Reklama

40. numer „Częstochowskich Studiów Teologicznych”

Pomoc dla świadomych wiary

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W zlaicyzowanym świecie wyznawca Chrystusa staje przed koniecznością nie tylko wyznawania wiary, lecz także odczuwa konieczność głębszego jej uzasadnienia. Czyni to zwykle, opierając się na wiadomościach przyswojonych na lekcjach religii w szkole, które okazują się jednak niewystarczające. Wiara wymaga pogłębienia, przyzywa więc teologię, bez której pozostałaby na poziomie katechizmu. Teologia jest próbą naukowego wnikania w rzeczywistość chrześcijańskiej wiary. „Dla człowieczeństwa człowieka nieodzowne jest uprawianie filozofii i teologii jako poszukiwania prawdy i otwarcia się na nią” (kard. Joseph Ratzinger). Teologia ma zadanie i niepowtarzalną szansę: budzić wiarę tych, którzy degradują ją do rangi irracjonalnego, czysto uczuciowego doświadczenia i z łatwością zwalniają się z wnikania w jej treść.

Reklama

To ważne zadanie spełniają dziś „Częstochowskie Studia Teologiczne”. Jest to naukowy periodyk archidiecezji częstochowskiej, wydawany od 1972 r. Przez 40 już lat rocznik teologiczny pozostaje na usługach wspólnoty wierzących, starając się im pomóc w głębszym odczytaniu treści Bożego przekazu. W najnowszym, 40. tomie, liczącym 274 strony, zostały zamieszczone m.in. referaty z sympozjum zorganizowanego w ubiegłym roku przez częstochowski oddział Polskiego Towarzystwa Teologicznego z okazji 50-lecia otwarcia II Soboru Watykańskiego. Referentami sympozjum byli: abp Zygmunt Zimowski („Kościół i powołanie człowieka”), abp Wacław Depo („Dekret «Inter mirifica» jako soborowy impuls dla ewangelizacji przez środki społecznego przekazu”), ks. Janusz Królikowski („Teologia wiary w Konstytucji «Dei Verbum» II Soboru Watykańskiego”), ks. Teofil Siudy („Maryjny wymiar Kościoła według Konstytucji dogmatycznej «Lumen gentium»”), o. Piotr Polek OSPPE („Posoborowa reforma liturgii eucharystycznej według zaleceń zawartych w «Sacrosanctum Concilium»”) i ks. Jerzy Bielecki („Współodpowiedzialność Kościoła za wychowanie młodego pokolenia jako przesłanie wypływające z deklaracji o wychowaniu chrześcijańskim «Gravissimum educationis»”).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Tematyka soborowa przewija się przez wszystkie tomy częstochowskich studiów. Setki artykułów zamieszczonych w kolejnych rocznikach przybliżają cenny depozyt nauki chrześcijańskiej wiary. Sobór Watykański II wciąż jest punktem orientacyjnym na drodze Kościoła. Stąd konieczny jest powrót do jego treści. Odniesienie się do nich chroni bowiem przed skrajnościami „anachronicznych nostalgii i gonienia do przodu, i pozwala na uchwycenie nowości w ciągłości” (Benedykt XVI). Częstochowski rocznik stoi na straży przekazywania nieskażonej nauki katolickiej i stara się, aby została ona pogłębiona i przedstawiona w sposób odpowiadający potrzebom naszych czasów. Odpowiada więc na wezwanie płynące z Roku Wiary, by „zintensyfikować refleksję na temat wiary, aby pomóc wszystkim wierzącym w Chrystusa w stawaniu się bardziej świadomymi i ożywić ich przywiązanie do Ewangelii, zwłaszcza w okresie głębokich przemian, jakie ludzkość przeżywa obecnie” („Porta fidei”, 8).

Oprócz materiałów z sympozjum najnowszy tom częstochowskiego rocznika zawiera 11 artykułów, których autorami są częstochowscy teologowie duchowni i świeccy. Podejmują oni aktualne tematy z zakresu teologii biblijnej, dogmatycznej, ekumenicznej, moralnej, pastoralnej, historii i katechetyki. 40. tom „Studiów...” kończy zapis wspomnień o zmarłych w ostatnim czasie członkach Towarzystwa Teologicznego.

Po 40 latach „Częstochowskie Studia Teologiczne” stają wobec nowych wyzwań. W dobie takich zagrożeń, jak: analfabetyzm religijny, relatywizm moralny, subiektywizm i fideizm w dziedzinie wiary, czasopismo teologiczne musi pisać nie tylko o tym, w co wierzą katolicy, ale i dlaczego w to wierzą. Pomaga im w stawaniu się bardziej świadomymi wiary. Jeśli zwolnimy się z poznawania najistotniejszych treści wiary, ta może stać się tylko zwyczajem, mglistym uczuciem religijnym lub zabobonem. Trudno jest żyć w zgodzie z wiarą, jeśli się jej nie zna. Częstochowski periodyk jest więc skutecznym narzędziem w nabywaniu solidnej formacji teologicznej.

2013-07-01 13:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bóg prowadzi ku odnowie nie tylko duszę człowieka

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Te dwa wersety należą do końcowej części Księgi Izajasza skierowanej do wygnańców. Lud żyje daleko od Syjonu. Droga powrotu wydaje się trudna. Prorok odpowiada obrazem deszczu oraz śniegu. W ziemi Izraela opad jest darem koniecznym. Bez niego gleba twardnieje. Ziarno nie dojrzewa. Chleb nie dochodzi do stołu. Śnieg na górach zasila źródła. Deszcz wnika w ziemię. Woda wykonuje spokojnie swą służbę. Obraz służy objawieniu skuteczności słowa Bożego. Hebrajskie dābār oznacza słowo, wydarzenie oraz sprawę. Słowo Boga nie jest samym dźwiękiem. Niesie w sobie czyn. Wychodzi z ust Pana. Zostaje posłane. Ma wyznaczony cel. Nie wraca bez owocu. Spełnia wolę Tego, który je wypowiedział. W ten sposób prorok budzi w wygnańcach ufność. Człowiek może nie widzieć jeszcze plonu. Pan już prowadzi historię do zamierzonego dobra. Warto zauważyć jeszcze jedną rzecz. Deszcz daje „ziarno siewcy oraz chleb jedzącemu”. Słowo Boga troszczy się więc o przyszłość oraz o dzień dzisiejszy. Daje materiał do dalszego siewu. Daje także pokarm potrzebny teraz. Ten sam Bóg, który stworzył świat przez słowo, podtrzymuje nim swój lud w godzinie wygnania. Prorok nie każe oprzeć się na nastroju ani na politycznej kalkulacji. Prowadzi do ufności wobec słowa, które działa w ciszy, cierpliwie oraz niezawodnie.
CZYTAJ DALEJ

Kto traci życie dla Chrystusa, ten je odnajdzie

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Początek księgi Izajasza ma ton oskarżenia sądowego. Prorok zwraca się do przywódców Jerozolimy słowami „książęta Sodomy” oraz „ludu Gomory”. To zestawienie ma wyrwać słuchacza z religijnego samozadowolenia. Jerozolima posiada świątynię. Składa ofiary. Zachowuje dni święte. Pan jednak odsłania, że kult nie leczy sam z siebie życia skażonego przemocą. W wyroczni pojawiają się całopalenia, tłuszcz zwierząt, kadzidło oraz uroczyste zgromadzenia. Wszystko to należało do prawowitego kultu Izraela. Problem leży gdzie indziej. Ręce wyciągane do modlitwy są „pełne krwi”. Krew oznacza przemoc, ucisk oraz niesprawiedliwość. Może chodzić o krzywdę dokonaną mieczem. Może chodzić także o wyrok wydany przeciw bezbronnemu, o zysk z wyzysku, o sąd kupiony pieniędzmi. Izajasz uderza w punkt, gdzie liturgia rozmija się z życiem. Dlatego prorok wzywa do obmycia oraz oczyszczenia. Chodzi o przemianę czynów. Następuje krótki program nawrócenia. „Uczcie się czynić dobro. Troszczcie się o prawo. Prostujcie los uciśnionego. Sądźcie sierotę. Brońcie wdowy”. Wszystkie te sprawy należały do życia miasta oraz do pracy sądu w bramie. Tam rozstrzygała się prawda pobożności. Bóg nie szuka samej poprawności obrzędu. Szuka serca, które żyje sprawiedliwością. To czytanie ma także dobrą nowinę. Pan upomina swój lud, bo nie cofa przymierza. Wzywa do powrotu. Pokazuje drogę bardzo wyraźną. Dobro trzeba czynić. Bezbronnych trzeba osłonić. Właśnie tam zaczyna się modlitwa miła Bogu.
CZYTAJ DALEJ

S. Łucja dos Santos i jej związki z Polską

2026-07-13 07:08

[ TEMATY ]

Fatima

Łucja Dos Santos

Coimbra – Muzeum S. Łucji/ zdjęcia: Grażyna Kołek

W poniedziałek 13 lipca przypada 109. rocznica trzeciego objawienia fatimskiego. Z tej okazji przypominamy związki z Polską jednej z wizjonerek – s. Łucji dos Santos.

Łucja miała świadomość tego, że Polska jest krajem, w którym Matka Boża jest szczególnie czczona i gdzie wielką maryjną pobożnością odznaczali się m.in. kard. Hlond, kard. Wyszyński, a przede wszystkim Jan Paweł II. Z Papieżem Polakiem łączyła ją wyjątkowa duchowa przyjaźń. Kilka razy się spotkali. Poza tym wiedziała, że Polacy są narodem powierzonym szczególnej opiece Niepokalanej, co dokonało się zwłaszcza 8 września 1946 r. pod przewodnictwem kard. Hlonda na Jasnej Górze. „O Polakach zawsze mówiła z wielką miłością i szacunkiem. Miała do nich swoistą słabość: kochała polskich karmelitów, otaczała wielkim szacunkiem Kustosza Sanktuarium Fatimskiego w Zakopanem” – czytamy na stronie sekretariatfatimski.pl.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję