W pogoni za Europą, wykorzystując fundusze europejskie, podnosząc poziom życia elit, nasze władze zapomniały (?), zlekceważyły (?) zwyczajnego, szarego Kowalskiego.
W Warszawie odbył się marsz organizowany przez Prawo i Sprawiedliwość w obronie demokracji i wolności słowa. Marsz duży, z uczestnikami, którzy zjechali z całej Polski, pokojowy, z silnym przesłaniem, że obywatele nie zrezygnują ze swoich praw. Ten marsz jest dobrym przyczynkiem do refleksji, jakie zwykle nachodzą nas na przełomie lat: co zrobiliśmy dotychczas, co powinniśmy zrobić jutro, jakie mamy obowiązki do wypełnienia?
Czy w Polsce obecnej są sytuacje, które budzą poważny niepokój? Są. I jest ich dużo. W sferze społecznej, gospodarczej, ale i politycznej, kulturowej. Znaczna, kilkumilionowa już emigracja Polaków za chlebem, głównie ludzi młodych. To upust krwi, który – niepowstrzymany – może przynieść naszemu krajowi niepowetowane straty. Coraz gorsza jakość i dostępność publicznej służby zdrowia, co oznacza nieraz wyrok śmierci na ludzi ciężko chorych, starszych. Bieda, wkradająca się nie tylko do rodzin bezrobotnych, ale także emerytów i rencistów…
Żeby nie przedłużać listy złych zjawisk, powiem w skrócie: w pogoni za Europą, wykorzystując fundusze europejskie, podnosząc poziom życia elit, nasze władze zapomniały (?), zlekceważyły (?) zwyczajnego, szarego Kowalskiego. Jego życie nadal jest bardzo trudne, ciężkie pod względem materialnym. Nadto elity związane z władzą próbują zniszczyć tradycyjny system wartości Polaków. To wszystko budzi napięcia i wymaga w istocie poważnej korekty polityki państwowej. Tego domaga się prawicowa opozycja i tego żądali ludzie uczestniczący w Warszawie we wspomnianym wcześniej marszu PiS.
Rok najbliższy – w sensie politycznym – to będzie walka o przywrócenie normalności w naszym kraju. O to, żeby szarzy ludzie również uczestniczyli we wzroście zamożności, żeby państwo polskie służyło ich interesom, a nie tylko interesom jakichś wybrańców. Także o to, żeby tradycyjne wartości Polaków, wartości katolickie, nie były z premedytacją niszczone, wypierane z przestrzeni publicznej. Bardzo wiele zależy od tego, jak się zachowamy jako wyborcy. To jest nasz obowiązek w roku 2015.
Wizja Ezechiela należy do najpiękniejszych obrazów Starego Testamentu. Spod progu świątyni wypływa woda. Najpierw strużka spod prawego węgła, potem, mierzona co tysiąc łokci, sięga kostek, kolan, bioder, wreszcie staje się rzeką nie do przebycia. Kierunek jest znaczący. Ku wschodowi, w dół, ku Arabie i Morzu Martwemu, czyli w stronę największej martwoty, jaką znała geografia Izraela. „Dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione”. Słone wody morza śmierci stają się zdrowe, ryby mnożą się jak w wielkim morzu, a nad brzegami rosną drzewa, których liście nie więdną i które co miesiąc rodzą świeże owoce, „ponieważ woda dla nich przychodzi z przybytku”. Świątynia jest w tej wizji źródłem. Świętość wypływa i uzdrawia zewnętrze. Prorok wygnania, który widział chwałę Pana opuszczającą zbezczeszczony przybytek, widzi teraz ruch odwrotny, życie płynące z domu Boga w świat aż po uzdrowienie tego, co najbardziej martwe. Apokalipsa podejmie ten obraz w finale Pisma. Rzeka wody życia wypływająca z tronu Boga i Baranka, drzewa o liściach służących uzdrowieniu narodów (Ap 22,1-2). W święto katedry Rzymu ta perykopa czyta samą siebie. Bazylika laterańska, matka i głowa wszystkich kościołów Miasta i Świata, jak głosi napis na jej fasadzie, jest czczona jako próg, spod którego płynie woda. Chrzcielnica laterańska, najstarsze baptysterium chrześcijaństwa, stoi obok bazyliki jak komentarz. Z tego źródła rzeka popłynęła przez wieki i kontynenty. Kościół z kamienia ma sens o tyle, o ile wskazuje na tę rzekę. Martwieje, gdy zaczyna wodę magazynować zamiast puszczać ją w dół, ku morzom martwym tego świata.
W sobotę po południu doszło do strzelaniny przy Rynku Głównym w Krakowie. W zdarzeniu śmierć poniosło 6 osób, kilkanaście jest rannych, w tym dwóch policjantów. Poniżej relacja br. Marcina Porożyńskiego OP z wczorajszej tragedii.
Spod ostrzału uciekło ok. 30 osób, którzy schronili się w naszym klasztorze. Byłem zaskoczony, gdy zobaczyłem ich w atrium - ludzi, którzy mówili raczej cicho, ale ich wzrok krzyczał. Pytali się, czy mogą zostać za zamkniętymi drzwiami - mogli, oczywista. Zostali zaopoiekowani. Zaproponowaliśmy wodę, wskazaliśmy WC. Jeden wspomniał, że widział jak upada obok niego postrzelony człowiek, inni pytali czy piszą coś w mediach - wtedy jeszcze nie pisali. Trzeba było dzwonić na 112, by czegoś się dowiedzieć. Zalecili pozostanie na miejscu.
Do podjęcia postu i pokuty w intencji ojczyzny 10 listopada, w przeddzień Narodowego Święta Niepodległości, wezwała Rada Stała Konferencji Episkopatu Polski w oświadczeniu wydanym 4 listopada w związku z konfliktem o Trybunał Konstytucyjny. „W trosce o dobro Ojczyzny i spokój społeczny wzywamy ponownie o nieeskalowanie konfliktu, podjęcie konstruktywnego dialogu, pokojowe rozwiązywanie wszystkich trudności, porzucenie uprzedzeń i działań siłowych!” - napisali biskupi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.