Polskie kasy spółdzielcze, polskie banki z polskim kapitałem, jak wydajny układ krwionośny, zasilają finansowym tlenem i odżywczym kredytem całą gospodarkę. Przemysł ciężki i lekki generuje nie tylko nowe miejsca pracy, ale wymusza kreatywność, innowacyjność, pomysłowość w dziedzinach nowoczesnych technologii. Młodzież tym samym rezygnuje z emigracji, ponieważ jej świeży potencjał intelektualny, pomysłowość, ambicja są wykorzystywane w 100 proc. w kraju. Polska jest dla nich zbyt atrakcyjna, aby wyjeżdżać do Wielkiej Brytanii. Tak, tak! Pomimo wielu wydatków cywilnych budżet państwa stać również na modernizację armii, która już od wielu lat należy do najnowocześniejszych w świecie i może odeprzeć każdy atak – z lądu, morza i powietrza. Dodatkowo społeczeństwo jest odporne na dziwaczne ideologie znudzonego Zachodu. Każdy tego typu atak kończy się skowytem bezsilności lewackiego guru. Autorytet władzy jest dobrze chroniony; nie mówiąc o fizycznym zabezpieczeniu najwyższych czynników państwowych. Pomimo różnic politycznych dba się o sprawy zasadnicze dla ojczyzny. Można by wymieniać jeszcze wiele aspektów tak urządzonej Polski, ale...

Ale taka wspaniała Rzeczpospolita byłaby ogromną przeszkodą dla nędznych, egoistycznych planów pewnej małej części społeczeństwa. Bo po co byłaby jej Polska, która wypominałaby całą sobą grzech pierworodny III RP, którym były układy okrągłostołowe? Po co byłby jej taki kraj, który kręciłby z niedowierzaniem głową wobec storpedowanej lustracji, wobec odwołania rządu Olszewskiego... Kraj, który stawałby w obronie Lecha Kaczyńskiego i całego środowiska patriotycznego? Co to byłaby za ojczyzna, sprzeciwiająca się wyprzedaży obcym majątku narodowego, zadłużaniu państwa, emigracji zarobkowej milionów młodych Polaków, protestująca przeciw osłabianiu armii, piętnująca politykę fiskalną robioną przez spekulantów i służalczość wobec obcych mocarstw...?

Taka wspaniała Polska byłaby przeszkodą dla możnych tego świata, dlatego powiedziano jej wyraźnie: nie możesz się urodzić, nie możesz istnieć, nie chcemy cię.

Polacy, Polacy! Pozwoliliście na to i teraz zapewne wielu z was żałuje, że tak się stało. Ale czy będziemy nadal narzekać, nic nie czyniąc?

Tak właśnie myślał Pan Niedziela po wyjściu z kina, po obejrzeniu znakomitego filmu pt. „Doonby. Każdy jest Kimś”, który wcale nie był filmem politycznym.