Reklama

Niedziela Częstochowska

Rodzina, radość, wiara!

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kiedyś usłyszałam świadectwo młodej kobiety, która marzyła o własnej rodzinie i zamiast, jak wielu wokół, narzekać na swoje staropanieństwo, na zły los, pytała Boga, jakie ma być jej powołanie. Obserwując rodziny i widząc zło, które się w nich pojawiało, nie rozumiała, jak małżonkowie mogą się wciąż ranić, jak można nie okazywać sobie szacunku, miłości, krzywdzić własne dzieci. Widziała, jak marnuje się prawdziwy skarb, o którym ona tylko marzyła. Wtedy zrodziło się w niej pragnienie modlitwy za konkretne rodziny w kryzysie, ofiarowała również za nie swoje cierpienie związane z samotnością (dziś jest szczęśliwą spełnioną kobietą, żoną i mamą).

Modlitwa za rodzinę

Potrzeba modlitwy o życie chrześcijańskie rodzin jest ogromna, jak ogromny jest kryzys rodziny. Konieczność takiej modlitwy zauważył także Episkopat Polski i polecił, aby w trzecim tygodniu Adwentu odprawiać kwartalne dni modlitw o życie chrześcijańskie rodzin. Zatem dziś jest dobra okazja, aby zacząć modlić się za konkretną rodzinę, może za rodzinę swego brata albo córki, a może tę za ścianą, zza której dochodzą wrzaski... A może, jeśli jeszcze tego nie robisz, rozpocznij wspólną rodzinną modlitwę, niech stanie się ona tradycją w twoim domu. Warto spróbować, nie ryzykujesz nic, oprócz tego, że przyznasz się, że potrzebujesz Boga w swoim życiu, Jego pomocy, błogosławieństwa, siły, miłosierdzia i przebaczenia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

– Może się wydawać, że modlitwa jest sprawą osobistą, intymną, nikt nie odmawia nam prawa do takiego spotkania z Bogiem, ale obok niej warto, aby pojawiła się modlitwa małżeńska i rodzinna z dziećmi – na taką formę modlitwy zwraca uwagę ks. Rafał Grzesiak, który jest opiekunem jednego z kręgu Domowego Kościoła przy parafii św. Maksymiliana w Częstochowie.

Jak to robić?

Ojciec Święty Franciszek wskazuje na modlitwę „Ojcze nasz” i Różaniec jako przykład prostej rodzinnej modlitwy. Modlitwa spontaniczna? Czemu nie, zwłaszcza dzieci się w niej odnajdą, a i dorosłym może udzieli się swoboda i czegoś nauczą się od swoich pociech, które – jak nikt – potrafią prosić i dziękować za wszystko. „Panie Jezu, proszę Cię, żeby nie było katastrofy samolotu, jak ciocia będzie lecieć”; „Dziękuję Ci, Panie Jezu, za piękną mamusię, pięknego tatusia, piękną siostrzyczkę i pięknego siebie”; „Proszę Cię, żeby spadł śnieg”; „Dziękuje, że mamy dom i piękną rodzinkę” – prawda, że chwyta za serce prostota modlitw dziecka? Nie zniechęcajmy się, jeśli maluch chodzi nam po piętach podczas modlitwy lub wdrapuje się na plecy, z pewnością widok ojca klęczącego przed Bogiem pozytywnie wpisze się w jego serce.

Co oferuje Kościół częstochowski?

W naszej archidiecezji jest wiele grup modlitewnych, ruchów i wspólnot, które pomagają rodzinom rozwijać się w wierze, duchowości, miłości małżeńskiej i rodzicielskiej. Przyjrzyjmy się niektórym.

Reklama

Wspólnota Rodzin Emaus (WRE) to grupa rodzin, które pragną żyć bliżej Boga. Wspólnota spotyka się na Eucharystii, dniach skupienia, adoracjach. W wakacje odbywa rekolekcje dla rodzin, w ciągu roku raz w miesiącu spotyka się na dniach formacyjnych; działa przy Duszpasterstwie Akademickim Emaus, ul. Kilińskiego 132, Częstochowa, www.rodzinyemaus.pl.

Wspólnota Bożego Ojcostwa (WBO) skupia osoby bezżenne i rodziny, w ramach Projektu Ojciec organizuje spotkania dla matek i ojców, które mają na celu m.in.: pogłębianie świadomości rodzicielskiej, jak najgłębsze odkrywanie swojego powołania (dla mam systematyczne spotkania „Matkowanie z pasją”, dla ojców warsztaty i in.). Istotnymi punktami w ciągu roku są: Eucharystia w pierwszą niedzielę miesiąca, katecheza i adoracja w trzeci piątek miesiąca, działania w ramach Projektu Ojciec, rekolekcje, święto Boga Ojca w pierwszą niedzielę sierpnia; Dom Ojca, ul. Św. Rocha 212, Częstochowa, www.ojcze. pl.

Wspólnota Domowego Kościoła to gałąź rodzinna Ruchu Światło-Życie; daje doskonałe możliwości do pogłębiania duchowości małżeńskiej i budowania między małżonkami prawdziwej jedności, która stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim. Domowy Kościół składa się z wielu kręgów rodzinnych i działa na terenie całej archidiecezji w rejonach częstochowskim, wieluńskim, radomszczańskim i zawierciańskim. Kręgi Domowego Kościoła działają przy bardzo wielu parafiach; czestochowa.oaza.pl/dkn.

Spotkania Małżeńskie to warsztatowa forma rekolekcji dla małżonków. Celem spotkań jest pomoc mężowi i żonie lepiej rozumieć się nawzajem, cieszyć się swoim małżeństwem, odkrywać na nowo jego piękno, a także rozwiązywać konflikty; siedziba przy Stowarzyszeniu „Macierz”, ul. Nowowiejskiego 3, Częstochowa.

Ocalić wiarę

Ojciec Święty Franciszek zauważa, że jeśli brakuje miłości do Boga, to rodzina traci harmonię, gaśnie radość i zaczyna dominować indywidualizm. – Sekret rodziny chrześcijańskiej – mówi Papież – leży w obecności Jezusa w rodzinie, zatem nie pozostaje nam nic prostszego, jak zaprosić Go w rodzinne progi. Mocni wiarą będziemy w stanie nieść Boga dalej, do rodzin dotkniętych trudnościami, zmuszonych do emigracji, rozbitych, bez pracy, w kryzysie; to one najpilniej potrzebują dziś modlitwy.

2013-12-12 10:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dziedzictwo

Powinienem tam być już wielokrotnie, ale zdarzyło się dopiero teraz - pojechałem do Pudliszek w gminie Krobia. Lekko pofałdowane pola, niewielkie lasy, wspaniałe tradycje kultury ludowej. Większość miejscowości w gminie Krobia to dawna Biskupizna. Oznacza to, że przez wieki ziemie te należały do biskupstwa poznańskiego, biskup (a dokładniej wyznaczeni przez niego rządcy) gospodarowali przez wieki na tej ziemi. Ziemia miała zatem żywić Kościół i pomagać w realizacji jego misji. Dochód nie był tam chyba kwestią najważniejszą, liczyli się też ludzie, którzy na tej ziemi pracowali. Efekt był taki, że wśród okolicznych chłopów biskupianie byli najzamożniejsi, najszybciej powstał tu lokalny strój ludowy, na znak wdzięczności chętnie wykorzystujący biskupie kolory. Turystyczny Biskupiański Szlak Kulinarny przypominający tradycyjne potrawy świadczy, że jadano tu nie tylko obficie, ale i nader smacznie.
CZYTAJ DALEJ

Zapomniany patron leśników

Niedziela zamojsko-lubaczowska 40/2009

wikipedia.org

św. Jan Gwalbert

św. Jan Gwalbert

Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.

Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach. Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić. Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
CZYTAJ DALEJ

Borgo Laudato si’ – piękno Boga w harmonii człowieka i natury

2026-07-10 19:28

[ TEMATY ]

Castel Gandolfo

Papież Leon XIV

Borgo Laudato si’

@Vatican Media

Papież Leon XIV w Borgo Laudato si’

Papież Leon XIV w Borgo Laudato si’

Borgo Laudato si’, teren o powierzchni 55 hektarów, należący niegdyś do Pałaców Papieskich w Castel Gandolfo, współtworzą Centrum Wyższej Formacji Laudato si’ oraz system rolniczy oparty na zasadach ekologii integralnej.

Współistnienie w harmonii rzeczywistości takich jak: duchowość, natura, historia, sztuka, praca i technologia - to idea Borgo Laudato si’, miejsca bliskości i wspólnoty. Zostało zainaugurowane 5 września 2025 r. przez Leona XIV. Jest inicjatywą stworzoną jako model zrównoważonego rozwoju środowiska i przykład gospodarki o obiegu zamkniętym, zainspirowaną encykliką papieża Franciszka z 2015 r.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję