Reklama

Zdrowie

Nieść pomoc tym, którzy odchodzą

Choć sami przyznają swoje nagrody – Anioły – to aniołami często nazywani są pracownicy i wolontariusze z wałbrzyskiego Hospicjum im. Jana Pawła II. Placówka obchodziła niedawno 20-lecie działalności i będzie rozbudowana

Niedziela świdnicka 48/2014, str. 1, 4-5

[ TEMATY ]

pomoc

hospicjum

Przemysław Awdankiewicz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Grono przyjaciół Hospicjum, członkowie stowarzyszenia, pracownicy, wolontariusze i przedstawiciele hospicjów dolnośląskich spotkali się 18 października na Zamku Książ z okazji 20-lecia powstania placówki. Spotkanie było okazją, by podziękować ludziom wielkiego serca, którzy od lat bezinteresownie wspierają Hospicjum.

Mszy św. w intencji chorych i pracowników przewodniczył biskup pomocniczy diecezji świdnickiej ks. dr Adam Bałabuch. Podziękował za 20-letnią misję pracownikom Hospicjum oraz wszystkim, którzy tę instytucję wspierają.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

A praca ta jest niełatwa. Medycyna paliatywna (z łacińskiego słowa pallium – płaszcz) to dział medycyny, a także specjalność lekarska, która obejmuje leczenie i opiekę nad nieuleczalnie chorymi, którzy znajdują się w okresie terminalnym choroby.

Niełatwa praca

Opieka paliatywna i hospicyjna ma na celu poprawę jakości życia chorego i jego bliskich zmagających się z codziennymi problemami związanymi z postępującą, często nieuleczalną chorobą. Podejmowane działania mają na celu zapobieganie cierpieniu, niesienie ulgi, leczenie bólu i duszności oraz pomoc w rozwiązywaniu problemów wraz ze wsparciem dla rodziny pacjenta.

Reklama

Wałbrzyskim Hospicjum zarządza Polskie Towarzystwa Opieki Paliatywnej Oddział w Wałbrzychu, które roztacza opiekę nie tylko nad ciężko chorymi, ale również nad dziećmi osieroconymi i rodzinami w żałobie. Po bezpłatną pomoc psychologiczną może tutaj zwrócić się każdy.

– To niełatwe zadanie – przyznaje Henryka Kowalczyk, prezes zarządu Polskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej, oddział w Wałbrzychu. – My jednak mówimy, że „Hospicjum to też życie”, nawet tak nazwaliśmy prowadzoną przez nas akcję edukacyjną.

Specjalnie pod kątem tego trudnego tematu do wałbrzyskiego Hospicjum im. Jana Pawła II przyjechał ks. Grzegorz Chirk, który na co dzień współpracuje z łódzkim Hospicjum dla Dzieci Fundacji Gajusz.

– Jak postępować z dzieckiem w tak krytycznych momentach, jak dozować mu smutne wiadomości, to zawsze sprawa bardzo indywidualna, wymagająca dużego wyczucia. Zawsze trzeba postawić na dobro dziecka, nie wolno spychać go na dalszy plan, wtedy, gdy dorośli zaprzątnięci są leczeniem i regulowaniem ważnych spraw. Najlepsza recepta to dawać mu oparcie, miłość i ciepło – tłumaczy duszpasterz i jednocześnie psychoonkolog.

Reklama

– Nieuleczalnie chory pacjent nie może być traktowany jako biologiczna „pozostałość”, dla której nic więcej nie można zrobić, ani też jako byt wymagający znieczulenia (anestezji), którego życia nie należy niepotrzebnie przedłużać, lecz jest osobą, która, jako taka, jest zdolna do samego końca, jeśli jest zintegrowana w relacjach międzyludzkich, realizować swoje życie i doświadczać osobowościowego wzrostu i osiągnięć. Chorzy na zaawansowane schorzenia i umierający mają zatem takie same prawo jak inni, do uzyskania świadczeń z opieki medycznej – podkreślają pracownicy wałbrzyskiego hospicjum.

Niestety, problemem jest sposób refundacji Towarzystw Opieki Paliatywnej w Polsce. Jak podkreśla Marek Karolczak z wałbrzyskiego Hospicjum im. Jana Pawła II, hospicja są niedofinansowane. W Polsce koszt utrzymania jednego pacjenta waha się od 350 zł do prawie 400 zł dziennie. W Wałbrzychu to zaledwie 200 zł. To wciąż zbyt mało, dlatego pracownicy hospicjum wciąż muszą prosić o wsparcie finansowe nas, mieszkańców.

W budynku wałbrzyskiego Hospicjum znajduje się Hospicjum domowe i Poradnia medycyny paliatywnej, a także oddział stacjonarny, gdzie jest 13 łóżek, wciąż za mało. Brakuje na leczenie, leki, jedzenie, pieluchomajtki i wiele innych rzeczy. Dzięki pieniądzom z wałbrzyskiego budżetu partycypacyjnego uda się jednak Hospicjum rozbudować.

Centrum Wolontariatu

Wałbrzyskie Hospicjum pomimo wielu trudności od 20 lat wspiera chorych i ich rodziny. Co ważne, teraz tworzy Centrum Wolontariatu. Szuka ludzi gotowych w każdej chwili nieść pomoc nieuleczalnie chorym u schyłku życia oraz ich najbliższym. Potrzebuje osób w różnym wieku, które chcą poświęcić swój czas innym.

Pod jednym słowem „pomoc” kryć może się wszystko. Nie trzeba robić nic wielkiego, aby dokonywać wspaniałych rzeczy. Często wystarczą odrobina wolnego czasu i dobre chęci.

Reklama

Wolontariusze odgrywają ważną rolę w działalności Hospicjum im. Jana Pawła II. Pomagają zarówno w opiece nad chorymi, ich rodzinami oraz osobami osieroconymi, jak i w przygotowywaniu oraz realizacji wydarzeń kulturalnych, akcji charytatywnych, a także działań promocyjnych i kampanii informacyjnych. Niektórzy wolontariusze w ogóle nie mają kontaktu z osobami ciężko chorymi, a także niosą wielką pomoc. Wspierają hospicjum swoją wiedzą i doświadczeniem w niektórych dziedzinach czy też pozyskują sponsorów.

Nieważne, czy jesteś nastolatkiem, osobą pełnoletnią czy może jesteś już na emeryturze.

Liczą się dobre intencje i to, że chcesz nieść pomoc. Możesz to zrobić na wiele sposobów – od zaangażowania się w nasze akcje i uczestnictwo w wydarzeniach, aż po wspieranie personelu medycznego przy łóżku chorego. Każdy sam decyduje, jak i ile chcesz pomóc – tłumaczy Henryka Kowalczyk, prezes Polskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej Oddział w Wałbrzychu, które wraz ze Stowarzyszeniem Pomocy Dzieciom i Młodzieży „Horyzont” realizuje projekt „Razem dla Hospicjum. Centrum Wolontariatu”.

Kto może zostać wolontariuszem w Hospicjum? Każdy – od przedszkolaka do seniora – może zostać wolontariuszem akcyjnym i pomagać w funkcjonowaniu Hospicjum. Tylko osoby pełnoletnie mogą być wolontariuszami medycznymi. Zostają nimi po specjalistycznym przeszkoleniu. Mogą wtedy bezpośrednio pomagać przy pacjentach.

– Choć wolontariusze pracują za darmo, nie oznacza to, że nic nie mają ze swojej pracy. W rzeczywistości dostają wiele korzyści niematerialnych: satysfakcję, poczucie sensu życia, uznanie ze strony innych. Zyskują też nowych znajomych i przyjaciół, zdobywają wiedzę, doświadczenie i nowe umiejętności – podkreśla Mieczysława Mierzejewska, „Dolnośląski Wolontariusz Roku 2010”.

Reklama

Wałbrzyscy pracownicy mówią wprost: mamy prostą receptę – okazywanie miłości jest najlepszym wsparciem. W ciężkich chwilach potrzeba jak najwięcej ciepła i rozmowy.

Pola Nadziei

W połowie października wałbrzyskie hospicjum po raz kolejny zaprosiło uczniów do udziału w kampanii „Pola Nadziei”.

– To już po raz 9. spotkaliśmy się, by wyrazić nasze wsparcie dla nieuleczalnie chorych i ich rodzin – pacjentów naszego Hospicjum. Tym razem, w związku z rozbudową Hospicjum, wyjątkowo akcja odbyła się na dziedzińcu Zamku Książ. Dla naszych chorych wiosną zakwitną żonkile w tym urokliwym miejscu – mówią pracownicy Hospicjum.

2014-11-27 10:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

O. Dzida: sudańskie dzieci liczą na pomoc z Polski

[ TEMATY ]

dzieci

pomoc

Sudan

FreedomHouse / Foter.com / CC BY

Sytuacja sudańskich uchodźców jest bardzo trudna. Wciąż nie widać szans na zakończenie konfliktu i ludzie nie wiedzą, czy kiedykolwiek w ogóle będą mogli wrócić do swych domów. Wskazuje na to o. Andrzej Dzida, który pracuje w Bidibidi w Ugandzie. Znajduje się tam największy obóz dla uciekinierów z Sudanu Południowego. Mieszka w nim ponad 300 tys. osób.

Polski werbista podkreśla, że pilnej pomocy potrzebują przede wszystkim dzieci i młodzież, które często nie mają szans nawet na zdobycie podstawowego wykształcenia. Dorasta kolejne „stracone pokolenie”. „Naszym marzeniem jest wybudowanie w obozie sali lekcyjnej z prawdziwego zdarzenia, gdzie mogliby odrabiać lekcje i zyskać pomoc w nauce. Sami nie jesteśmy w stanie tego zrealizować więc apelujemy do Polaków, by wsparli sudańskie dzieci” – mówi Radiu Watykańskiemu o. Dzida.
CZYTAJ DALEJ

„Ojcze nasz” otwiera modlitwę w liczbie mnogiej

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Vatican News

Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
CZYTAJ DALEJ

Papież odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”

2026-02-24 19:47

[ TEMATY ]

wiara

Leon XIV odpowiada

Vatican Media

W lutowym numerze miesięcznika „Piazza San Pietro” Leon XIV odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”. Prawdziwy problem nie polega na wierzeniu lub niewierzeniu w Boga, ale na poszukiwaniu Go — i właśnie w tym tkwi godność oraz piękno naszego życia - przypomina Ojciec Święty.

„Nie może być ateistą ten, kto kocha Boga, kto szuka Go szczerym sercem” - tak Papież Leon XIV odpowiada, cytując św. Augustyna, na list nadesłany do redakcji miesięcznika „Piazza San Pietro”, wydawanego w Watykanie. Autorem korespondencji jest mężczyzna o imieniu Rocco, pochodzący z regionu Reggio Calabria. Ojciec Święty dziękuje czytelnikowi za nadesłane słowa i odpowiada na jego wątpliwość: czy możliwe jest określanie siebie jako ateisty, a jednocześnie kochanie Boga?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję