Noc chwały

AN

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Dodaj do Google

Noc sylwestrowa przed nami. W tym roku może być wyjątkowa. Jeśli chcesz spędzić ją w atmosferze uwielbienia i radości w Duchu Świętym, przyjedź do Lublina! Już po raz czwarty organizowana jest tam Noc Chwały, czyli chrześcijański sylwester. Tegorocznymi gośćmi będą Carol Razza (USA) oraz Michelle Akers (USA), którzy poprowadzą nauczanie oraz uwielbienie. Oprawę muzyczną zapewni Armia Dzieci. Zaproszenie skierowane jest do wszystkich, którzy chcą tej nocy doświadczyć odnawiającej obecności Króla Chwały. Bez względu na to, ile masz lat, Jezus czeka na Ciebie. Młodzi mogą przyprowadzić przyjaciół, rodzice - dzieci, a starsi - znajomych. Spotkanie rozpocznie się 31 grudnia o godz. 19.00, a zakończy ok. 2.00 - 1 stycznia. Przewidziane są: Eucharystia, posiłek, uwielbienie, konferencja, modlitwa i toast dla Jezusa. Rejestracji można dokonać na stronie: www.czaschwały.pl. Jeśli zastanawiasz się, czy to spotkanie jest dla Ciebie - przyjdź. Wyjdziesz odmieniony.

A jeśli do Lublina masz jednak za daleko, szukaj w Twoim mieście chrześcijańskiego sylwestra, który pozwoli Ci przeżyć niezapomniany czas radości i pokoju, gdzie spotkasz nie tylko wyjątkowych ludzi, ale także Tego, który napełnia pokojem i przemienia serce.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nauczycielka życia

Niedziela Ogólnopolska 1/2013, str. 42

Mateusz Fryc

[ TEMATY ]

Niedziela Młodych

Lubię historię. Zawsze interesowały mnie decyzje podejmowane przez „wielkich tego świata” wpływające na życie innych ludzi. To, co kiedyś się zdarzyło, ma przecież wpływ na naszą rzeczywistość, na to, że jesteśmy tu, a nie gdzie indziej. Cytując Cycerona „Historia magistra vitae” - historia nauczycielką życia. Zgadzam się z tą maksymą, ponieważ jestem przekonany, że osoba nieznająca przeszłości swojej rodziny czy swojej ojczyzny, nie będzie potrafiła ustrzec się od błędów, uniknąć ich, robić tego, co słuszne. Czasem odnoszę wrażenie, że w dzisiejszych czasach odchodzi się od tego, co bolesne, od ludzkich cierpień. Najlepszym tego przykładem są niektóre media „cenzurujące” to, co brzydkie, złe, bolesne, straszne. Co więc pozostaje? Wyimaginowana rzeczywistość pełna piękna, luksusów, radości. Co najgorsze, młodzi ludzie, nie interesują się dziś przeszłością. Wyjazd na wycieczkę szkolną np. do obozu koncentracyjnego nie jest przez nas odbierany jako niezwykłe przeżycie, mocne, intensywne, mające na celu przybliżenie się do prawdy. Ważne, że nie trzeba iść do szkoły, nie trzeba się uczyć, przewodnik wraz z nauczycielem „coś tam pogadają”, ja poplotkuję z kumplami, pożartujemy z czegoś i tyle. A samo miejsce? „Każdy obywatel naszego kraju powinien tu przyjechać, zobaczyć to miejsce”, więc obowiązek spełniony. Refleksje? Żadnych, albo bywają skrajne, prowadzące do nienawiści wobec innego narodu...

CZYTAJ DALEJ

Zburzenie i wzniesienie w trzy dni to śmierć i zmartwychwstanie

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Wizja Ezechiela należy do najpiękniejszych obrazów Starego Testamentu. Spod progu świątyni wypływa woda. Najpierw strużka spod prawego węgła, potem, mierzona co tysiąc łokci, sięga kostek, kolan, bioder, wreszcie staje się rzeką nie do przebycia. Kierunek jest znaczący. Ku wschodowi, w dół, ku Arabie i Morzu Martwemu, czyli w stronę największej martwoty, jaką znała geografia Izraela. „Dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione”. Słone wody morza śmierci stają się zdrowe, ryby mnożą się jak w wielkim morzu, a nad brzegami rosną drzewa, których liście nie więdną i które co miesiąc rodzą świeże owoce, „ponieważ woda dla nich przychodzi z przybytku”. Świątynia jest w tej wizji źródłem. Świętość wypływa i uzdrawia zewnętrze. Prorok wygnania, który widział chwałę Pana opuszczającą zbezczeszczony przybytek, widzi teraz ruch odwrotny, życie płynące z domu Boga w świat aż po uzdrowienie tego, co najbardziej martwe. Apokalipsa podejmie ten obraz w finale Pisma. Rzeka wody życia wypływająca z tronu Boga i Baranka, drzewa o liściach służących uzdrowieniu narodów (Ap 22,1-2). W święto katedry Rzymu ta perykopa czyta samą siebie. Bazylika laterańska, matka i głowa wszystkich kościołów Miasta i Świata, jak głosi napis na jej fasadzie, jest czczona jako próg, spod którego płynie woda. Chrzcielnica laterańska, najstarsze baptysterium chrześcijaństwa, stoi obok bazyliki jak komentarz. Z tego źródła rzeka popłynęła przez wieki i kontynenty. Kościół z kamienia ma sens o tyle, o ile wskazuje na tę rzekę. Martwieje, gdy zaczyna wodę magazynować zamiast puszczać ją w dół, ku morzom martwym tego świata.

CZYTAJ DALEJ

Leon XIV: religie winny chronić godność człowieka, budować wolność i podtrzymywać nadzieję

2026-11-09 22:25

www.vatican.va

[ TEMATY ]

Leon XIV w Ameryce Południowej

Vatican Media

"Religie powinny być przestrzenią spotkania, a nie podziałów, oraz wspólnie służyć obronie godności człowieka, budowaniu pokoju i umacnianiu nadziei" - powiedział Leon XIV podczas spotkania z przedstawicielami wspólnot chrześcijańskich i innych tradycji religijnych 9 listopada w Pałacu San Martín w Buenos Aires. Papież podkreślił znaczenie dialogu i współpracy, nawiązując do wielokulturowego i wieloreligijnego dziedzictwa Argentyny.

Bardzo się cieszę, że mogę was pozdrowić podczas tej Podróży Apostolskiej. Nasze spotkanie opiera się na filarach dialogu i przyjaźni, które miały fundamentalne znaczenie w życiu Papieża Franciszka, a które obecnie pragniemy umacniać, budując nowe mosty, to znaczy otwierając nowe drogi współpracy w społeczeństwie, w którym żyjemy. Również ja jestem tutaj pośród was jako Następca Apostoła Piotra i wraz z nim wyznaję wiarę w Chrystusa, „Syna Boga żywego” (Mt 16, 16), prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka, uznaję zarazem jedność wynikającą ze chrztu, która łączy nas z braćmi należącymi do wyznań chrześcijańskich. Zgodnie z nauczaniem Soboru Watykańskiego II pragnę ponownie potwierdzić duchową więź łączącą Kościół z ludem Izraela (por. Dekl. Nostra aetate, 4) oraz szczery szacunek dla tego, co prawdziwe i święte w różnych tradycjach religijnych (por. tamże, 2).

CZYTAJ DALEJ

Reklama