Reklama

Niedziela Rzeszowska

Niezłomni rodacy

Po kilkudziesięciu latach skazania na zapomnienie wracają na karty historii, a od 2011 r. mają swoje święto – Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. W Rzeszowie tegoroczne święto to wiele inicjatyw, tak samo jak w całym regionie i diecezji

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Chcieli prawdziwej niepodległości. Większość walkę zaczęła w 1939 r. i kontynuowała ją po rozwiązaniu Armii Krajowej. Generał Leopold Okulicki w ostatnim rozkazie rozwiązującym AK pisał: „Wojna się nie skończyła (…). Nigdy nie zgodzimy się na inne życie, jak tylko w całkowicie suwerennym, niepodległym i sprawiedliwie urządzonym Państwie Polskim”. I nigdy się nie zgodzili, mimo więzienia, tortur, śmierci, bezimiennych grobów, rozpaczy bliskich.

Inauguracją obchodów był 27 lutego niezwykły koncert w studenckim klubie „Pod Palmą” – „Panny Wyklęte”. Na scenie pojawili się obok Maleo Reggae Rockers Kasia Kowalska, Marika, Ania Brachaczek, Zespół Dziewczyny, Marcelina, Lilu i Kasia Malejonek. „Panny Wyklęte” to projekt Fundacji Niepodległości, Dariusza Malejonka i zespołu Maleo Reggae Rockers, a do współpracy zostały zaproszone polskie wokalistki, reprezentujące różnorodność stylową. Ma on nie tylko uczyć historii, ale w nią wciągać, zainteresować, zmusić do przemyśleń, przeżywać i nie pozwolić zapomnieć o tamtych ludziach.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W sobotę ulicami miasta przeszedł IV Rzeszowski Marsz Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Uczestniczyli w nim reprezentanci organizacji narodowych z całego regionu, przedstawiciele Solidarności, grupy rekonstrukcyjne, harcerze oraz mieszkańcy Rzeszowa. Hasła „Cześć i chwała bohaterom”, czy „Bóg, honor i Ojczyzna” towarzyszyły uczestnikom pochodu, a dla wielu szczególnie młodych ludzi marsz stał się okazją do pokazania patriotyzmu i przywiązania do słów: „Bóg, honor i Ojczyzna”. Pod pomnikiem Łukasza Cieplińskiego i członków IV Zarządu Głównego WiN odśpiewano „Rotę”, po czym odczytane zostały fragmenty grypsów Cieplińskiego do żony. Modlitwę w intencji pomordowanych żołnierzy WiN poprowadził ks. prał. Władysław Jagustyn. – Wiem, że myślą, sercem i modlitwą jesteś przy mnie... – cytatem z grypsów rozpoczął modlitwę. – Odpowiadamy więc jakby na jego testament i gromadzimy się, aby kontynuować modlitwę jego żony, syna i innych cierpiących z powodu utraty swoich mężów, synów i najbliższych. Niech brzmi modlitwa o wielką Polskę, o którą modlili się żołnierze Narodowych Sił Zbrojnych – mówił. Apel Poległych, złożenie kwiatów i zapalenie zniczy zakończyło marsz.

W niedzielę 1 marca uroczystej Mszy św. w sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej przewodniczył ordynariusz diecezji rzeszowskiej bp Jan Wątroba, obecni też byli przedstawiciele władz wojewódzkich, samorządowych, rzeszowskiego oddziału IPN, wojska, policji, kombatanci, dorośli i dzieci. – Przychodzimy dzisiaj, aby dziękować Bogu za niezłomnych naszych rodaków, którzy na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat minionego wieku służyli Ojczyźnie i oddali za nią życie – mówił w homilii kustosz sanktuarium o. Rafał Klimas. – Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych stanowi potwierdzenie roli, jaką odegrali oni na drodze do odzyskania przez Polskę niepodległości. Stajemy dzisiaj, aby oddać im cześć i dziękować Bogu za spuściznę, jaką pozostawili. Po Mszy św. uczestnicy uroczystości przeszli pod pomnik Łukasza Cieplińskiego i Żołnierzy Wyklętych, gdzie odbył się Apel Poległych, oddana została salwa honorowa i złożono wieńce i kwiaty.

„Odbiorą mi tylko życie. A to nie najważniejsze. Cieszę się, że będę zamordowany jako katolik za wiarę świętą, jako Polak za Polskę niepodległą i szczęśliwą, jako człowiek za prawdę i sprawiedliwość. Wierzę dziś bardziej niż kiedykolwiek, że idea Chrystusowa zwycięży i Polska niepodległość odzyska, a pohańbiona godność ludzka zostanie przywrócona” – pisał pułkownik Ciepliński w jednym z ostatnich grypsów przed śmiercią. Godność i pamięć o Żołnierzach Wyklętych jest przywracana, społeczeństwo upomniało się o tych, dla których niepodległość nie przyszła na sowieckich czołgach i mówili o tym czynem i postawą wobec niechcianej władzy. W przywracaniu tej pamięci nie można zatrzymać się w połowie drogi, bo inaczej kolejne pokolenia bez znajomości tamtych wydarzeń same staną się jak oni – „pokoleniem wyklętym”, które nie znając historii, stanie się tylko grupą ludzi bez własnej osobowości i poglądów, łatwą do manipulowania i wygrywania dla obcych interesów.

2015-03-12 11:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pamięci Żołnierzy Wyklętych

Niedziela toruńska 11/2014, str. 2-3

[ TEMATY ]

żołnierze wyklęci

Wojciech Wichnowski

1 marca w diecezji toruńskiej uczczono Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Centralne obchody miały miejsce na toruńskiej Starówce oraz na Podgórzu, gdzie odbyła się inscenizacja historyczna. Ponadto w intencji pomordowanych modlono się w Chełmży. Tam też można było wziąć udział w projekcji filmu „Kwatera Ł”

Przy tablicy upamiętniającej żołnierzy Armii Krajowej Garnizonu Toruń osądzonych i skazanych przez władze komunistyczne w 1946 r. 1 marca o godz. 12 odbyła się uroczystość związana z upamiętnieniem Żołnierzy Wyklętych. Tablica umieszczona jest na ścianie gmachu Sądu Okręgowego przy ul. Piekary 51. Ostatni Żołnierz Niezłomny zabity został w 1963 r. Nazwa „Żołnierze Wyklęci” pojawiła się w 1993 r., są oni określani także jako Żołnierze Niezłomni. W tym roku obchodzimy po raz 4. Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych, który zainicjowany został przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
CZYTAJ DALEJ

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Ekumeniczny koncert kolęd w Sandomierzu

2026-01-24 10:06

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

W Katolickim Domu Kultury św. Józefa w Sandomierzu odbył się wieczorem 23 stycznia, XII Koncert Kolęd i Prawosławnych Hymnów Bożego Narodzenia. Zgromadził on licznych mieszkańców miasta i zaproszonych gości, którzy włączyli się w ten sposób w obchody Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan.

Przed sandomierską publicznością wystąpiły dwa zespoły: Chór Centrum Kultury Prawosławnej w Biłgoraju oraz Chór Duchowieństwa Prawosławnej Diecezji Lubelsko-Chełmskiej. W programie znalazły się kolędy i hymny Bożego Narodzenia zakorzenione w duchowej i liturgicznej tradycji Kościoła prawosławnego, które – mimo różnic obrzędowych – odwołują się do wspólnego chrześcijańskiego dziedzictwa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję