W Miejskim Ośrodku Kultury w Jarosławiu odbył się XVIII Ogólnopolski Festiwal Kolęd i Pastorałek - Jarosław 2013. Organizatorami byli jak co roku: Miejski Ośrodek Kultury, Urząd Miasta Jarosławia, Starostwo Powiatowe w Jarosławiu oraz parafia pw. Chrystusa Króla. W przesłuchaniach wzięło udział 26 solistów i 10 zespołów podzielonych na 3 kategorie wiekowe. W kategorii gimnazjalnej najlepszymi solistami okazali się (w kolejności zajętych miejsc): Nina Marczuk - Lubartów, Magdalena Myśliwiec - Jasło i Wiktoria Sikorska - Kraków. Jury nie przyznało pierwszej nagrody dla najlepszego zespołu. Dwie kolejne zdobyli: zespół wokalno-instrumentalny z Przemyśla i zespół wokalno-instrumentalny „AGLET” - Żurawica. Wśród wykonawców ze szkół ponadgimnazjalnych najlepszymi solistami okazali się: Magdalena Pamuła - Przemyśl i Katarzyna Motyka - Przeworsk (I miejsce ex aequo); na drugim miejscu również ex aequo uplasowały się: Aleksandra Lechocińska - Przemyśl, Dagmara Moskwa - Cząstkowice i Milena Czarny - Przeworsk; trzecią równorzędną nagrodę otrzymały: Aldona Mikoś - Łowce, Kinga Cieśla - Rzeszów, Beata Rzeźnik - Rzeszów. Najlepsze zespoły w tej kategorii wiekowej to: tercet „Che Donne” - Rzeszów (II nagroda - pierwszej nie przyznano) oraz zespół „FICCO” - Przemyśl i zespół wokalny „SEMPRE” - Przeworsk, które zajęły trzecie miejsce. Laureatami w kategorii wykonawców dorosłych zostali w kolejności zajętych miejsc: Daniel Lipiec - Jarosław, Dorota Kaczmarz - Bircza oraz Paulina Pieniążek - Rzeszów. Najlepsze zespoły w tej kategorii wiekowej to: zespół instrumentalno-wokalny - Przemyśl (II nagroda) oraz zespół „EQUALE” - Pruchnik (III nagroda). Nagrodę publiczności zdobyła Nina Marczuk - Lubartów. Jury przyznało również cztery wyróżnienia.
Na zakończenie koncertu galowego, który odbył się 13 stycznia 2013 r., laureaci wraz z publicznością odśpiewali staropolską kolędę autorstwa Franciszka Karpińskiego „Bóg się rodzi, moc truchleje”.
W latach 1992-2024 około 700 duchownych, w tym 16 biskupów, z Kościoła anglikańskiego w Wielkiej Brytanii przeszło do Kościoła katolickiego. Wynika to z danych zebranych i opracowanych przez i Ośrodek Benedykta XVI na St Mary’s Twickenham University w Londynie na zlecenie działającego od 1896 roku Stowarzyszenia św. Barnaby, zajmującego się pomocą duszpasterską, prawną i finansową dla duchownych i osób konsekrowanych z innych wyznań chrześcijańskich, którzy chcą stać się katolikami.
Spośród około 700 anglikańskich duchownych - konwertytów na katolicyzm, 486 zostało katolickimi kapłanami, a 5 diakonami stałymi. 69 proc. zostało wyświęconych dla diecezji w Anglii i Walii, pozostali dla diecezji na świecie lub w zgromadzeniach zakonnych, do których wstąpili. Nieliczne przypadki powrotu do Kościoła anglikańskiego miały miejsce głównie w latach 90. XX wieku.
Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
Przemoc w szkole zawsze jest złem – bez względu na okoliczności. Ale jeśli kolejne dramatyczne zdarzenia z udziałem nauczycieli i uczniów sprowadzimy wyłącznie do potępienia jednostki, przeoczymy systemowy problem, który narasta od lat. W Głogowie nauczyciel techniki miał dopuścić się agresji wobec 12-letniego ucznia. Sprawa trafiła do prokuratury. To nie tylko incydent. To sygnał alarmowy.
Zacznijmy jasno: nauczyciel nie ma prawa bić, szarpać ani wyzywać ucznia. Każdy taki czyn jest naruszeniem prawa, etyki zawodowej i zaufania społecznego. Obdukcja, zgłoszenie na policję i do prokuratury – to naturalna, konieczna droga. Odpowiedzialność indywidualna musi zostać wyciągnięta.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
