Przełom starego i nowego roku w bazylice archikatedralnej obfitował w uroczystości i przeżycia szczególne zarówno dla parafian, jak i pozostałych mieszkańców Częstochowy. 29 grudnia ub. r. w uroczystość
Świętej Rodziny parafia przeżywała doroczny odpust, podczas którego Sumie z udziałem przedstawicieli ruchów i stowarzyszeń prorodzinnych archidiecezji częstochowskiej przewodniczył i homilię wygłosił
abp Stanisław Nowak. W uroczystość Objawienia Pańskiego - Trzech Króli, święto patronalne ruchów, stowarzyszeń i bractw katolickich, w archikatedrze spotkali się na wspólnej modlitwie z Księdzem Arcybiskupem
przedstawiciele zrzeszeń katolickich naszej archidiecezji. Tydzień później, w niedzielę Chrztu Pańskiego zamykającą liturgiczny okres Bożego Narodzenia, 12 stycznia bazylika stała się monumentalną salą
koncertową i teatralną.
Katedralne obcowanie ze sztuką rozpoczął koncert kolęd, podczas którego słowo wiążące wygłosił Janusz Jadczyk. Kolędy i pastorałki zabrzmiały w wykonaniu: Chóru Dziecięcego Szkoły Podstawowej nr 31 w
Częstochowie pod dyrekcją Iwony Kosty, Żeńskiego Chóru Kameralnego VIII Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika pod dyrekcją Małgorzaty Kukuły, Żeńskiego Chóru Kameralnego II Liceum Ogólnokształcącego
im. R. Traugutta pod dyrekcją Anny Gołębiowskiej, Chóru Katedry pw. św. Mikołaja w Bielsku-Białej pod dyrekcją Tadeusza Czarniewskiego, Chóru Katedry pw. Opieki Najświętszej Maryi Panny w Radomiu pod
dyrekcją Marii Czarneckiej-Cieślak oraz chóru archikatedry pw. Świętej Rodziny w Częstochowie "Basilica Cantans" pod dyrekcją Włodzimierza Krawczyńskiego.
Dwie godziny później w szacownych murach bazyliki kilkudziesięciu aktorów-amatorów - parafian archikatedralnych - odegrało dla licznie przybyłych wiernych misterium o Bożym Narodzeniu. Blisko godzinny
spektakl przygotowany pod kierunkiem katechetki Ewy Norberciak zjednoczył tak po stronie wykonawców, jak i widzów trzy pokolenia parafian. Wspaniała scenografia, światło, muzyka, a przede wszystkim gra
zespołu aktorskiego wprawiła w zachwyt i starszych, i młodszych. Jeszcze długo po spektaklu niósł się po katedrze wraz z kolędami płacz najmłodszego artysty odgrywającego rolę Dzieciątka, a powszechną
radość obudziła wieść, że w postać św. Józefa wcielił się katedralny wikariusz ks. Rafał Praski.
Może być dumny gospodarz pierwszego kościoła archidiecezji - ks. prał. Marian Duda, bazylika katedralna i jej wspólnota parafialna tętnią duchowym i artystycznym życiem - na przekór materialnej biedzie
i powszechnym opiniom o zagubieniu przez społeczeństwo wyższych wartości.
W minionym tygodniu w naszej diecezji odnaleziono poszukiwany od 80 lat - obraz Józefa Mehoffera. Wisiał… w miejscu, którego nikt by nie podejrzewał. I kiedy na niego patrzę, widzę coś więcej niż historię sztuki. Widzę Ewangelię.
Na płótnie: Powstanie Warszawskie, mrok, cierpienie i dramat. A jednak – snop światła, Archanioł Michał i znak, że ostatnie słowo należy do Boga. I dokładnie o tym jest dzisiejsza Ewangelia: Jezus nie wybiera bezpiecznych dróg. Idzie do ziemi Zabulona i Neftalego – do miejsca najbardziej napiętego, poranionego, pogmatwanego. Bo On zawsze wchodzi w to, co w nas najsłabsze.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Ojciec Melchior Królik od 66 lat służy Maryi jako kapłan w Zakonie Paulinów. 24 stycznia obchodził swoją rocznicę święceń prezbiteratu, które otrzymał z rąk bp. Karola Wojtyły. Był m.in. definitorem i sekretarzem generalnym zakonu. Przez lata prowadził kronikę jasnogórskiego klasztoru i paulińskiego zakonu. Jest odpowiedzialny za stan zachowania Cudownego Obrazu Matki Bożej, zbiera także materiały dokumentacyjne dotyczące cudów i łask otrzymywanych za wstawiennictwem Maryi. Od prawie 60 lat jest związany z Warszawską Pielgrzymką Pieszą.
– Zawsze Matka Boża była przy mnie, przez całe moje życie. Jako kilkuletni chłopiec zostałem ocalony od hitlerowskich kul i często mówię, że cud życia zawdzięczam Maryi. Gdy obchodziłem 50. rocznicę święceń kapłańskich, napisałem na obrazku:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.