Znajomość Słowa Bożego jest czymś oczywistym dla kogoś, kto odpowiedzialnie traktuje swoją wiarę. Smucić się trzeba, ponieważ bardzo wielu chrześcijan nie sięga po Ewangelię albo traktuje ją bardzo wybiórczo. Czy można więc się dziwić, że dzisiaj nawet niewierzący zawstydzają katolików, sprawnie posługując się cytatami z Pisma Świętego, by wymóc od nich akceptację dla swoich grzesznych zachowań. Milczymy, nie wiedząc, jak trzeba na takie żądania odpowiedzieć. Co gorsza, nie robimy żadnego wysiłku, by znaleźć odpowiednie argumenty do zwyciężenia panoszącego się zła.

Dla Izraelitów czymś zupełnie naturalnym było przypominanie sobie wielkich Bożych dzieł. Do zewnętrznych znaków pobożności dołączano zwykle odpowiedni komentarz, by prawda objawiona nie zagubiła się i nie została zapomniana. Mówi nam o tym odczytany fragment Księgi Powtórzonego Prawa: dar pierwocin oddawanych Panu jest znakiem wdzięczności za wyprowadzenie z niewoli egipskiej i wprowadzenie do ziemi obietnicy. Człowiek - tak obficie ubogacony - musi wiedzieć, że wszystko otrzymał od Najwyższego i we wszystkim od Niego zależy. Kłamstwo, którym posługuje się szatan w scenie kuszenia na pustyni, sugeruje, że wszystko jest w jego władaniu, i że tylko on może rozdzielać dobra ziemskie. Szkopuł tkwi w tym, że diabeł doskonale zdaje sobie sprawę z tego, przed kim stoi, a mimo wszystko łże w żywe oczy! Zdemaskowany w jednym, uderza w coś innego: podpowiada, by Jezus już teraz okazał swoją boską moc, bo „aniołowie nie pozwolą, by stała Mu się krzywda”. Chrystus, pozostając w ludzkiej naturze, ani przez moment nie przyzwala na trwanie pokusy, a pomaga Mu w tym pełne zjednoczenie z Ojcem. Szatan - w obliczu męki Jezusa - podejmie jeszcze jedną próbę zniweczenia dzieła odkupienia. Słowo wcielone jest słowem Prawdy. Do tej myśli sięga św. Paweł, zalecając Rzymianom postawę wiary w to, że „Jezus jest Panem”, i tłumacząc, że właśnie wiara w Zmartwychwstałego - „przyjęta sercem” i „wyznawana ustami” - jest kluczem do zbawienia.

Słowo Boże pragnie przebywać wśród ludzi, a bardziej jeszcze mieć w nas swoje mieszkanie. Mamy je poznawać, by uczyć się ciągle odróżniania dobra od zła, by - kierując się objawioną Prawdą - nabierać sprawności w walce z dotykającymi nas pokusami. Biblia jest pewnym orężem w zmaganiach z szatanem, gdyż odkrywa jego podstępną naturę i demaskuje bezsilność w konfrontacji z mocą Boga. Zwycięzcą nie może być nikt inny, tylko Pan!