Każdy mój grzech to moja strata, moja choroba, brud mojej duszy. Jeśli nawet początkowo wydawało się, że ominę jakieś cierpienie, że coś zyskam, to szybko się okazuje, że przymnożyłem sobie cierpień, a zysk był pozorny. Skutkiem grzechu jest zawsze przerażająca samotność i brak perspektyw, brak motywacji, aby się starać.
W takiej sytuacji trzeba spojrzeć wokół. Na pewno niedaleko stoi Jezus i czeka na moje spojrzenie. Jest pełen zrozumienia, Jego surowość łagodzi rany, a Jego Miłość pomaga z miłością spojrzeć na samego siebie.
Odnajdźmy dziś wspólnie perły Jego słów wypowiadanych z mocą.

I. Zobaczyć dobro (Pan Jezus skazany na śmierć)

Jeśli w kimś szukałem zła, to Jezus pomoże mi znaleźć w nim dobro, choćby to, które stoi przed człowiekiem. Tak jak On widzi dobro, które mogę dostrzec i spełnić.

II. Przyjąć Jego Miłość (Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona)

Kto zauważy, jak bardzo jest kochany przez Chrystusa, inaczej patrzy na siebie i na świat. Nawet można powiedzieć, że jeśli przyjmę Jego miłość, to każdy wysiłek i cierpienie są okazją, by mocniej do Niego przylgnąć.

III. Prawda ułatwia (Pierwszy upadek)

Udawanie to wchodzenie w śmiertelny wir. Upokorzenie jest szansą, by zaakceptować swoją niedoskonałość. Jezus ceni moje staranie, moje próby.

IV. Umacniająca bezsilność (Spotkanie z Matką)

Nie ma większego cierpienia dla matki, jak świadomość, że nie jest w stanie pomóc dziecku. Dzieje się tu wielki cud - Jezus przyjmuje tę bezradność i umacnia Matkę. Jak mogę umocnić swych rodziców? Jak ich przybliżyć do Jezusa?

V. Przymus przemieniony (Szymon z Cyreny pomaga Panu Jezusowi w niesieniu krzyża)

Spotykamy tak wiele osób sfrustrowanych, napełnionych złośliwością. Szatan chce, abyśmy podchwycili ten ton. Jezus podsuwa natchnienie - jak przemienić serca pełne ironii? Czy starczy modlitwa w sercu, a uśmiech i podziękowanie na twarzy?

VI. Odważniejsza od przywódców (Weronika ociera twarz Pana Jezusa)

Podłe jest przyznawanie racji mocniejszym. Nierozsądne jest rzucanie się z motyką na słońce. Weronika wybrała najmądrzejsze rozwiązanie - pomogła cierpiącemu. Cierpiący zawsze potrzebuje, by przy nim być.

VII. Uleczona pewność siebie (Drugi upadek)

Jak lekko jest człowiekowi, który wyznał winę i przestał sobie wmawiać, że nikogo nie potrzebuje, że Boga nie potrzebuje. Często proszę Pana Boga, aby nigdy nie próbować bez Niego, aby z jedności z Nim czerpać siły.

VIII. Diagnoza (Pan Jezus poucza kobiety z Jerozolimy)

Patrząc powierzchownie, widzimy dużo zła i cierpienia. Jezus uczy głębokiego spojrzenia - by zauważać, że mogę sprzeciwiać się wojnie przez pokój w moim sercu i dawanie tego pokoju, że na kłótnię obok lekarstwem jest życzliwość w mojej duszy.

IX. Obowiązek ponoszenia (Trzeci upadek pod krzyżem)

Towarzysząc komuś, kto traci siły, mam znaleźć moc dla niego. Tę moc mogę odnaleźć w mojej przyjaźni z Jezusem, w mojej modlitwie, w moim wyrzeczeniu.

X. Zawstydzeni (Pan Jezus odarty z szat)

Ci, którzy szukają zła w innych i chcą je napiętnować, rzadko chcą prawdy oczyszczającej świat, niekiedy wręcz chcą od siebie odwrócić uwagę. Przyjaciel Jezusa nie piętnuje, tylko szuka dobrej rady, stara się pomóc i mnożyć dobro.

XI. Ożywione działanie (Pan Jezus przybity do krzyża)

Ratunkiem dla świata nie są odkrywcze programy ekonomiczne, tylko modlitwa i ofiarowywanie Bogu cierpień i słabości. Jezus zbawia świat na krzyżu, a nie gdy nauczał i uzdrawiał. Aby nigdy nie zmarnować cierpienia, zawsze trzeba Bogu je ofiarować.

XII. Przełamana Hostia (Śmierć na krzyżu)

W czasie Mszy św. mogę umierać ofiarowując swoje przełamywanie siebie.

XIII. Widzieć jasność (Ciało Pana Jezusa zdjęte z krzyża i złożone w ramionach Matki)

Z każdej sytuacji jest Boże wyjście. Maryja pomaga je dostrzec.

XIV. Coś trwałego (Ciało Pana Jezusa złożone do grobu)

Nieśmiertelne jest tylko to, co spełniłem w stanie łaski. Reszta to śmieci.