– Dzisiejsza uroczystość to krok milowy w staraniach o budowę muzeum.

– Tak, bo stoimy na już wylanych fundamentach, a inwestycja jest bardzo zaawansowana. Cieszę się, że po wielu latach starań wszystko idzie ku dobremu. Będzie to upamiętnienie tych, którzy już dawno powinni być w naszej pamięci jako jedni z największych bohaterów. Ci, którzy ratowali Żydów, wiedzieli, że ryzykują swoim życiem. Niektórzy zginęli, ale wszyscy ryzykowali. Nieraz to ryzyko było równe lub nawet większe od tego, które ponosili będący w podziemiu niepodległościowym.

– Można powiedzieć, że bohaterstwo rodziny Ulmów ma wymiar nie tylko religijny, ale i społeczny.

– Wydawałoby się, że w Polsce, o której się mówi, że była niechętna Żydom, tych, którzy ratowali, będzie niewielu. Ale widzimy, że wcale nie było ich tak mało. Były różne zachowania, ale chcemy przedstawić wszystkich, którzy pokazali swoje człowieczeństwo i chrześcijaństwo.

– Kary za pomoc Żydom w Polsce, łącznie ze śmiercią, były o wiele surowsze w porównaniu z innymi krajami Europy. Biorąc to pod uwagę, chyba trudno mieć zarzuty wobec tych, którzy nie decydowali się na taki krok?

– Nie można mieć do nich żadnych zarzutów. Można je mieć do tych, którzy wydawali, bo tacy się też zdarzali. Ci, którzy nie podejmowali ryzyka ich ukrywania, mieli do tego prawo, choćby ze względu na własne rodziny.