Rodzina chrześcijańska jest pierwszą wspólnotą powołaną do głoszenia Ewangelii osobie ludzkiej, która jest w stałym rozwoju, i doprowadzenie jej, poprzez stopniowe wychowanie i katechezę, do pełnej dojrzałości ludzkiej i chrześcijańskiej. Tę podstawową prawdę przypomina nam Familiaris consortio – adhoratacja apostolska św. Jana Pawła II. Jednocześnie rodzina, będąc pierwszym podmiotem oddziaływania duszpasterskiego, znajduje się w zasięgu wpływu szeroko pojętych działań duszpasterskich. Wiele o tych działaniach mówi się w kontekście ostatnich wydarzeń, zwłaszcza tzw. Ankiety Papieża Franciszka, która poprzedzała Synod, oraz samego Synodu, którego zadaniem jest pochylenie się nad wartością ludzkiego życia, wartością małżeństwa i rodziny.

Zadania Duszpasterstwa Rodzin

Bez wątpienia pomocą dla szeroko rozumianego oddziaływania duszpasterskiego wobec małżeństw i rodzin ma Diecezjalne Duszpasterstwo Rodzin. Jak wiemy, działalność duszpasterska jest dynamicznym wyrazem rzeczywistości Kościoła, który jest zaangażowany w swoją zbawczą misję. Pierwszym, odpowiedzialnym za duszpasterstwo rodzin w diecezji, o czym przypomina nam przywoływany już dokument Familiaris consortio, jest biskup, który jako ojciec i pasterz troszczy się o tę dziedzinę duszpasterstwa. Z naszej perspektywy diecezjalnej możemy powiedzieć, iż nasz Ksiądz Biskup Ordynariusz jest dodatkowo przewodniczącym Rady ds. Rodziny przy Konferencji Episkopatu Polski. Tak więc jego troska o małżeństwa i rodziny z diecezji rzeszowskiej rozciąga się nad małżeństwa i rodziny wszystkich Polaków. Biskup diecezjalny, w celu usprawnienia duszpasterskiej obecności Kościoła dla podtrzymania rodziny, powołuje Wydział Duszpasterstwa Rodzin z diecezjalnym duszpasterzem rodzin i diecezjalnym doradcą życia rodzinnego. Ci z kolei dobierają sobie do współpracy ludzi z terenu; zarówno świeckich, jak i kapłanów.

Za Dyrektorium Duszpasterstwa Rodzin możemy powiedzieć, iż działania i wysiłki Duszpasterstwa Rodzin mają zmierzać w następujących kierunkach – płaszczyznach: przygotowanie do małżeństwa i życia w rodzinie, poradnictwo rodzinie i pomoc rodzinie, formacja rodzin do zadań duszpasterskich, duszpasterstwo w sytuacjach szczególnych, organizowanie się w ruchach pogłębienia religijnego i ruchy obrońców życia. Reasumując – zadaniem Duszpasterstwa Rodzin jest troska o to, aby w dekanatach i poszczególnych parafiach duszpasterstwo rodzin stało się priorytetem wszelkich działań duszpasterskich.

Troska o rodzinę priorytetem w duszpasterstwie

Gdy spoglądamy na współczesną rodzinę, zauważamy, iż bywa ona zagubiona wskutek burzliwych przemian; jednocześnie potrzebująca silnego wsparcia ze strony Kościoła. Stąd jakże ważna staje się troska o wspólnotowy wymiar rodziny. Pierwsza i fundamentalna wspólnota powstaje i rozwija się między małżonkami. Wyrasta z przymierza miłości między kobietą i mężczyzną, którzy poprzez codzienną wierność przysiędze małżeńskiej wezwani są do nieustannego wzrostu ich komunii małżeńskiej. To z tej komunii rodzi się komunia rodzinna. Ten wspólnotowy charakter rodziny potrzebuje wsparcia Kościoła, nieraz i obrony przed skrajnymi i niebezpiecznymi postawami w podejściu do relacji międzyludzkich, którymi są kolektywizm czy indywidualizm. Tym, co niszczy wspólnotę małżeńską, są konflikty między żoną i mężem, które nierozwiązane mogą przerodzić się w długi kryzys. Dlatego wszystkie działania Duszpasterstwa Rodzin powinny zmierzać do budzenia w rodzinach pragnienia stawania się Kościołem w codzienności.

Ważna jest wszechstronna pomoc

Kolejny wymiar troski Duszpasterstwa Rodzin o kształt rodziny, to troska o sakramentalny charakter małżeństwa: przymioty małżeństwa sakramentalnego, cele małżeństwa sakramentalnego.

Duszpasterstwo Rodzin przy współpracy z ruchami i stowarzyszeniami troszczy się o życie ludzkie, i to poczęte życie, o życie starego i chorego człowieka. Ważna jest tu wszechstronna pomoc udzielana rodzinie; łącznie z prowadzonymi rekolekcjami dla małżeństw i rodzin, czy samo tworzenie wspólnot rodzin połączone z pedagogizacją rodziców.

Na pewno wyzwaniem przed Duszpasterstwem Rodzin jest troska o rodziny w sytuacjach szczególnych. Mamy tutaj do czynienia z: duszpasterstwem osób żyjących w związkach niesakramentalnych, duszpasterstwem rodzin niepełnych, duszpasterstwem rodzin przeżywających rozłąkę ze względu na emigrację zarobkową, duszpasterstwem małżeństw mieszanych, duszpasterstwem rodzin z niepełnosprawnością, duszpasterstwem rodzin w sytuacji cierpienia, śmierci i wdowieństwa.

W dniach Synodu warto po raz kolejny przypomnieć, że rodzina jest podmiotem urzeczywistniania się Kościoła. Może owocem, zgodnym z przemyśleniami, będzie włączenie się aktywne w działalność Duszpasterstwa Rodzin czy to na płaszczyźnie parafialnej, dekanalnej oraz diecezjalnej. Poprzez formację ludzką, duchową, intelektualną i pastoralną możemy kształcić w sobie postawę wsparcia rodziny i każdego życia.