Blisko 9 tys. pątników przybyło w niedzielę 5 października do Rokitna na doroczną pielgrzymkę róż Żywego Różańca. Uroczystej Mszy św. przewodniczył oraz słowo Boże wygłosił abp Józef Kowalczyk, prymas senior z Gniezna. Wraz z nim modlili się bp Stefan Regmunt, bp Adam Dyczkowski oraz kilkudziesięciu kapłanów
W roku Jezusa Chrystusa Syna Bożego, w roku kanonizacji Jana Pawła II, a także w roku jubileuszu 25-lecia koronacji obrazu Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej, Patronki naszej diecezji, również w roku Synodu Biskupów na temat rodziny gromadzimy się w naszym diecezjalnym sanktuarium, by świętować doroczny odpust Matki Bożej Różańcowej – powiedział we wstępie do Mszy św. bp Regmunt.
Na program różańcowej pielgrzymki złożyły się następujące elementy: Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, poranna Msza św. wotywna z homilią ks. prał. Zbigniewa Suchego – redaktora przemyskiej edycji Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, Różaniec na dróżkach różańcowych, występ artystyczny, katecheza odpustowa, którą wygłosił ks. prał. Suchy, główna Msza św. odpustowa, Koronka do Miłosierdzia Bożego oraz Akt Zawierzenia odmówiony na zakończenie pielgrzymki różańcowej.
Podczas kazania Prymas Senior wskazał ogromną rolę pontyfikatu św. Jana Pawła II w dziejach Polski i świata.
Reklama
– W ludziach świętych Bóg staje się widzialny i bliski. Na ich twarzach jaśnieje blask Bożego piękna. Taki był właśnie Jan Paweł II. Kochał Boga i kochał ludzi. Szukał ich i słuchał. Pamiętał długo ich imiona i szczegóły z ich życia. Swoją misję widział także w ukazaniu światu pełnej prawdy o człowieku. Słowa Jana Pawła II z dnia inauguracji pontyfikatu stanowią nadal program naszego działania i pracy nad sobą. Zechciejmy je zgłębić i wprowadzić w życie teraz, kiedy w świecie czyni się tak wiele wysiłku, aby w życiu publicznym zredukować sprawy religii, a sprawy Chrystusa zepchnąć do zakrystii – powiedział w kazaniu abp Kowalczyk.
Pod koniec Mszy św. zostały poświęcone specjalne pojazdy służące do pokonywania trasy Kalwarii Rokitniańskiej. Teraz każdy, komu zdrowie nie pozwala na samodzielne przejście całej trasy kalwaryjskiej, będzie się mógł ją przejechać nowo poświęconymi pojazdami.
O piękno odpustu zadbali rokitniańscy duszpasterze z ks. kan. Józefem Tomiakiem na czele oraz wszyscy pracownicy sanktuarium. Podczas Mszy św. posługiwali diakonii i klerycy z naszego paradyskiego seminarium.
Wierni z parafii Miłosierdzia Bożego w Toruniu obok kościoła unickiego w Kostomłotach
W dniach 12-15 września odbyła się pielgrzymka z parafii Miłosierdzia Bożego w Toruniu. Opiekunem był ks. prał. Stanisław Majewski. Pielgrzymowanie rozpoczęło się od nawiedzenia sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku, gdzie przebywała św. s. Faustyna. Tam modliliśmy się w kaplicy, wysłuchaliśmy konferencji o Bożym Miłosierdziu i orędzia Pana Jezusa o namalowaniu obrazu „Jezu, ufam Tobie” oraz zobaczyliśmy dawną piekarnię, w której pracowała święta. Obok znajduje się miejsce, gdzie św. s. Faustyna otrzymała polecenie namalowania obrazu, a który dzisiaj znajduje się w kościele Miłosierdzia Bożego w Wilnie. Dalszym celem pielgrzymki była parafia pw. św. Stanisława Kostki - sanktuarium bł. ks. Jerzego Popiełuszki na Żoliborzu w Warszawie wraz ze zwiedzeniem muzeum poświęconego błogosławionemu. Niezapomnianym przeżyciem była wizyta w Muzeum Powstania Warszawskiego.
Kolejnym etapem pielgrzymki była greckokatolicka parafia z zabytkowym kościołem w Kostomłotach. Ks. Zbigniew Nikoniuk przedstawił nam historię powstania parafii oraz ofiarę Męczenników Podlaskich z Pratulina, których relikwie znajdują się w tutejszym kościele. W sanktuarium Królowej Podlasia w Kodniu otrzymaliśmy specjalne błogosławieństwo, poznaliśmy historię „Wykradzionej Madonny” i „Błogosławionej winie księcia Sapiehy”. Po zwiedzeniu sanktuarium i zakupach w „Bożej Aptece” wyruszyliśmy w dalszą podróż do Drohiczyna, gdzie nawiedziliśmy katedrę i wspięliśmy się na Górę Zamkową, skąd podziwialiśmy piękne widoki zakola Bugu. Odwiedziliśmy także najbardziej znane sanktuarium prawosławne w Polsce - Świętą Górę Grabarkę. Historię tego miejsca opowiedziała nam mniszka z miejscowego klasztoru Świętych Marty i Marii. Dalszym etapem była Hajnówka, gdzie nawiedziliśmy cerkiew Świętej Trójcy.
Z wielkim wzruszeniem trwaliśmy na modlitwie w Sokółce. Uczciliśmy Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie i po odmówieniu Koronki do Miłosierdzia Bożego udaliśmy się do sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie. Tam uczestniczyliśmy w wieczornej procesji z lampionami, odprawiając drogę Siedmiu Boleści Matki Bożej. Na pielgrzymim szlaku znalazło się sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku, gdzie oddaliśmy cześć relikwiom bł. Michała Sopoćki - spowiednika i kierownika duchowego św. Faustyny. W drodze powrotnej odwiedziliśmy Tykocin wraz z zabytkowym kościołem, synagogę i muzeum. Końcowym punktem naszej wartościowej i bogatej duchowo pielgrzymki było sanktuarium Matki Bożej Pojednania w Hodyszewie - ukoronowanej papieskimi koronami. Podczas pielgrzymki modliliśmy się o Miłosierdzie Boże dla całego świata, naszej diecezji, parafii i każdego z nas; nie zabrakło śpiewu, a ks. prał. Stanisław ubogacił nas konferencjami i rozważaniami, które wzmocniły naszą wiarę, nadzieję i miłość do Boga oraz bliźniego. Dzięki pielgrzymce doświadczyliśmy siły wspólnoty i umocniliśmy jedność z Kościołem, który jest naszym domem.
Szlachetność i elegancja to punkt wyjścia dobrego wychowania. O ładnym stroju, który nie zawsze jest elegancki, o tym jak ubrać się w upalny dzień na Mszę św. i jak reagować na płacz dziecka podczas liturgii, z ks. dr. Jackiem Kacprzakiem rozmawia Julia Saganiak.
Julia Saganiak: Dlaczego savoir vivre jest obowiązkiem każdego katolika?
Ks. dr Jacek Kacprzak: Uczeń Jezusa Chrystusa przede wszystkim pragnie żyć z Nim w przyjaźni, dlatego słucha Jego słowa, czyni z niego praktykę swojego życia, chce naśladować swojego Mistrza. Drugim najważniejszym przykazaniem w nauczaniu Jezusa jest – zaraz po miłości Boga – miłość bliźniego. To właśnie z miłości bliźniego wypływa pragnienie, a zarazem obowiązek okazywania mu szacunku. Każda społeczność wypracowuje formy, poprzez które człowiek okazuje cześć. W różnych obszarach kulturowych mogą się one między sobą różnić, lecz ich istota pozostaje niezmienna. Stąd trudno uznać za słuszne stanowisko, że formy kulturalnego współżycia międzyludzkiego są strukturą ograniczającą indywidualność i wolność. Najczęściej też z biegiem czasu same formy ulegają modyfikacjom, np. to, co było uznawane jeszcze kilkanaście lat temu za nietaktowne, dzisiaj nikogo nie bulwersuje. Byłoby jednak wielką stratą dla życia społecznego, gdyby porzucić wszelkie formy w imię spontanicznego wyrażania siebie. Ustalone formy służą przede wszystkim temu człowiekowi, któremu chcę okazać szacunek.
Francuski portal tribunechretienne.com podaje, że w kościele w Mugron doszło do kradzieży kielichów, paten i Najświętszego Sakramentu.
Według parafian, z którymi skontaktowano się na miejscu zdarzenia, zniknął także Najświętszy Sakrament i wszystkie konsekrowane hostie przechowywane w tabernakulum.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
