Diecezja Rochester uchodziła do tej pory za jedną z najbardziej liberalnych diecezji w USA. Dowodem tego liberalizmu był fakt, że w kościołach diecezji, wbrew prawu kanonicznemu, homilię zamiast księży głosili świeccy. Było tak od połowy lat 70. aż do tej pory. Przychylnym okiem na takie praktyki patrzył poprzedni zarządca diecezji bp Matthew Clark. W styczniu br., w związku z przejściem bp. Clarka na emeryturę, diecezję objął bp Salvatore Matano. Hierarcha stanął przed niełatwym zadaniem wytłumaczenia faktu, że Eucharystia nie jest własnością Kościoła lokalnego, ale Kościoła powszechnego, a prawo kanoniczne jest po to, aby regulowało ściśle i precyzyjnie prawa i obowiązki członków Kościoła, w tym także biskupów.
Nowy biskup zarządził, że homilie mogą głosić tylko kapłani oraz diakoni. Część wiernych szczególnie ci, którym nie podobała się poprzednia praktyka przyjęła decyzję biskupa ze zrozumieniem. Inni, przyzwyczajeni do poprzednich porządków, nie szczędzą jej słów krytyki. Z kolei bp Matano cierpliwie tłumaczy swoje racje.
Pobyt w więzieniu może stać się okazją do nawrócenia, pojednania z Bogiem i rozpoczęcia życia na nowo - powiedział Leon XIV podczas wizyty w Federalnym Kompleksie Penitencjarnym w Buenos Aires. Papież spotkał się z osadzonymi, ich rodzinami, personelem więziennym i osobami zaangażowanymi w duszpasterstwo.
Więzienie jest również świadkiem głębokich przemian i nawróceń, rozwoju, zdobywania nowych umiejętności, zawodów i wiedzy; jest świadkiem osób, które – doświadczywszy ludzkiej kruchości w jej najbardziej bolesnym wymiarze – potrafiły przemienić pustynię własnego życia w urodzajny ogród – wskazał Papież w Federalnym Kompleksie Penitencjarnym w Buenos Aires.
Ojciec Święty odwiedził Kompleks Penitencjarny w środę 11 listopada - w ostatnim dniu swojej wizyty w Argentynie. Wysłuchał kilku świadectw, po czym rozpoczął swoje przemówienie. Podzielił się „doświadczeniem, które jest wspólne nam wszystkim z racji naszego człowieczeństwa”. „Mam na myśli doświadczenie własnych ograniczeń” - wyjaśnił Leon XIV. Dodał, że „społeczeństwo często przedstawia wszystko, co stanowi ograniczenie – niepełnosprawność, chorobę, starość i cierpienie – jako niedoskonałość, którą należy usunąć”.
Święty Marcin i żebrak. Fragment obrazu węgierskiego malarza z końca XV wieku
Jedna z najbardziej znanych historii związanych ze św. Marcinem rozgrywa się zimą przy bramie miasta Amiens. Marcin, wówczas rzymski żołnierz, spotkał tam ubogiego człowieka, który nie miał odpowiedniego ubrania, by ochronić się przed zimnem. Nie mogąc ofiarować mu pieniędzy ani innej pomocy, przeciął swój wojskowy płaszcz i oddał mu jego połowę.
Urodził się około 316 roku na terenie dzisiejszych Węgier. Jego ojciec służył w rzymskiej armii, dlatego również on został skierowany do służby wojskowej. Według przekazu hagiograficznego po spotkaniu z ubogim, Marcinowi przyśnił się Chrystus odziany w część płaszcza, którą podarował nieznajomemu. Wkrótce przyjął chrzest, a po pewnym czasie opuścił wojsko i rozpoczął życie poświęcone Bogu. Później został wybrany biskupem Tours. Swoją posługę łączył z działalnością misyjną, zakładaniem wspólnot monastycznych i troską o ludzi ubogich. Zmarł w 397 roku w Candes, podczas jednej z podróży duszpasterskich.
Ostatnim punktem papieskiej wizyty w Argentynie była Eucharystia sprawowana w sanktuarium Matki Bożej z Luján, z udziałem ponad dwóch milionów wiernych. Leon XIV zawierzył Patronce Argentyny swą misję apostolską, przypominając, że jego pontyfikat rozpoczął się właśnie w dniu Jej święta. Papież zauważył, że to miejsce, do którego pielgrzymują miliony Argentyńczyków, było szczególnie ważne dla Franciszka, który zawsze nosił w sercu swoją „śniadą Patronkę”.
Wysłuchane przed chwilą czytanie z Księgi proroka Izajasza zaprasza nas do wyobrażenia sobie różnych krajobrazów: pustyni, stepu i gór, które są wezwane, by rozkwitnąć i wyśpiewywać radość na widok chwały Bożej. Pomyślmy również dzisiaj o tym pięknym kraju, o różnorodności jego krajobrazów, którymi Stwórca wszechświata ozdobił argentyńską ziemię: o rozległych pampasach i rwących rzekach, licznych pasmach wzgórz i łańcuchach górskich, zielonych płaskowyżach i bezkresnych równinach, głębokich morzach, majestatycznych lodowcach i rozległych pustyniach. Cała ziemia „końca świata” w swoim blasku i pięknie wyśpiewuje chwałę Pana.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.