Sobór Watykański II rozpoczął się 11 października 1962 r., a zakończył się 8 grudnia 1965 r. Sesja pierwsza, o której chcę tu opowiedzieć, trwała do 8 grudnia 1962 r. W tym czasie w Ordynariacie Gorzowskim posługiwało trzech biskupów: Wilhelm Pluta - ordynariusz oraz dwaj sufragani Jerzy Stroba i Ignacy Jeż.

W pierwszej sesji soborowej mogli wziąć udział tylko biskupi Pluta i Jeż. Na sobór nasi biskupi wyjechali późno, bo dopiero 9 listopada 1962 r. Droga wiodła przez Warszawę. Tam księża biskupi wsiedli do pociągu i przez Katowice dojechali 10 listopada do Wiednia. Tutaj zatrzymali się na jeden dzień. Bp Pluta odprawił Mszę św. w kaplicy arcybiskupów wiedeńskich, zaś bp Jeż sprawował Mszę św. w katedrze św. Szczepana. Po posiłku biskupi wyruszyli w dalszą podróż. Do Rzymu przybyli 11 listopada. Na dworcu Termini przywitali ich abp Kominek z Wrocławia oraz bp Choromański. Biskupi Pluta i Jeż zamieszkali na czas sesji soborowej w Kolegium Polskim przy Piazza Remuria.

12 listopada biskupi Pluta i Jeż pierwszy raz wzięli udział w posiedzeniu soborowym - tzw. kongregacji. Sobór trwał już miesiąc. W auli soborowej, czyli w Bazylice św. Piotra, zasiedli w sektorze S na miejscach 437 i 465. Porządek obrad soborowych każdego dnia był podobny: najpierw Msza św. (odprawiana w różnych obrządkach), intronizacja Ewangelii, modlitwa „Adsumus”, zapowiedzenie porządku obrad z wezwaniem „Exeant omnes”. Później następowała dyskusja lub głosowania. Obrady kończono po południu modlitwą „Anioł Pański”. Kiedy na sobór przybyli biskupi gorzowscy, dyskutowano właśnie nad schematem o liturgii świętej.

13 listopada biskupi Pluta i Jeż uczestniczyli w obiedzie, na który zaproszono biskupów obrządku maronickiego z Libanu. Tam nasi pasterze zapoznali się bliżej z sytuacją Kościoła na Bliskim Wschodzie. Po południu wszyscy biskupi polscy biorący udział w sesji soborowej pojechali na nabożeństwo do kościoła św. Andrzeja na Kwirynale do grobu św. Stanisława Kostki. Wielką radością dla zebranych była niespodziewana wizyta Ojca Świętego Jana XXIII, który przybył, aby wspólnie się pomodlić i udzielić papieskiego błogosławieństwa.

Tego samego dnia wieczorem odbyła się jeszcze konferencja biskupów w Instytucie Polskim.

15 listopada wypadał w czwartek. W ten dzień nie odbywały się soborowe obrady. Ojcowie soborowi mieli ten dzień dla własnej dyspozycji. Jednak właśnie tego dnia odbył się publiczny konsystorz pod przewodnictwem Jana XXIII, w którym uczestniczyli także nasi biskupi. Następnego dnia wznowiono obrady soborowe. Podjęto pracę nad schematem dogmatycznym. Po południu zaś biskupi udali się na zwiedzanie Wiecznego Miasta. 17 listopada, także po obradach, biskupi wyruszyli się na dalsze zwiedzanie miasta. Starano się odwiedzić miejsca ważne dla wiary. Tym razem zwiedzano Lateran, Święte Schody i kościół św. Antoniego Padewskiego.

W niedzielę 18 listopada biskupi Pluta i Jeż uczestniczyli w Mszy św. w kościele Księży Zmartwychwstańców. Eucharystii przewodniczył kard. Wyszyński. Wieczorem brali udział w spotkaniu u abp. Gawliny.

20 listopada biskupi gorzowscy brali udział w Mszy św. i poświęceniu kaplicy Sióstr Urszulanek Szarych, gdzie spoczywały doczesne szczątki Matki Ledóchowskiej. Wieczorem - w kolejnej konferencji biskupów polskich w Instytucie Polskim.

W środę 21 listopada do południa odbywały się kolejne dyskusje soborowe. Po południu biskupi zwiedzali cmentarz „Campo Verano” i bazylikę św. Wawrzyńca. Zwiedzanie Rzymu kontynuowano także w czwartek, gdy oglądano Koloseum, Łuk Konstantyna i Forum Romanum.

23 listopada na soborze dyskutowano nad dokumentem „O społecznych środkach przekazywania myśli”. Po południu biskupi spotkali się z abp. Adamem Kozłowieckim pracującym na misjach w Afryce. Podczas rozmowy arcybiskup wprowadził w realia życia Kościoła afrykańskiego.

W sobotę 24 listopada bp Pluta napisał list do diecezjan. Pasterz dzieli się w nim swoimi przemyśleniami na temat soboru.

Do ważnego spotkania doszło 25 listopada w niedzielę. Był to dzień 81. urodzin Ojca Świętego Jana XXIII. Na specjalnej audiencji papież przyjął biskupów polskich. Po południu biskupi udali się na zwiedzanie Ostii.

27 listopada biskupi gorzowscy brali udział w kolejnej konferencji. Podobnie jak poprzednio, biskupi obradowali w Instytucie Polskim. W dniu następnym zaś odwiedzili klasztor Sióstr Felicjanek. Siostry te pracowały w diecezji i biskupi nawiązali wówczas bliższe kontakty z władzami zgromadzenia.

W czwartek 29 listopada zwiedzano Muzeum Watykańskie. Później biskupi udali się na zwiedzanie podziemi Bazyliki św. Piotra. Zaplanowano tam dłuży czas na modlitwę przy grobie św. Piotra.

30 listopada podczas kongregacji soborowej głosowano nad schematem o liturgii. Następnie biskupi gorzowscy nawiedzili jeszcze kapliczkę Quo Vadis oraz Katakumby św. Kaliksta.

Kolejnym ważnym spotkaniem w Watykanie, w którym uczestniczyli nasi pasterze, było spotkanie w Sekretariacie Stanu Stolicy Świętej z biskupami Ziem Zachodnich. Przewodniczył mu abp dell’Aqua. Podejmowano wówczas trudny temat sytuacji kościelnej administracji na Ziemiach Odzyskanych. Spotkanie to dotyczyło bezpośrednio także Ordynariatu Gorzowskiego.

W niedzielę 2 grudnia biskupi odwiedzili jeszcze siostry nazaretanki oraz zmartwychwstanki.

4 grudnia biskupi gorzowscy wzięli udział w kolejnej konferencji biskupów polskich uczestniczących w soborze.

Następnego dnia - 5 grudnia - pierwszy raz na soborze zabrał głos bp Wilhelm Pluta. Dyskutowano wówczas nad schematem o Kościele. Tego samego dnia biskupi gorzowscy rozmawiali jeszcze z przedstawicielem Kongregacji ds. Seminariów.

6 grudnia kontynuowano zwiedzanie ważnych miejsc dla chrześcijaństwa. Nasi biskupi nawiedzili Awentyn i bazylikę św. Cecylii.

8 grudnia uroczyście zakończono pierwszą sesję Soboru Watykańskiego II. Wieczorem nasi biskupi uczestniczyli jeszcze w Mszy św. odprawianej przez kard. Wyszyńskiego w jego kościele kardynalskim. W niedzielę zaś uczestniczyli jeszcze w kanonizacji nowych świętych, której dokonał Jan XXIII. Wieczorem odbyła się ostatnia konferencja biskupów polskich biorących udział w soborze.

Biskupi Pluta i Jeż zostali jeszcze prawie miesiąc za granicą. Do Gorzowa wrócili 6 stycznia 1963 r. O godz. 18 w katedrze zgromadzili się kapłani i wierni pod przewodnictwem drugiego sufragana - bp. Stroby. Mszy św. przewodniczył bp Jeż, zaś bp Pluta zdał szczegółową relację z pierwszej sesji Soboru Watykańskiego II.

* * *

Tak zakończył się ten pierwszy wyjazd naszych biskupów na soborowe obrady. Sobór ten był wielkim wydarzeniem w dziejach Kościoła powszechnego. Poprzez udział w nim naszych biskupów ten powszechny wymiar Kościoła stał się udziałem także naszej wspólnoty diecezjalnej.