Krzyż jak klucz
co otwiera
zardzewiałe zamki serc
zatrzaśnięte drzwi dusz
wypaczone szuflady umysłów

kroplą Krwi
z przebitego boku Chrystusa
obmywa
łaską miłosierdzia
przytula
promieniem prawdy
oświeca
w górę prowadzi
o wieczności woła

Z tomiku „W powiewie wiatru, w szepcie anioła”