Głodówkę rozpoczęto w Środę Popielcową – 19 lutego 1985 r. w Bieżanowie Starym (osiedlu na obrzeżach Krakowa). Na strajk przyjeżdżali tam ludzie reprezentujący różne zawody, grupy wiekowe i społeczne z całej Polski, z ponad 60 miejscowości. Inicjatywa narodziła się po bestialskim zamordowaniu ks. Jerzego Popiełuszki przez funkcjonariuszy SB. Była protestem przeciw prześladowaniu Kościoła, przeciw represjom działaczy podziemnej wówczas Solidarności. Ponadto głodujący domagali się zwolnienia wszystkich więźniów politycznych.

Niezwykły strajk, niezłomny kapłan

Ówczesny proboszcz parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Bieżanowie Starym, opiekun głodówki – ks. Adolf Chojnacki (1932 – 2001), kapłan niezłomny, kapelan Solidarności, Żołnierzy Wyklętych, oddał głodującym do dyspozycji pomieszczenia znajdujące się w przyziemiu budującego się wówczas kościoła. Głodówkę rozpoczęli członkowie KPN-u. Do udziału w strajku, który wstępnie miał potrwać tydzień, zgłaszali się kolejni chętni. Aby zyskać status głodującego, należało mieć wiarygodną osobę wprowadzającą, a ponadto minimum 3 dni przeżyć o wodzie. W oknie pomieszczenia, gdzie przebywali strajkujący, zawsze znajdowała się lista osób, które kontynuowały głodówkę. Zajmujący się od lat zbieraniem informacji o tym wydarzeniu Stanisław Kumon podkreśla, że w owym czasie Bieżanów stał się jakby centrum opozycyjnym dla całej Polski.

Strajkujący modlili się, odmawiając m.in. „Modlitwę głodujących w kościele Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie-Bieżanowie Starym”, uczestniczyli w nabożeństwach. Przyjmowali też delegacje z wielu różnych środowisk, dyskutowali, zajmowali się wykonywaniem pamiątek, plakatów, czytali przysyłane listy. Mieli świadomość, że trwa medialna nagonka ze strony ówczesnych władz na zorganizowany strajk, zwłaszcza na kapłana, który użyczył im miejsca do głodówki, ale równocześnie doświadczali wielkiej życzliwości ze strony polskiego społeczeństwa. Protest zakończono w 5. rocznicę podpisania Porozumień Gdańskich, 31 sierpnia 1985 r. Dziś o niezwykłym strajku pamięta lokalna społeczność, w tym szczególnie Stowarzyszenie Patriotyczne im. ks. Adolfa Chojnackiego (SPACH).

Pamięć o zdecydowaniu i solidarności

Z okazji 30. rocznicy protestu głodowego przygotowano konferencję „Sen o wolności, głód nadziei”, aby przywołać tamten czas i ocalić od zapomnienia wydarzenia. Organizatorami dwudniowego spotkania są, oprócz SPACH-u (pomysłodawcy projektu), krakowski oddział IPN-u oraz parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Bieżanowie Starym. – Być może dzisiaj nie byłoby wielu grup parafialnych, wspólnot, gdyby nie poświęcenie tych ludzi, którzy 30 lat temu ryzykowali nie tylko zdrowie, ale i życie – mówi pamiętająca strajk Bogusława Jaglarz, prezes SPACH-u. Zauważa, że dzisiaj, w nowej rzeczywistości, trudno nam sobie uświadomić, że postawa głodujących, ich zdecydowanie, solidarność miały wpływ na naszą historię. I dlatego tak ważne jest, aby nie tylko Polacy z Bieżanowa i Krakowa o niej pamiętali!

Konferencja, z udziałem wielu uczestników strajku, odbędzie się w Bieżanowie Starym w dniach 19 i 20 lutego br. Szczegółowy program znajduje się na stronie: www.spach.org.pl.