Maj to jeden z najpiękniejszych, a zarazem urokliwych miesięcy poświęcony Maryi – Matce Jedynego Boga, Pani nieba i ziemi. Od niepamiętnych czasów ludzie godnie czcili swą Królową. Wyrazem tego były m.in. kapliczki, stanowiące niezwykłą obecność Maryi pośród lokalnych społeczności. Zdawałoby się dziś, że nikt się przy nich nie zatrzymuje, nikt nie zwraca uwagi. Okazuje się jednak, iż rodowód nabożeństw majowych szczególnie wysoce wspomina ich historie oraz gromadzi rzesze wiernych, wychwalających Najświętszą Panienkę.

Figura Matki Boskiej

Usytuowana w Jaśle, przy ulicy Ignacego Paderewskiego. Przedstawia postać Matki Boskiej, która prawą dłoń kieruje w stronę serca, jako gest miłości, lewą zaś unosi, wskazując kierunek. Figura jest jedną z najstarszych na terenie miasta, wzniesioną w 1659 r. Co ciekawe, z jej powstaniem wiąże się wiele pięknych podań, legend i historii. Istnieje duże przypuszczenie, że maryjną postać wzniesiono w celu obrony Jasła przed „potopem szwedzkim”. Według przekazu Stanisława Olbrycha, kilkuletniego opiekuna Maryi, w okresie I wojny światowej pewien rosyjski żołnierz uszkodził Jej wizerunek. Ręka Najświętszej Panienki została utrącona pociskiem karabinowym. Z czasem przywrócono Jej dawną formułę. Z kolei w latach II wojny światowej wydarzył się cud. Uciekający z „Bursy”, siedziby Gestapo żołnierz AK Stanisław Wachowski dotarł przed oblicze Bogurodzicy. Uznał, że Jej wyciągnięta ręka wskazuje kierunek bezpiecznej drogi. Poszedłszy za Jej radą, jego życie uległo ocaleniu. Maryjny posąg od wielu lat otaczany jest szczególną czcią, zwłaszcza w okresie majowym, gdy człowiek wraz z przyrodą wielbi Matkę Boga.

Polna kapliczka

Kapliczka została usytuowana na terenie niezabudowanym, obok polnej drogi, zwanej potocznie Kobylanką (między osiedlem Brzyszczki-Jasło a Warzycami). Należy do kapliczek słupowych. Posiada charakterystyczny daszek, zwieńczony krzyżem. W oszklonej wnęce znajduje się gipsowa figura, przedstawiająca postać Matki Bożej. Jej wizerunek przyozdabia się kolorowymi pelerynkami w zależności od pory roku. Na wiosnę Maryja przystrojona jest w pelerynkę zieloną, latem – w różową, jesienią – fioletową, a zimą – niebieską. Kapliczka powstała w 1927 r. Fundatorami byli Józef i Maria Grabowscy. Obiekt wybudowano na cześć syna państwa Grabowskich, Władysława, który zaginął podczas I wojny światowej. Do rodzinnego domu nigdy nie powrócił. Przez długi czas przy kapliczce odmawiano modlitwy w intencji śp. Władysława. W maju śpiewano pieśni maryjne i Litanię Loretańską. Obecnie kapliczka jest piękną cząstką historii i formą pamięci zaginionego w czasie wojny Władysława Grabowskiego. Nawet w zwykłe, powszednie dni można dostrzec modlących się przy niej ludzi.