Reklama

Niedziela Przemyska

Po co zakony?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Siedzę w poczekalni przychodni zdrowia, uśmiecham się do siedzących obok ludzi. Naprzeciwko młoda mama próbuje uspokoić rozbrykaną pociechę: „Jak nie będziesz grzeczny, to cię zakonnica zabierze!”. Dziecko się nie przestraszyło, ale zakonnica tak. Zdziwiona, jak można straszyć dzieci siostrą zakonną?

Papież Franciszek (też zakonnik) ogłosił Rok Życia Konsekrowanego! „Pragniemy uznać i wyznać nasze słabości, pragniemy też z mocą pokazać światu, ile wśród nas jest świętości i żywotności”. Celem jest przybliżenie światu świętości ukrytej w naszych klasztorach, która sprawia, że konsekrowani są „żywymi ikonami Boga” po trzykroć Świętego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Na terenie naszej archidiecezji jest 145 domów zakonnych, w których pracują zakonnicy i zakonnice z 44 różnych zgromadzeń (w tym gałęzie męskie i żeńskie realizujące ten sam charyzmat). Spotkać siostrę zakonną na ulicach podkarpackich miast czy w wiosek nie jest trudno, a mimo to dość trudno poznać i zrozumieć istotę życia zakonnego. Z jednej strony ludzie oczekują (i słusznie), żeby osoby konsekrowane były nieustannie na „gorącej linii” z Bogiem, w związku z czym spodziewają się od nas skutecznego wsparcia duchowego i nie tylko. Z drugiej strony ten styl życia postrzegają jakby „coś za karę”, przed czym należy uchronić swoje dzieci i wnuki...

Reklama

Życie konsekrowane jest niewątpliwie wielkim misterium, niełatwym do zrozumienia nawet osobom powołanym. Uczestniczymy w czymś, co wyrasta poza „ciało i krew”, w objawieniu miłości Boga, która „zagarnia” duszę, ciało, wszystkie zmysły i pozwala na odwagę złożenia ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Nie jest łatwo stać się czytelnym i przekonywującym znakiem świętości Boga w świecie, w którym świętość nie jest w cenie. I ciągle trudno przekonać ludzi, że ani życia zakonnego, ani osób zakonnych bać się nie należy.

Rok Życia Konsekrowanego jest pięknym darem Kościoła zarówno dla świata, jak i dla samych osób konsekrowanych. Jest zarazem wezwaniem i wyzwaniem, by odnowić w sobie pragnienie świętości i na nowo odkryć głęboki sens takiego powołania. Oprócz osobistych inicjatyw poszczególnych zgromadzeń zakonnych i samych zakonników, Wydział Życia Zakonnego w Archidiecezji Przemyskiej podjął szereg inicjatyw, które będą realizowane w tym szczególnym roku.

Już teraz zapraszamy wszystkich do słuchania w Radiu Fara cyklu audycji o poszczególnych zgromadzeniach zakonnych, istniejących na terenie naszej archidiecezji. Audycje będą nadawane co drugą niedzielę o godz. 20.20. W przemyskim dodatku „Niedzieli” niemal w każdym tygodniu zamieszczane będą artykuły o tychże zgromadzeniach, prezentacje zgromadzeń w poszczególnych parafiach. A parafie, na terenie których istnieją domy zakonne, zorganizują 1 lutego 2015 r. „Parafialny Dzień Życia Konsekrowanego” (w przeddzień światowego). Spodziewamy się też liczniejszego udziału zakonników w Przemyskiej Pielgrzymce Pieszej na Jasną Górę (w lipcu 2015). Wspólnym udziałem wszystkich zgromadzeń będzie program „otwartych drzwi” pt. „Weekend w Klasztorze” oraz Sztafeta Młodych pt. „Za klasztorną furtą”. Terminy, miejsca spotkań, domy zakonne biorące udział w programie itp. informacje przekazane zostaną w specjalnych folderach, jakie otrzymają parafie oraz duszpasterze akademiccy i katecheci szkół.

Ufamy, że z błogosławieństwem Pana Żniwa, który powołuje robotników i posyła do pracy w swojej Winnicy, poszczególne przedsięwzięcia pomogą osobom zakonnym, jak i tym, którzy żyją poza furtą klasztorną owocnie przeżyć dar Roku Życia Konsekrowanego.

2014-11-27 10:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa za klauzurą

Niedziela warszawska 5/2004

[ TEMATY ]

zakon

zakonnica

zakony

Ks. Paweł Borowski

Pobudka jest już ok. 5 rano. Potem aż do 22.00-23.00 modlitwa i praca. Bez rozrywek, telewizji, radia. Bez możliwości wyjścia z klauzury. Gdyby nie Bóg, takie życie byłoby bez sensu. Ale Bóg jest i modlitwa za cały świat wznoszona przez zakonnice klauzurowe ma przed Nim ogromną wartość. Wszyscy jesteśmy więc ich dłużnikami.

Dzień zakonnicy klauzurowej jest długi, monotonny, wypełniony modlitwą i pracą. Mało jest czasu na odpoczynek, rozrywek nie ma prawie wcale. Kilkanaście razy dziennie klasztorny dzwonek wzywa siostry na tzw. akty wspólne, które są obowiązkowe i należy na nie bezzwłocznie się stawić. Są to przede wszystkim modlitwy brewiarzowe w chórze zakonnym. Siostry spędzają tam średnio 7 godzin dziennie. Oprócz tego modlą się jeszcze prywatnie w celi, ogrodzie... Centralnym punktem dnia jest oczywiście Eucharystia. Modlitwa zajmuje więc zakonnicom większą część dnia i to ona jest sensem ich życia. Akty wspólne to również zebrania sióstr, konferencje przełożonej, posiłki i rekreacje. Te ostatnie odbywają się zwykle dwa razy dziennie. Wtedy też, i najczęściej tylko wtedy, można ze sobą rozmawiać. W pozostałym czasie komunikować się można ze sobą tylko w ważnych sprawach, przyciszonym głosem lub na migi. Podczas rekreacji siostry zwykle pracują nad jakimiś robótkami ręcznymi. Pozostały czas zajmuje praca fizyczna. Z racji ścisłej klauzury siostry muszą być samowystarczalne. Sprzątają, gotują, piorą, remontują, pracują w ogrodzie. Ogród odgrywa w klasztorze klauzurowym wielką rolę. Ponieważ siostry nie mogą opuszczać klauzury, z wyjątkiem tzw. sióstr zewnętrznych, jedyną możliwością spaceru jest wyjście do ogrodu. W większości ogrodów uprawiane są warzywa i owoce. Dzięki temu dużą część pożywienia siostry posiadają z własnych zbiorów. Nierzadko korzystają także z darów żywnościowych, które wierni przynoszą na furtę.
CZYTAJ DALEJ

Święty pedagog

Niedziela Ogólnopolska 14/2022, str. VIII

[ TEMATY ]

św. Jan de la Salle

commons.wikimedia.org

Św. Jan Chrzciciel de la Salle

Św. Jan Chrzciciel de la Salle

Był przyjacielem dzieci, formatorem nauczycieli, twórcą nietuzinkowego systemu pedagogicznego.

Jan Chrzciciel de la Salle święcenia kapłańskie przyjął w wieku 27 lat. Zdobył wykształcenie na Uniwersytecie w Reims; w 1680 r. uzyskał doktorat z teologii. Po święceniach kapłańskich pracował jako proboszcz, jednak ważne było dla niego kierownictwo duchowe nad szkołą i sierocińcem prowadzonymi przez siostry od Dzieciątka Jezus (terezjanki). To był czas, w którym rodziło się jego wyjątkowe powołanie pedagogiczne. Dużo czasu poświęcał wychowaniu i kształceniu dzieci, często tych z ubogich rodzin. Z czasem z tej pracy apostolskiej powstało zgromadzenie zakonne pod nazwą Braci Szkół Chrześcijańskich (braci szkolnych). Za jego początek przyjmuje się datę 24 czerwca 1684 r.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego domowa woda z solą nie zastąpi elektrolitów?

2026-04-07 12:00

[ TEMATY ]

Materiał sponsorowany

Materiał partnera

Podczas biegunki wiele osób w pierwszej kolejności sięga po domowe sposoby nawadniania. Jednym z nich jest woda z dodatkiem soli, czasem także cukru. Pomysł wydaje się logiczny: skoro organizm traci płyny i składniki mineralne, trzeba je po prostu uzupełnić. Problem polega na tym, że jelita nie wchłaniają wody w tak prosty sposób, jak się wydaje. Dlatego domowe mikstury nie są w stanie w pełni zastąpić profesjonalnych płynów nawadniających.

Ludzie wciąż próbują radzić sobie z biegunką za pomocą prostych mieszanek przygotowywanych w domu. Najczęściej jest to woda z dodatkiem soli, czasem także niewielkiej ilości cukru. Intuicja podpowiada, że skoro organizm traci sól i wodę, wystarczy je uzupełnić. Po takie sposoby sięgamy często w sytuacjach nagłych, na przykład podczas podróży, gdy dochodzi do infekcji przewodu pokarmowego po zjedzeniu lokalnych produktów. Więcej na temat biegunki podróżnych i jej leczenia przeczytasz na stronie: https://www.gastroekspert.eu/biegunka/biegunka-podroznych/
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję