Niebawem rusza kolejna edycja Festiwalu Twórczości Religijnej „Psallite Deo”. Kęcki festiwal rozpocznie się 17 października i potrwa cztery dni. Podczas festiwalu zaprezentują się polscy i zagraniczni twórcy i wykonawcy reprezentujący amatorski ruch artystyczny.
Wartością festiwalu jest również spotkanie Polaków mieszkających w kraju i poza jego granicami. Integracja artystyczna i społeczna młodzieży, ale także występy na wysokim poziomie oraz przegląd ambitnego kina, czynią z wydarzenia jakim jest „Psallite Deo” duże przedsięwzięcie kulturalne o ponadregionalnym charakterze - tłumaczą organizatorzy festiwalu.
W tej edycji kontynuowana będzie formuła festiwalu nakierowana na pogłębienie dialogu międzykulturowego i postaw ekumenicznych, z uwzględnieniem chrześcijańskich wartości duchowych. Organizatorzy podkreślają, że na festiwalu twórczość religijna prezentowana jest nie tylko poprzez muzykę, lecz również m.in. w filmie i sztukach plastycznych. Festiwalowi towarzyszy Przegląd Filmowy „Oikumene” oraz pokonkursowa wystawa prac plastycznych dzieci i młodzieży o św. Janie Kantym.
Reklama
Uroczyste spotkanie i otwarcie festiwalu, z udziałem Biskupów - patronów honorowych, odbędzie się w piątek 18 października. Dzień wcześniej swoje umiejętności muzyczne zaprezentują lokalne zespoły działające na terenie dekanatu kęckiego. Głównym wydarzeniem festiwalu będzie konkurs muzyczny (19 października) o charakterze ekumenicznym. Wystąpią zespoły działające na co dzień przy parafiach, szkołach, ośrodkach kultury, stowarzyszeniach i innych instytucjach, zarówno z Polski, jak i zagranicy. Występy oceni profesjonalne jury, które przyzna nagrody.
W ramach przeglądu filmowego prezentowane będą cztery filmy: amerykański obraz „October baby”, zainspirowany życiem Gianny Jessen, która cudem przeżyła zabieg aborcji; drugi film to opowieść o ks. Józefie Tischnerze pt. „Jego oczami”; w ostatnim dniu imprezy widzowie będą mogli obejrzeć filmy: „Chrzest” i „Meteory”.
Kęcki festiwal „Psallite Deo” po raz pierwszy odbył się w 1998 r. Jego początki sięgają „Wieczorów z piosenką religijną”, podczas których prezentowały się zespoły młodzieżowe działające przy okolicznych parafiach. Impreza ta przekształciła się w konkurs otwarty, adresowany do zespołów dziecięcych i młodzieżowych wykonujących pieśni i piosenki religijne. Obecnie projekt został wpisany do strategii rozwoju regionalnego i jest wspierany przez Gminę Kęty. Odbywa się w ramach obchodów święta patrona miasta, św. Jana Kantego. Festiwal należy do największych tego rodzaju przedsięwzięć na Podbeskidziu (w 2012 r. wzięło w nim udział ponad 500 osób, 38 zespołów i solistów, w tym 11 zagranicznych).
Potrzebne jest wsparcie finansowe wieczorów muzycznych w Żywcu.
Parafia św. Floriana organizuje Floriańskie Wieczory Muzyczne, które odbywają się w Żywcu od 2013 roku. Obecnie przygotowana jest 9 edycja wydarzenia. Jednak jej realizacja pozostaje pod znakiem zapytania z powodu epidemii, a szczególnie braku środków finansowych.
Cmentarz w Zagórzu należy do największych i najstarszych nekropolii w Sosnowcu. Spoczywa na nim wiele pokoleń mieszkańców zasłużonych dla rozwoju miasta oraz Zagłębia. Wśród wielu grobów sosnowieckich intelektualistów są groby znanych lekarzy. Wymienić tu należy grób rodziny Wrzosków, w którym spoczywa znany w całym kraju i na świecie prof. med. Adam Wrzosek. Niedaleko od podupadającej kapliczki - grobowca rodziny Wrzosków, przy tej samej alejce znajduje się grób innego lekarza - Aleksandra Widery.
Dziś postać ta nie byłaby znana, gdyby nie powieść Stefana Żeromskiego rozgrywająca się w Zagłębiu Dąbrowskim, a zatytułowana Ludzie bezdomni. Powieść ukazała się drukiem na rok przed śmiercią Widery, a losy głównego bohatera dr. Tomasza Judyma zbiegają się z działalnością i sytuacją życiową Aleksandra. Stąd powszechne mniemanie, iż dr Widera był pierwowzorem Judyma. Aleksander Widera znany był z tego, iż z wielkim oddaniem i gorącym sercem spieszył z pomocą chorym robotnikom i górnikom Sosnowca oraz biedakom z Zagórza. Zmarł w wieku 35 lat. Nie założył rodziny. Nie pozostawił po sobie najbliższych. Dlatego też grobowiec na zagórskim cmentarzu wybudowany został kilka lat po jego śmierci staraniem dyrekcji sosnowieckiego oddziału Towarzystwa Lekarskiego. Wydaje się, że wybudowanie grobowca było wynikiem ukazania się w roku 1900 powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni. "Zmieniające się czasy, rewolucyjne utarczki z początku XX w., I wojna światowa, II wojna światowa, później odbudowa kraju sprawiły, że o doktorze Widerze i jego grobie prawie zapomniano. Wprawdzie starzy mieszkańcy Zagórza opowiadali, że na cmentarzu jest pochowany słynny doktor, to jednak po upływie prawie całego wieku nikt tym grobem się nie opiekował" - wyjaśnia dr Emilian Kocot.
Przełom nastąpił w roku 1996, kiedy w prasie ukazał się artykuł o tym, że wandale przewrócili okazały krzyż z czarnego marmuru na grobie doktora Aleksandra Widery. Wówczas Zarząd Sosnowieckiego Koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego z proboszczem parafii św. Joachima, ks. Stanisławem Kocotem, i Zarządem Cmentarza postanowili odrestaurować zniszczony działaniami atmosferycznymi i rękami wandali grobowiec.
W aktach parafialnych odnaleziono akt zgonu doktora Aleksandra Widery. Odbudowano rozsypujące się fundamenty grobowca, na nowo ustawiono na wysokim cokole przewrócony, lecz na szczęście nieuszkodzony krzyż. Na płycie nagrobkowej umieszczono granitową tablicę z napisem: "Dobro człowieka najwyższym prawem. Doktorowi Judymowi i ku pamięci potomnym Sosnowieckie Koło Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w 90. rocznicę powstania Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego 1997 r.". 20 listopada 1997 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB poświęcił odnowiony grobowiec. Uroczystość zgromadziła liczne grono lekarzy z całego Zagłębia oraz władze miasta.
Grobowiec doktora Widery znajduje się przy tej samej alei, co zbiorowa mogiła robotników poległych w 1905 r. podczas strajku w Hucie Katarzyna w Sosnowcu. Nieco dalej, w kierunku wschodnim, po prawej stronie z daleka widać wysoki, z czarnego marmuru krzyż spoczywający na granitowym bloku. Widnieje tam napis: "Śp. Aleksander Widera - lekarz zakładów Towarzystwa Sosnowieckiego. Zm. D. 29 maja 1901 r. w wieku lat 35. Śp. Janina Widera. Zm. D. 18 października 1897 r. przeżywszy lat 18". Dawniej na płycie nagrobnej znajdowały się w narożach cztery graniaste, wysokie cokoły z piaskowca połączone grubym, stalowym, ozdobnym łańcuchem. Dzisiaj grobowiec ten jest jednym z pomników kultury i przypomina o szczytnych hasłach zawodu lekarskiego. Oby znalazło się jak najwięcej naśladowców doktora Widery.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
