Cieszę się, że postać kardynała Augusta Hlonda - niewątpliwie męża opatrznościowego polskiego Kościoła - wraca z zapomnienia - powiedział arcybiskup senior Damian Zimoń podczas uroczystej Sesji Sejmiku Województwa Śląskiego. Sesja, podczas której radni sejmiku przyjęli uchwałę wyrażającą hołd i wdzięczność kardynałowi Augustowi Hlondowi odbyła się 21 października - w 65. rocznicę jego śmierci.

- To wielka postać, wielki prymas, którego Górny Śląsk podarował ojczyźnie na 22 lata prymasowania, w szczególnie trudnym okresie, gdy po 123 latach niewoli odzyskaliśmy niepodległość. Polska nie była wówczas jednolitym organizmem. Prymas sprawił, że Kościół był pierwszą instytucją, wokół której integrował się nasz naród - powiedział przewodniczący sejmiku Andrzej Gościniak.

Istotnym punktem obrad sejmiku było jednogłośne przyjęcie uchwały, którą złożono hołd wybitnemu Ślązakowi i Polakowi. Czytamy w niej m.in.: „Mianowany ordynariuszem nowej, górnośląskiej jednostki kościelnej, organizował struktury kościoła na polskim Górnym Śląsku od 7 lipca 1922 r., jako administrator apostolski, aż do 14 grudnia 1925 r., jako pierwszy biskup diecezji katowickiej. Utworzył w Katowicach kurię, kapitułę i sąd biskupi. Zdecydował o utworzeniu śląskiego seminarium duchownego z siedzibą w Krakowie i o budowie katedry. Założył Ligę Katolicką i był propagatorem Akcji Katolickiej. Zorganizował Zjazdy Katolickie. W obliczu sytuacji w regionie i kryzysu gospodarczego powołał Sekretariat Dobroczynności i Śląski Komitet Ratunkowy”.

Podczas sesji Czesław Ryszka, publicysta i pisarz katolicki, wygłosił referat „Kardynał August Hlond - prymas ze Śląska”. Z kolei Małgorzata Herok, siostrzenica kardynała Hlonda, podzieliła się wspomnieniami o rodzinie i jej tradycji. Uroczystościom towarzyszył występ mysłowickiego chóru „Fatima”. Przybyły także poczty sztandarowe szkół noszących imię Kardynała. Ostatnim akcentem uroczystości było otwarcie wystawy poświęconej działalności kardynała Augusta Hlonda. Została ona przygotowana przez katowicki oddział IPN.

W swoim wystąpieniu Czesław Ryszka przypomniał, że władze Polski Ludowej uważały Prymasa Hlonda za wroga nowego ustroju, a powinny go szanować za ustanowienie organizacji kościelnej na Ziemiach Zachodnich i Północnych. - To był największy dowód jego patriotyzmu i umiłowania ojczyzny. Dekret o powołaniu polskiej administracji na tzw. Ziemiach Odzyskanych naraził Prymasa Hlonda na atak środowisk niemieckich, które oskarżyły go o współpracę z władzami komunistycznymi. Także Stolica Apostolska dopatrzyła się w usunięciu biskupów niemieckich i mianowaniu na ich miejsce polskich administratorów, przekroczenia przez Prymasa Hlonda danych mu specjalnych uprawnień - podkreślił prelegent. Powiedział również o okolicznościach śmierci prymasa Augusta Hlonda, którą okrywa tajemnica. Będąc silnym, zdrowym mężczyzną, w wieku 67 lat, 14 października 1948 r. został poddany zabiegowi usunięcia wyrostka robaczkowego. Operacja udała się, ale tydzień później zmarł na zapalenie otrzewnej. Prelegent odniósł się także do nauczania prymasa Augusta Hlonda. - Prymas wielokrotnie podkreślał, że Kościół nie pozostaje na usługach stronnictw politycznych, z nikim w związek polityczny nie wchodzi i zostawia katolikom swobodę należenia do stronnictw, które nie są sprzeczne z etyką katolicką. Zwracał uwagę, że decyzje władzy państwowej nie mogą być sprzeczne z prawem Bożym, ponieważ zadaniem i celem władzy jest służba dobru wspólnemu, dobru całego społeczeństwa i każdego poszczególnego człowieka - tłumaczył Czesław Ryszka. Nie bez znaczenia w nauczaniu Prymasa było ukazanie wzajemnych relacji między państwem a rodziną. Kardynał mówił, że władza państwowa nie tylko nie powinna w niczym osłabiać życia i zdrowia rodziny, ale udzielać jej szczególnej opieki. Rodzina natomiast powinna wpajać w dzieci troskę o sprawy państwowe, poczucie obywatelskie i ukochanie ojczyzny. Kardynał Hlond troszczył się o ludzi bezrobotnych, uznawał ich za niewinne ofiary cudzych grzechów społecznych i fałszywych ustrojów socjalnych. Był przekonany, że pomoc dla bezrobotnych to nie akt łaski czy „jałmużna odczepna”, ale to jest zadanie dla całego narodu, dla wszystkich elit i warstw społecznych, poczynając od rządzących.