Okres Adwentu, szczególnie w Roku Wiary, jest wielkim przypomnieniem, jak ogromną wartość ma dla nas modlitwa i czuwanie. O tym przypomina nam w dzisiejszej Ewangelii Jezus, mówiąc: „Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym”. Musimy jednak odpowiedzieć sobie na pytanie, czy nasze pokolenie zdaje sobie sprawę z tego, że dzień Syna Człowieczego, przyjście Chrystusa może nastąpić „znienacka, jak potrzask”. Oczywiście dzień przyjścia Chrystusa zawsze będzie niepokoił tych, których serca są „ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych”. Natomiast dla tych, którzy żyją w zjednoczeniu z Chrystusem, żyją wiarą każdego dnia, dzień powtórnego przyjścia Chrystusa będzie „nabraniem ducha i podniesieniem głowy”. Będzie dla nich odkupieniem.

Jezus w Ewangelii zachęca nas do tego, abyśmy nauczyli się czuwać i byli zawsze gotowi na Jego dzień. Dlatego musimy również w naszym życiu osobistym, rodzinnym i wspólnotowym znaleźć czas na modlitwę. Odkryć na nowo wartość modlitwy. Bł. Jan Paweł II w liście apostolskim „Novo millennio ineunte” pisał, że „w modlitwie toczy się ów dialog z Chrystusem, dzięki któremu stajemy się Jego przyjaciółmi” (n. 32). Co więcej, nasze wspólnoty chrześcijańskie powinny „stawać się prawdziwymi «szkołami» modlitwy, w której spotkanie z Jezusem nie polega jedynie na błaganiu Go o pomoc, ale wyraża się też przez dziękczynienie, uwielbienie, adorację, kontemplację, słuchanie, żarliwość uczuć aż po prawdziwe «urzeczenie» serca. Ma to zatem być modlitwa głęboka, która jednak nie przeszkadza uczestniczyć w sprawach doczesnych, jako że otwierając serce na miłość Bożą, otwiera je także na miłość do braci i daje nam zdolność kształtowania historii wedle zamysłu Bożego” (list apostolski „Novo millennio ineunte”, n. 33)

Rok Wiary jest czasem, który dobrze przygotowuje nas na dzień Syna Człowieczego. Przygotowuje również na nasz Adwent. Przecież wszyscy staniemy przed Synem Człowieczym. Musimy wciąż czuwać i walczyć o nasze sumienia, o łaskę wiary w naszych sercach. Musimy podjąć pracę wewnętrzną, podjąć pewne postanowienia i otworzyć się na dar nawrócenia, o którym będziemy słyszeć wielokrotnie w okresie Adwentu. By jednak dobrze zrealizować wszystkie nasze postanowienia, potrzebna jest modlitwa i postawa czuwania „w każdym czasie”.