"Jest taki dzień, gdy jesteśmy wszyscy razem" - słowa tej piosenki przychodzą mi na myśl, gdy wspominam nasze spotkanie opłatkowe w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Zielonej Górze, które odbyło
się w niedzielę 19 stycznia br.
Spotkanie rozpoczęło się uroczystą Mszą św. celebrowaną przez bp. Edwarda Dajczaka, w której licznie uczestniczyli członkowie wszystkich wspólnot działających w naszej parafii.
Po Eucharystii przeszliśmy do Szkoły Podstawowej nr 17 na dalszą część spotkania. W sali gimnastycznej zastaliśmy wspaniały poczęstunek przygotowany przez samych parafian. Miejsca przy stole nie zabrakło
dla nikogo, a było nas bardzo wielu. Po odczytaniu fragmentu Ewangelii o narodzinach Jezusa i wspólnej modlitwie, ciesząc się obecnością wśród nas Księdza Biskupa, składając życzenia, dzieliliśmy się
opłatkiem.
Ks. Jan Pawlak - proboszcz naszej wspólnoty podziękował dyrekcji szkoły za otwarte drzwi, podkreślając, że szkoła sprawuje ważną funkcję w społeczności naszego osiedla i powinniśmy uczynić wszystko,
aby istniała nadal, mimo pojawiających się zakusów jej zamknięcia.
Spotkanie stało się okazją do prezentacji parafialnych wspólnot: "Wiary i Światła", Oazy Dzieci Bożych, Ruchu Światło-Życie, chóru, Akcji Katolickiej, ministrantów, Poradnictwa Rodzinnego, Rodziny
Radia Maryja, Róż Żywego Różańca, scholi dziecięcej i młodzieżowej, Parafialnego Zespołu Caritas i Odnowy w Duchu Świętym. Mogliśmy się przekonać, jak wiele osób jest zaangażowanych w życie parafialne.
Nasze podziękowania należą się Danucie Tchórzewskiej - wiceprezes Parafialnego Koła Akcji Katolickiej za przygotowanie naszego spotkania oraz wszystkim, którzy przyczynili się do jego organizacji.
Ojciec Święty mianował abp. Mirosława Adamczyka nuncjuszem apostolskim w Albanii. Polak od 33 lat pełni służbę w dyplomacji watykańskiej. Do tej pory był papieskim przedstawicielem w Argentynie, a wcześniej m.in. w Panamie - informuje Vatican News.
Abp Mirosław Adamczyk ma 63 lata. Pochodzi z Gdańska. Pracę w dyplomacji watykańskiej rozpoczął w 1993 r., pracując kolejno na Madagaskarze, w Indiach, na Węgrzech, w Belgii, RPA i Wenezueli, a także w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej. Od 2020 r. był nuncjuszem apostolskim w Argentynie, wcześniej – w latach 2017 – 2020 – w Panamie, a jeszcze wcześniej: w Liberii, Gambii i Sierra Leone.
Opowiadanie otwiera tzw. narrację o Arce (1 Sm 4-6). Izrael staje do walki z Filistynami w okolicy Eben-Ezer i Aphek. Pierwsza porażka budzi pytanie starszych: „Dlaczego Pan pobił nas dziś przed Filistynami?” Autor widzi dzieje w świetle przymierza. Klęska odsłania stan ludu i stan sanktuarium. W odpowiedzi sprowadza się z Szilo Arkę Przymierza Pana Zastępów, „który zasiada na cherubach” (kerubim).
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.