Historia Zakonu

Zakon Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny Sióstr Wizytek został założony 6 czerwca 1610 r. w Annecy w Sabaudii, we Francji przez św. Franciszka Salezego, biskupa Genewy, doktora Kościoła i św. Joannę Franciszkę de Chantal. Celem Zakonu jest "dążenie do zjednoczenia z Bogiem, aby modlitwą i świadectwem życia wspomagać Kościół święty w Boskim dziele odkupienia świata".
28 czerwca 1654 r. - Do Polski Siostry Wizytki sprowadziła w roku 1654 królowa Maria Ludwika Gonzaga, żona króla Jana Kazimierza. Pierwszy klasztor powstał w Warszawie. Siostry klasztoru warszawskiego założyły 2 domy: w Krakowie w 1681 r. i w Wilnie w 1694 r.
22 lipca 1694 r. - Założenie klasztoru w Wilnie. Fundatorką klasztoru Nawiedzenia w Wilnie była Anna Dezelstowa. Siostry w Wilnie zajęły się od początku wychowaniem i kształceniem młodzieży żeńskiej, a obowiązkowi temu oddawały się z całym poświęceniem. Kościół Sióstr Wizytek w Wilnie był pierwszym kościołem w świecie konsekrowanym pw. Najświętszego Serca Jezusowego. 20 sierpnia 1719 r. za pozwoleniem papieża Klemensa XI przy kościele założone zostało Bractwo Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Rok 1863 to rok postrachu dla całej Litwy. Rok codziennych ofiar i moralnego męczeństwa. Niechęć Murawiewa ze szczególną zaciekłością skierowana była na Zgromadzenie Sióstr Wizytek. Zapowiedział, że zmusi Siostry do opuszczenia granic Rosji. I osiągnął swój mściwy cel.
5 marca 1865 r. - Wydalenie Sióstr Wizytek z Wilna. Siostry otrzymały urzędowy dekret wydalenia. W Kronice zanotowano: "W nocy z czwartku na piątek 5 marca 1865 r. ks. Lubowicki odprawił Mszę św., komunikowałyśmy wszystkie i spożyte zostały wszystkie komunikanty... Podczas tej Najświętszej Ofiary serca nasze przeniknięte były najwyższym bólem... I zgaszono wieczną lampkę, paląca się w tym miejscu bez przerwy lat 168... Nareszcie kazano wychodzić. Każda z nas ucałowała próg klauzury nim go przestąpiła, protestując w milczeniu wobec Boga, obecnych ludzi i własnego sumienia, że przemoc do tego ją zmusza. Powozy stały na dziedzińcu. Kilku kozaków na koniach eskortowało nas, a za nimi jechało kilku żandarmów. Zastałyśmy dworzec otoczony wojskiem...".

Z Francji do Jasła

21 marca 1865 r. - Przybycie Sióstr Wizytek do Francji.
Po podróży odbytej w bardzo trudnych warunkach - zimno, głód, bezradność położenia, Siostry przybyły do Paryża. "Pierwszą osobą nas witającą był polski kapłan o. Jełowicki i usłyszane w polskiej mowie: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus ".
30 września 1865 r. - Zgromadzenie wygnane z Wilna przez 6 miesięcy rozproszone po różnych klasztorach Nawiedzenia we Francji, znowu zebrało się w jedną rodzinę i zamieszkało w Wersalu we własnym klasztorze.
Siostry otworzyły pensjonat, gdzie kształciły się dziewczęta francuskie, wśród których większość stanowiły córki polskich emigrantów. Do nowicjatu wstępowały Polki i Francuzki.
10-29 września 1901 r. - Wydalenie Sióstr z Francji. Kronika z 1899 r. podaje: "30 lat z górą upłynęło od czasu, jak opuściłyśmy rodzimą ziemię. Zgromadzenie nasze na obcej ziemi rozwijało się i zdawało się, że ten klasztor wersalski będzie zarazem kolebką i grobem dla każdej siostry. Bogu spodobało się zaznaczyć jeszcze jeden bolesny postój na tej ziemi. W roku 1898 na czele ministerium we Francji stanął Waldeck Rousseau, a z nim w skład gabinetu weszło klika masonów, którzy postanowili Francję zeświecczyć. Zaczęli od księży i zakonów. Aby sobie zapewnić schronienie poza Francją, Siostry podjęły myśl wyjazdu do Galicji, gdzie wstęp nie był wzbroniony. Otrzymały zezwolenie od bp. J. S. Pelczara i władzy świeckiej. Ze wskazanych miejsc w diecezji przemyskiej wybrały Jasło. Na zakupionym gruncie postanowiły wznieść klasztor i kościółek ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa".

cdn.