mimo dostrzegania wyzwań i trudności czasu obecnego, chcemy w przestrzeni modlitwy i na fundamencie kultury budować jedność, która jest naszym zadaniem, i chcemy wzajemnie wspierać się w tym dziele” - podkreślał abp Józef Życiński. Mówiąc o trudnościach pojawiających się w dialogu ze „starszymi braćmi w wierze”, zwrócił uwagę na konieczność odpowiedzialności za wrażliwość moralną i jako wzór do naśladowania podał styl Jana Pawła II: „być człowiekiem pokoju, mówić «szalom» skłóconemu światu, pełnemu agresji, napięć, podziałów; szukać tego, co jednoczy; ukazywać żywą pamięć o cierpieniu wcześniejszych pokoleń”.
Uczestnikiem wspólnej modlitwy chrześcijan i Żydów oraz gościem spotkania był Marek Halter, żydowsko-francuski pisarz urodzony w Warszawie, światowy autorytet w dziedzinie obrony praw człowieka, ukazujący w powieściach „korzenie, które - niezależnie od różnic między judaizmem a chrześcijaństwem - wyznaczają strefę wspólnych wartości”.