W roku duszpasterskim, którego hasłem są słowa „Otoczmy troską życie”, promocja Ewangelii Życia staje się charyzmatem sanktuarium Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowcu k. Jasła, gdzie znajduje się jedyny w Polsce symboliczny cmentarz nienarodzonych.

Tradycja modlitwy za nienarodzonych

Parafia Tarnowiec powstała na przełomie XIV i XV wieku. Przez pierwsze wieki nosiła ona wezwanie Trójcy Przenajświętszej. Jednak po wybudowaniu kolejnego (prawdopodobnie trzeciego w historii) kościoła w Tarnowcu, od 1600 r. parafia tytułuje się wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Przez 400 lat tytularne wezwanie wywarło swoiste piętno na duchowej i duszpasterskiej sylwetce tutejszej wspólnoty parafialnej.
Od najdawniejszych czasów ludzie przybywali do Tarnowca modlić się w sprawach związanych z narodzeniem i zdrowiem dzieci, a także w intencji matek oczekujących potomstwa. Ten charyzmat modlitwy związanej z tajemnicą ludzkich narodzin spotęgował się, gdy w 1789 r. sprowadzono do Tarnowca łaskami słynącą Figurę Matki Bożej, która od XV wieku była czczona w klasztorze Ojców Karmelitów w Jaśle.
Od czasów koronacji cudownej Figury w Tarnowcu w 1925 r., Księgi Łask i publikacje historyczne o Tarnowcu dowodzą, że pielgrzymi przychodzili tu, by przez wstawiennictwo Matki Bożej prosić i składać podziękowania za łaski związane z poczęciem, zdrowym rozwojem, a zwłaszcza cudownym urodzeniem i ratowaniem od choroby i śmierci niejednego dziecka.

Pomnik Niewinnych

Niezwykłym dziełem Opatrzności Boskiej stał się fakt skierowania przez biskupa rzeszowskiego Kazimierza Górnego i zainteresowania Tarnowcem grupy krzewicieli cywilizacji życia z Francji, zrzeszonych w Stowarzyszeniu Krzyżowców Najświętszego Serca Pana Jezusa. Stowarzyszenie to powstało w Paray le Monial we Francji 28 grudnia 1973 r., w 300. rocznicę objawień Najświętszego Serca Pana Jezusa. Celem Stowarzyszenia jest wynagradzanie Najświętszemu Sercu Jezusowemu za grzechy publiczne, zwłaszcza popełniane w tzw. majestacie prawa, jak również modlitwa i troska o przywrócenie Prawa Bożego we Francji, a przez Francję na świecie. Szacunek wobec prawa do życia oraz troska o przywrócenie tegoż prawa tam, gdzie jest ono łamane, stanowią główny nurt działalności Stowarzyszenia.
W tym duchu należy odczytać również reakcję Stowarzyszenia na rok miliarda (rok 1997), w którym ONZ przyznała oficjalnie, że do tego czasu zamordowano przez aborcję miliard nienarodzonych dzieci. Stowarzyszenie upamiętniło ten dramat poprzez budowę dwóch Pomników Nienarodzonych - symbolicznych cmentarzy. Powstały one w Chantemerle les Bles we Francji oraz w Tarnowcu na Podkarpaciu (poświęcony we wrześniu 1998 r.). Zgodnie z widocznymi inskrypcjami, wymownymi nazwami tego dzieła są: Pomnik Niewinnych czy też Pomnik Miliarda.
Pomnik taki, jako jedyny w Polsce, pełniący rolę symbolicznego cmentarza nienarodzonych, jest umieszczony na tarnowieckim wzgórzu i posiada taki sam wzór, jak planowane na całym świecie. Składa się z górującego nad otoczeniem dużego, ponad 7-metrowego krzyża symbolizującego ofiarę Jezusa Chrystusa na Golgocie oraz z 100 małych krzyży, które upamiętniają śmierć miliarda nienarodzonych; stąd nazywa się go często Pomnikiem Miliarda. Obok dużego krzyża znajduje się kapliczka z obrazem Matki Bożej z Guadelupe, patronki rodziców oczekujących potomstwa.

Apostołowie Ewangelii Życia

W 10. rocznicę powstania Kalwarii zbudowano Drogę Krzyżową, która z tekstami encykliki „Evangelium Vitae” Jana Pawła II stanowi podporę dla wszystkich, którzy jako Pokolenie JP II są gotowi przyjąć zaproszenie papieża oraz własnego sumienia i stać się apostołami Ewangelii Życia wobec szerzonej w świecie cywilizacji śmierci. Drogę Krzyżową erygował bp Kazimierz Górny, ordynariusz diecezji rzeszowskiej, a pobłogosławił bp Edward Białogłowski 7 września 2008 r.
Owocem współpracy z obrońcami życia na świecie było ofiarowanie przez Biskupa Kościoła koptyjskiego z Egiptu oryginalnych relikwii Dzieciątek Męczenników z Betlejem - dzieci pomordowanych na rozkaz króla Heroda. Relikwie te w specjalnym przenośnym drewnianym relikwiarzu wraz z certyfikatem autentyczności są przechowywane obecnie w filarze kościoła w Tarnowcu i stanowią wymowne tło duszpasterskiej działalności Sanktuarium w dziedzinie obrony życia ludzkiego.
Ten rys charyzmatycznego apostolstwa tarnowieckiego sanktuarium został spotęgowany przez wprowadzenie i wmurowanie w drugim filarze kościoła w Tarnowcu relikwii św. Gianny Beretty Molli, kanonizowanej w 2004 r. włoskiej lekarki, która poświęciła swe życie dla ratowania nienarodzonego dziecka.
Zaszczepienie w Tarnowcu idei krzewienia Ewangelii Życia doskonale zjednoczyło się z odwiecznym tytułem parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i znaną tu od wieków modlitwą i łaskawością Bożą, związaną z darem nowego życia i zdrowia, jakie tutaj często wypraszano.

Nowy kształt pobożności maryjnej

Powstanie tarnowieckiej Kalwarii zbudowało nowy wymiar funkcjonowania sanktuarium. Obok tradycyjnego rysu pobożności, kształtowanego w każdym sanktuarium, zaistnienie Pomnika - Cmentarza Nienarodzonych nadało bardzo aktualny dzisiaj, apostolski kształt pobożności maryjnej. Przejawiaja się on w modlitwie i ekspiacji oraz działalności na rzecz krzewienia cywilizacji życia w wielu powszechnych dzisiaj wymiarach.
Działalność ta zatacza coraz większe kręgi ze względu na ogrom zniszczeń, jaki wywołał duch krzewionej dziś kultury śmierci. Dotyka ona nie tylko nienarodzonych, lecz zabija zdrowego ducha ludzkości. W tym wymiarze obrona nienarodzonych staje się jednocześnie obroną ich matek i ojców, lekarzy i wszystkich, którzy w wyniku syndromu proaborcyjnego mogą być skazani na konsekwencje utraty wiecznego zbawienia oraz nieludzkie duchowe i psychiczne cierpienia.
W ramach rozwijającego się charyzmatu tarnowieckiego Sanktuarium powstało wiele formalnych i spontanicznych działań. Na pierwszy plan wysuwa się krzewiony tu Ruch Duchowej Adopcji. W każdą pierwszą sobotę miesiąca przed Mszą wieczorną jest tu organizowany Różaniec Obrońców Życia i błogosławieństwo rodziców oczekujących potomstwa.
Coraz większym zainteresowaniem cieszą się przybywające 31 maja do Tarnowca pielgrzymki dzieci po pierwszej spowiedzi i Komunii św., które solidaryzują się z dziećmi, które tej formy spotkania z Bogiem nie dożyły i ofiarują swoją Komunię jako ekspiację za grzechy rodziców i lekarzy zabijających nienarodzonych. Od kilku lat sanktuarium w Tarnowcu przyjmuje organizowane na początku lipca diecezjalne dni skupienia dla wszystkich zaangażowanych w dzieło krzewienia cywilizacji życia we współczesnym świecie.
Tysiące ludzi skupiają tarnowieckie Nabożeństwa Zawierzenia latem, w każdą pierwszą środę miesiąca, w których, po Mszy św. o godz. 19, wyrusza różańcowa procesja światła na Kalwarię Nienarodzonych. Wobec współczesnych duchowych potrzeb, charyzmat sanktuarium rozszerza się również na działania związane z duszpasterstwem wokół problemu tzw. samoistnych poronień.
Szeroki wachlarz nowych wyzwań stojących przed tarnowieckim sanktuarium przekracza możliwości organizacyjne tutejszych duszpasterzy i parafian. Cieszymy się, że Pan Bóg porusza serca, a Maryja, Matka Jezusa wzywa nowych Apostołów Ewangelii Życia, dla których niezwykłe sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia w Tarnowcu staje się inspiracją do apostolskich działań w zakresie budowania cywilizacji życia w świecie niosącym tak wiele zagrożeń.

Głoszenie Ewangelii życia staje się szczególnie naglące dzisiaj, gdy lęk budzą coraz liczniejsze i poważniejsze zagrożenia życia ludzi i narodów, zwłaszcza życia słabego i bezbronnego. Obok dawnych, dotkliwych plag, takich jak nędza, głód, choroby endemiczne, przemoc i wojny, pojawiają się dziś plagi nowe, przybierające nieznane dotąd formy i niepokojące rozmiary. Nikt nie powinien czuć się wyłączony z tej mobilizacji na rzecz nowej kultury życia: wszyscy mają do odegrania ważną rolę
Jan Paweł II, Encyklika „Evangelium Vitae”

Tylko szacunek dla życia może stanowić fundament i gwarancję najcenniejszych i najpotrzebniejszych dla społeczeństwa wartości, takich jak demokracja i pokój. Nie może bowiem istnieć prawdziwa demokracja, jeżeli nie uznaje się godności każdego człowieka i nie szanuje jego praw. Nie może istnieć prawdziwy pokój, jeśli się nie bierze w obronę i nie popiera życia
Jan Paweł II, Encyklika „Evangelium Vitae”