EDYTA HARTMAN: – 1 września 2007 r. został Ksiądz mianowany dyrektorem Caritas Diecezji Drohiczyńskiej i funkcję tę pełni po dziś dzień. Co dała Księdzu ta praca jako kapłanowi?

KS. KRZYSZTOF KISIELEWICZ: – Pracując w Caritas, odkryłem, że działalność charytatywna Kościoła należy do jego natury i jest niezbywalnym wyrazem jego istoty – jak napisał papież Benedykt XVI w encyklice „Deus Caritas est”. Kościół nie może zaniedbać posługi miłości, tak jak nie może zaniedbać sprawowania sakramentów i głoszenia Słowa Bożego. To było dla mnie wielkie odkrycie mojego powołania, bo jeśli biskup powołuje na takie stanowisko, to jest to wezwanie Boże. Tak traktowałem swoją posługę, przyglądając się potrzebom naszej diecezji i konieczności przychodzenia z pomocą potrzebującym na miarę możliwości.

– Jest Ksiądz trzecim z kolei dyrektorem Caritas, po księżach Leszku Gardzińskim i Walentym Wojtkowskim. Czy kontynuował Ksiądz ich działania, czy raczej proponował nowe rozwiązania pomocy potrzebującym?

– Czasy się ciągle zmieniają, a wraz z nimi i ludzkie potrzeby i problemy. Pan Jezus powiedział, że ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze (por. J 12, 8). Wchodząc w działalność moich poprzedników, którzy tworzyli podstawy drohiczyńskiej Caritas, starałem się nie zatracić idei dostrzegania Chrystusa w potrzebujących, bo tym Caritas odróżnia się od innych organizacji charytatywnych, a jednocześnie odkrywania aktualnych wyzwań zarówno współczesnej biedy, jak i nowych możliwości pomocy. Zawsze czułem przynaglenie do pomocy osobom niepełnosprawnym, bo od początku mojego kapłaństwa, spotykając ich, zauważałem, jak wiele mogą wnieść w nasze społeczeństwo wrażliwości, dobra i miłości. Paradoksalnie, pomagając im, uczyłem się prawdy o moich ograniczeniach i o dobru, które można czynić po prostu będąc obok.

– 19 października br. w Drohiczynie odbędzie się gala z okazji 20-lecia istnienia diecezjalnej Caritas. Okrągła rocznica to dobry czas na podsumowania, ale również pochwalenie się sukcesami. Jak dziś wygląda struktura organizacji, ilu osobom pomagacie rocznie, co jeszcze macie w planach?

– Dziś Caritas Diecezji Drohiczyńskiej to ok. 40 osób zatrudnionych, ok. 200 wolontariuszy w 46 Parafialnych Zespołach i ok. 300 wolontariuszy w 44 Szkolnych Kołach Caritas na terenie naszej diecezji. Powstały dwa Warsztaty Terapii Zajęciowej – w Bielsku Podlaskim i Sokołowie Podlaskim – z których każdego dnia korzysta 67 osób niepełnosprawnych. Prężnie działa Dom Miłosierdzia Caritas w Sokołowie Podlaskim, gdzie rozdawane są posiłki, żywność, ubrania, mieszczą się świetlica socjoterapeutyczna i warsztat terapii. Tutaj też funkcjonuje od 4 lat Diecezjalny Ośrodek Wsparcia dla Osób Niepełnosprawnych, który organizuje poradnictwo społeczno-prawne, psychologiczne i zawodowe dla osób niepełnosprawnych i ich otoczenia. Na terenie diecezji prowadzimy trzy świetlice dla dzieci – w Bielsku Podlaskim, Siemiatyczach i Sokołowie Podlaskim, z których korzysta ok. 80 dzieci. Dwa lata temu powstała Diecezjalna Wypożyczalnia Sprzętu Rehabilitacyjnego, która dziś dysponuje już 50 łóżkami, wózkami, koncentratorami tlenu, chodzikami itp. Tylko w 2013 r. skorzystały z niej 74 osoby, a na wypożyczenie łóżka trzeba czekać. Odważnie realizujemy projekty ze środków unijnych, które skierowane są do osób niepełnosprawnych, bezrobotnych i tzw. 50+. Służą one pomocą w znalezieniu im pracy, przełamywaniu barier nieufności i budowaniu w nich samych poczucia własnej wartości. Każdego roku ok. 1000 dzieci korzystało z kolonii przez nas organizowanych, a ok. 12 tys. z programu rozdawania żywności.

– Co uważa Ksiądz za swoje największe osiągnięcie na niwie działalności charytatywnej Kościoła drohiczyńskiego?

– Nie wiem, Pan Bóg to oceni… Czasami wielkie działania w naszych oczach mogą być małe przed Bogiem, a jakiś najmniejszy gest może mieć rangę heroizmu. Wszystko zależy od tego, jaki potencjał Miłości leży u podstaw naszych czynów.

– Czego na nowej drodze posługiwania życzyłby Ksiądz swojemu następcy? Jakieś rady?

– Zawsze buduje się na tym, co zastajemy. Następcy życzę umiejętności wsłuchiwania się we współczesne potrzeby ludzkie i zdolności poszukiwania możliwości przychodzenia im z pomocą. Wydaje mi się, że ogromne możliwości tkwią w wolontariacie zarówno dziecięcym i młodzieżowym, jak i w przestrzeni parafii naszej diecezji. Mieszkają tu ludzie może niezbyt zamożni, ale wielkiego serca, o czym przekonałem się, pracując przez ponad 7 lat w Caritas. Świece wigilijne, znicze, baranki na Wielkanoc to akcje, które znajdują poparcie wśród wiernych i umożliwiają prowadzenie działalności. Byłem dumny z diecezjan, kiedy w zestawieniach pomocy w kataklizmach zbiórki z naszej diecezji były zawsze w czołówce najbardziej ofiarnych. To tylko świadczy o wielkiej wrażliwości i dobroci Podlasian.

– Co teraz Księdza czeka w pracy na rzecz Kościoła drohiczyńskiego?

– Przejmę obowiązki proboszcza sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Sokołowie Podlaskim. Będzie to dla mnie z jednej strony wielkie wyzwanie duszpasterskie, a z drugiej kontynuacja tego, co robiłem w kościele rektoralnym pw. św. s. Faustyny w Sokołowie. Jestem już na tym terenie od 7 lat, więc znam warunki życia i potrzeby mieszkańców. Praca w Caritas pomoże mi być wrażliwym na ich potrzeby. Chciałbym Miłosierdzie przekazywane w Caritas przenieść teraz do pracy duszpasterskiej w konfesjonale, katechizacji, sprawowanych sakramentach i głoszonym Słowie Bożym. Dziękuję wszystkim, z którymi dane mi było współpracować w Caritas. Niech Dobry Bóg wynagrodzi wszelkie dobro, które się dokonało.

* * *

Ks. Krzysztof Kisielewicz
Kapłanem jest od 1993 r., od 1 września 2007 r. pełni funkcję dyrektora Caritas Diecezji Drohiczyńskiej, szykuje się do przejęcia obowiązków proboszcza sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Sokołowie Podlaskim