Od bardzo dawna już nie miałam z Panią kontaktu, śledzę zawsze Pani stronę w „Niedzieli”, bo czytam tę gazetę i „Gościa Niedzielnego”. Pierwszy raz pisałam do Pani 10 lat temu i dzięki Pani poznałam listownie wielu przyjaciół. Opisywałam poprzednio, jaka wielka krzywda mnie spotkała... Nie będę wszystkiego opisywać od początku, nadmienię tylko, że pozbawiono mnie dachu nad głową, zostałam bez niczego.
Ale tak sobie czasami myślę, że są ludzie, którzy mają gorzej niż ja. Bo mnie koleżanka odstąpiła niewielki pokoik: gdy wracam z pracy, to mam się gdzie oprzeć. A mam już 70 lat i proszę tylko Pana Boga, żeby mi dał jeszcze trochę siły, bym mogła pracować. W tych stronach nie mam wielu znajomych, dlatego piszę.
Bożena
Pani Bożeno, jakże jest Pani szczęśliwym człowiekiem, że ma dach nad głową dzięki dobrym ludziom. Może w tej obecnej sytuacji jest Pani lepiej, niż by było w dawnym miejscu... Pan Bóg wie, gdzie nas umieścić, żebyśmy mogli Mu służyć i byli szczęśliwi. Taki „mały pokoik” naprawdę wystarcza spokojnemu człowiekowi. Ja też mam taką przyjaciółkę, która w razie czego na pewno by mi nie odmówiła pomocy, podobnie jak i ja w odniesieniu do niej. I to mi wystarcza, żebym spokojnie spała.
Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.
Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.
Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
