W Wielki Czwartek wielu kapłanów naszej diecezji spotkało się w gorzowskiej katedrze na Mszy św. Krzyżma. Pod przewodnictwem bp. Stefana Regmunta odnowili swoje przyrzeczenia kapłańskie złożone w dniu święceń. Wieczorem w katedrze oraz wszystkich kościołach parafialnych naszej diecezji rozpoczęły się obchody Triduum Paschalnego
Podczas Mszy św. Krzyżma w katedrze gorzowskiej nastąpiło poświęcenie olejów używanych w Kościele do sprawowania niektórych sakramentów. W czasie Eucharystii obchodzono również jubileusze kapłańskie bp. Stefana Regmunta i księży jubilatów pracujących w naszej diecezji. Podczas homilii bp Regmunt zapowiedział zwołanie diecezjalnego synodu: – Wiemy, że 13 listopada tego roku rozpoczniemy pierwszy synod diecezjalny, gdzie będą zaangażowani też świeccy, aby w ten sposób mogli wypowiadać swoje pragnienia, a jednocześnie swoje uwagi co do metod i sposobów ewangelizacji dzisiaj.
Msza św. Wieczerzy Pańskiej sprawowana w Wielki Czwartek wieczorem zainaugurowała obrzędy Triduum Paschalnego. W ten dzień dziękowaliśmy Bogu za dar Eucharystii i kapłaństwa. Centralne obchody świąt paschalnych w naszej diecezji odbyły się z udziałem księży biskupów. Bp Stefan Regmunt Mszę św. Wieczerzy Pańskiej sprawował w zielonogórskiej konkatedrze, Liturgię ku czci Męki Pańskiej sprawował w katedrze gorzowskiej, zaś Wigilię Paschalną oraz Mszę św. rezurekcyjną odprawił ponownie w konkatedrze w Zielonej Górze. Bp Tadeusz Lityński w Wielki Czwartek wieczorem modlił się w katedrze, Liturgii Wielkiego Piątku przewodniczył w konkatedrze, a Wigilię Paschalną i Mszę św. rezurekcyjną sprawował w katedrze w Gorzowie. Bp Adam Dyczkowski przewodniczył obrzędom
Wigilii Paschalnej i Mszy św. rezurekcyjnej w kościele pw. św. Mikołaja w Głogowie. Bp Paweł Socha w Wielki Czwartek modlił się w kościele pw. św. Klemensa w Głogowie, Liturgii Wielkiego Piątku przewodniczył w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Głogowie. Wigilię Paschalną bp Socha odprawił w kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Żaganiu, a porannej Mszy św. rezurekcyjnej przewodniczył w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żarach.
Dzisiaj wieczorem rozpoczyna się żydowskie Święto Pesach. Równocześnie w Jerozolimie oczekuje się tysięcy chrześcijańskich pielgrzymów z Izraela i zagranicy w okresie Wielkiego Tygodnia i Wielkanocy. Z tego powodu izraelska policja wzmocniła środki bezpieczeństwa, szczególnie na obszarze Starego Miasta.
1 lutego minie 66. rocznica śmierci jezuity o. Józefa Andrasza - spowiednika i kierownika duchowego kilku świętych (m.in. św. Faustyny Kowalskiej) oraz propagatora kultu Serca Jezusowego i Miłosierdzia Bożego. Rok temu rozpoczął jego proces beatyfikacyjny. Jak mówi prowadzący proces o. Mariusz Balcerak SJ, niemal wszystkie materiały są już gotowe. Teraz kluczowa kwestia to cud potrzebny do beatyfikacji.
1 lutego, w 66. rocznicę śmierci o. Józefa Andrasza i pierwszą rocznicę rozpoczęcia jego procesu beatyfikacyjnego, o godz. 15.30 w bazylice Najświętszego Serca Jezusowego przy ul. Kopernika w Krakowie odprawiona zostanie Msza św. w intencji beatyfikacji jezuity. Msza będzie transmitowana na stronie https://bazylika.jezuici.pl/transmisja-live/ Po Eucharystii, o godz. 17.00, w sali nr 9 Wspólnoty Akademickiej Jezuitów (WAJ) odbędzie się premiera filmu dokumentalnego „Powiernik świętych - o. Józef Andrasz”.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
