W trakcie całego swojego pontyfikatu Jan Paweł II spotykał się przed Bożym Narodzeniem z rodakami, by zgodnie z polską tradycją przełamać się z nimi opłatkiem. Podtrzymując ten jednoczący nas zwyczaj, od śmierci błogosławionego Papieża Polaka jego rodacy gromadzą się w Wigilię na Mszy św. przy jego grobie. Tak było również 24 grudnia 2013 r. Sąsiedztwo tej informacji z artykułem o jałmużniku papieskim nie jest przypadkowe, bo to właśnie abp Konrad Krajewski zapoczątkował regularne odprawianie Mszy św. przy grobie Jana Pawła II. Obecnego jałmużnika nie mogło zabraknąć na tej Eucharystii. Homilię wygłosił ks. Dariusz Kowalczyk SJ. Przypomniał zebranym w kaplicy św. Sebastiana Polakom, jak ważne w tym szczególnym dniu jest poczucie bliskości. Wskazał, co oznacza ono dla Polaków, zwłaszcza tych, którzy spędzają święta z dala od Ojczyzny. – Tajemnicę dnia Wigilii Bożego Narodzenia można by określić słowem „bliskość” – mówił. – Wskażmy na trzy podstawowe wymiary tej bliskości. Pierwszy wymiar to bliskość z Bogiem, który nie przestając być Bogiem, stał się na tym świecie człowiekiem. W Dziecięciu z Betlejem to, co ludzkie, połączyło się z tym, co boskie. A skoro taka jedność jest możliwa, to jest także możliwe, byśmy żyli wiecznie w Bogu, nie tracąc naszej tożsamości. Drugi wymiar to bycie z najbliższymi. Można by powiedzieć, że rodziny urządzają Wigilie, a Wigilie budują rodziny. Dzielenie się opłatkiem, wieczerza wigilijna, wspólne kolędowanie jednoczą, a jeśli trzeba, mogą też leczyć rany, prowadzić do przebaczenia.

Trzeci wymiar to dla nas, Polaków, wymiar narodowo-społeczny. Wigiliami można by odmierzać dzieje Polski. W Wigilię Bożego Narodzenia czujemy to przenikanie się wiary katolickiej i polskości. Henryk Sienkiewicz pisał w „Potopie”: „Polaka żadne przeszkody, nawet wojna, atak, strzelanina nie mogą powstrzymać w Świętą Noc Wigilijną od przepięknej tradycji. A w twierdzy przy stołach okrytych sianem oblężeni łamali się opłatkiem, życzyli sobie tedy pomyślności wzajem, długich lat lub niebieskiej korony i taka ulga spadła na serca wszystkie, jakby już bieda minęła”.