W grudniu ubiegłego roku cały świat obiegła wiadomość o tym, że księżna Kate oczekuje dziecka. Media nie zajmowały się niczym innym. Ciekawe spostrzeżenie odnotował na swoim blogu internetowym Danny Burke, biblista z Boyce College, uczelni należącej do Seminarium Teologicznego Południowych Baptystów w Louisville w USA. „Dlaczego o dziecku księcia Williama i księżnej Kate, będącym trzecim w kolejce do brytyjskiego tronu, w odróżnieniu od innych dzieci czekających na urodzenie, nie mówi się «płód», a określa się je «królewskim dzieckiem»? Nawet takie tytuły medialne, jak «NY Times», «Washington Post», «CNN», które na co dzień pilnują, by o dziecku nienarodzonym mówić «płód», w przypadku książęcej pary odchodzą od tej reguły, mimo że dziecko Kate liczy dopiero dwunasty tydzień życia. Jedyną różnicą między dzieckiem, o którym obecnie mówią media na całej planecie, a dzieckiem nienarodzonym z poczekalni kliniki aborcyjnej jest to, że to pierwsze jest chciane, a to drugie nie. Dlatego to pierwsze otrzymuje status dziecka, drugie zaś jest zaledwie płodem, blastocystą czy zlepkiem komórek. Widać jasno, że świat zgodził się nazywać nienarodzone dziecko Kate Middleton «dzieckiem». Dlaczego mielibyśmy tego samego nie zrobić w stosunku do innych nienarodzonych dzieci? Czy to możliwe, że taki termin sugerowałby moralną potworność, której nie mamy ochoty stawiać czoła?” - pytał retorycznie naukowiec.

Mędrcy ze Wschodu, którzy przybyli do Jerozolimy, pytali jasno: „GDZIE JEST NOWO NARODZONY KRÓL ŻYDOWSKI?” (Mt 2, 2). Szukali człowieka, dziecka, zapowiadanego od wieków króla. Warto zapamiętać scenę oddawanego przez nich pokłonu Dziecku i Jego Rodzicom. To jedyny godny sposób powitania człowieka na ziemi. Każdego człowieka.