Przychodzimy do Ciebie, Maryjo, w 1. rocznicę pontyfikatu papieża Franciszka. Polecamy go serdecznie Twojej opiece. Polecamy Ci także nowych przewodników Kościoła w Polsce i dziękujemy za naszego arcybiskupa Wacława, który jak Jan w Efezie strzeże Twojego domu, Maryjo, na Jasnej Górze i całego polskiego maryjnego dziedzictwa.

Jak zawsze przychodzimy też z różnymi naszymi zamyśleniami. Wspominamy m.in. 30. rocznicę walki o krzyż w Miętnem. Ten krzyż, widoczny na ścianie Twojej Kaplicy, jest wielką pamiątką bohaterskiej młodzieży tamtych lat... Wspominamy w tym czasie także Żołnierzy Wyklętych, którzy byli katowani w więzieniach już na polskiej ziemi, ale jakże zbolszewizowanej i okrutnej dla wspaniałych jej synów.

Jesteśmy w okresie Wielkiego Postu i przygotowujemy się do świąt Zmartwychwstania Pańskiego. W tym roku dzięki niezwykłemu sponsorowi „Niedziela”, a także tygodniki „wSieci” i „Gość Niedzielny” poniosą do swych Czytelników widzenia Anny Katarzyny Emmerich, błogosławionej Kościoła katolickiego, która w szczegółach opisuje mękę Jezusa. Niech więc „Pasja” trafi do jak największej rzeszy odbiorców i pomoże nam przeżyć Drogę Krzyżową Twojego Syna, Maryjo, byśmy na nowo mogli się przekonać, jak bardzo Chrystus nas umiłował; że oddał swe życie na krzyżu w straszliwych cierpieniach po to, by każdy z nas był zbawiony. Niech będzie to książka rekolekcyjna, pomocna do wielkiego nawrócenia narodu.

Wszystko to, razem z naszą trudną codziennością, niesiemy na swoich barkach do Ciebie, Maryjo, w tegorocznym Wielkim Poście, oczekując z niecierpliwością także dnia kanonizacji największego z Polaków – bł. Jana Pawła II. Tego faktu i tej osoby nie wolno nam strywializować. Przecież Ojciec Święty to człowiek Kalwarii: kalwaryjskich dróżek, „Gorzkich żali”, Drogi Krzyżowej – mocno utrwalił się w naszej pamięci obraz, jak przytulał do swojego serca krzyż Jezusa podczas tego już ostatniego swojego nabożeństwa... To człowiek Krzyża, kapłan pasyjny. Widziano go często leżącego krzyżem przed ołtarzem w kościele czy kaplicy, zatopionego w głębokiej modlitwie...

Matko Boża Bolesna, przez współcierpienie z Twoim Synem, okrutnie ukrzyżowanym za nasze grzechy, pomóż nam zobaczyć, jak dobry jest Bóg, jak bardzo chce nam przebaczyć i jak bardzo oczekuje na nasze nawrócenie. Nawrócenie – to byłby największy nasz dar na kanonizację Jana Pawła II. Dar serca, wewnętrzny dar Polaków. A mamy się z czego nawracać, każdy ma za co żałować. Musimy się uderzyć w piersi za walkę wielu z nas z Bogiem, ale także za grzechy nasze codzienne, z których gros stanowią grzechy główne.

Niech zatem powstanie w naszym kraju Kościół wielkiej modlitwy, w ten sposób walczący o dobro Ojczyzny. Kościół, który będzie Kościołem misyjnym, pełnym miłości Boga i bliźniego. Niechże to będzie Kościół modlitwy o pokój na świecie, o pokój na Ukrainie. Prawie 100 lat temu w Fatimie mówiłaś, Maryjo, że jeżeli Rosja się nie nawróci, będzie powodować wojny i nieszczęścia. Wiemy, że Rosja jeszcze w strukturach Związku Radzieckiego była powodem wielu konfliktów międzynarodowych i tak się dzieje po dzień dzisiejszy. Potrzeba więc naszej nieustającej modlitwy o nawrócenie Rosji, potrzeba otworzenia oczu rosyjskiemu narodowi na wielką sprawę wolności i miłości braterskiej.

Pomóż nam, Pani nasza, wypełnić Twoją fatimską prośbę, by – jak obiecałaś w Fatimie – Twoje Niepokalane Serce zatriumfowało. Niech zatriumfuje Twoje Serce, o Maryjo, także na ukraińskiej ziemi, żeby nasi bracia Ukraińcy mogli żyć spokojnie. O to się dzisiaj modlimy, o to módlmy się nieustannie – tak jak Kościół powszechny pod przewodem Ojca Świętego Franciszka wymodlił pokój dla Syrii, gdy było o krok od wojny – byśmy teraz wymodlili pokój dla Ukrainy i dla świata.

U progu kanonizacji dwóch błogosławionych papieży – Jana XXIII i Jana Pawła II, ludzi wielkiego umiłowania Boga i człowieka, przyjmij, Pani Jasnogórska, te nasze modlitwy i nasze oddanie Jezusowi, który „za nas cierpiał rany...”.