Mam 49 lat, jestem katolikiem. Zapraszam do korespondencji cudzoziemców mieszkających w Polsce, zwłaszcza tych, którzy czują się samotni lub obcy w naszym kraju czy próbują tu znaleźć swój drugi dom, bo z własnej ojczyzny zmuszeni byli emigrować; bez względu na kolor skóry, wiek, płeć, zainteresowania. Zapraszam także misjonarzy świeckich szukających „bratniej duszy”.
5869. Czytelnik z Podkarpacia
Mam 47 lat, jestem praktykującym katolikiem po przejściach. Mam pozytywne nastawienie do życia, jestem osobą spokojną, kierującą się wartościami wyniesionymi z religijnej rodziny. Mam wykształcenie średnie, lubię zwierzęta i przyrodę.
Jestem wdowcem po siedemdziesiątce, dzieci są usamodzielnione. Mam wykształcenie techniczne (praca w biurze konstrukcyjnym). Moje zainteresowania: wszystko, co mnie otacza, podróże i piesze wycieczki. Jeśli ktoś chciałby nawiązać ze mną przyjaźń – proszę o listy.
5871. Krzysztof z woj. warmińsko-mazurskiego
Jestem bardzo chory i samotny. Proszę, może ktoś zechce do mnie napisać.
5872. Czytelnik z Warszawy
Mieszkam w centrum Warszawy, jestem po sześćdziesiątce – spokojny, otwarty, szczery. Lubię czytanie, spacery, góry, zwierzęta. Jestem domatorem i dokucza mi samotność. Chciałbym poznać osobę w odpowiednim wieku, myślącą poważnie o życiu. Proszę o podanie numeru telefonu kontaktowego.
Uwaga! Czytelnicy nawiązują kontakty z osobami ogłaszającymi się na własną odpowiedzialność.
Lekcjonarz daje dziś rzadkość, fragment najkrótszego listu Pawła, bilecik do Filemona w sprawie zbiegłego niewolnika Onezyma. List jest arcydziełem chrześcijańskiej perswazji. Paweł mógłby rozkazać, „choć z całą swobodą mogę w Chrystusie nakładać na ciebie obowiązek”, wybiera jednak prośbę: „zamiast tego proszę cię przez wzgląd na miłość”. Starzec i więzień prosi właściciela o los niewolnika. Hierarchia świata zostaje zawieszona przez wzgląd na miłość. Gra słów przenika cały list. Onēsimos znaczy „pożyteczny”, a Paweł żartuje z powagą, że ten ongiś „nieużyteczny” (achrēstos) teraz jest „bardzo użyteczny” (euchrēstos), i słychać w tym jeszcze jedno echo, Christos. Zbiegły niewolnik stał się w więzieniu dzieckiem Pawła: „którego zrodziłem w kajdanach”. Odesłanie go jest wyrwaniem sobie serca: „jego, to jest serce moje, odsyłam”. Prośba ma jasny kierunek: „może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego”. Paweł nie ogłasza abolicji, pisze list prywatny w jednej sprawie. A jednak w tym liściku tkwi materiał wybuchowy, który pracował wieki: „już nie jako niewolnika, lecz jako brata”. Braterstwo w Chrystusie podminowało niewolnictwo skuteczniej niż dekrety. Instytucja, w której właściciel i niewolnik klękają przy jednym stole eucharystycznym jako bracia, nosi w sobie własny koniec. Finał listu jest czekiem: „jeżeli wyrządził ci jaką szkodę lub winien cokolwiek, policz to na mój rachunek. Ja, Paweł, piszę to moją ręką: ja uiszczę odszkodowanie”. Ego apotisō to formuła zobowiązania dłużnego, własnoręczny skrypt. Paweł czyni z siebie poręczyciela winowajcy. Trudno o czystszą imitację Chrystusa, który nasze długi policzył na swój rachunek. Wstawiennictwo, które nie chce nic kosztować wstawiającego się, jest tylko opinią. Pawłowe kosztuje podpis.
"Polityka jest jedną z najcenniejszych form miłości, ponieważ służy dobru wspólnemu. Władze powinny przede wszystkim słuchać obywateli, troszczyć się o najuboższych i chronić godność każdego człowieka" - powiedział Ojciec Święty podczas spotkania z władzami Peru, przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i korpusem dyplomatycznym. W przemówieniu wygłoszonym w Gran Teatro Nacional 11 listopada w Limie papież poruszył m.in. kwestie przemocy, nierówności społecznych, edukacji, ochrony środowiska, migracji i odpowiedzialnego rozwoju sztucznej inteligencji.
Leon XIV podkreślił, że jego powrót do Peru ma szczególne znaczenie, ponieważ przez dziesięciolecia dzielił życie z mieszkańcami tego kraju, poznawał ich troski i uczył się od nich wiary. Przypomniał, że w 2015 r. otrzymał peruwiańskie obywatelstwo. „Powracam również do mojej ojczyzny” - powiedział, nawiązując do więzi, która łączy go z tym krajem.
Ubóstwo, korupcja, zagrożenie powodziami i napięcia związane z migracją – z takimi problemami mierzy się Peru, do którego przybył Leon XIV. Jednocześnie to kraj głębokiej religijności, gdzie procesje przyciągają tłumy wiernych. Bp Juan Carlos Morante Buchhammer apeluje, by miejscowy Kościół odważniej mierzył się z niesprawiedliwością społeczną.
Lima, ponad dziesięciomilionowa metropolia, wita przybyszy gęstą, wilgotną mgłą i nieustającymi korkami. Od lat 60. rozrasta się wskutek migracji z prowincji, często bez odpowiedniego planowania. Skutkiem są osiedla narażone na osuwiska i powodzie. Zabezpieczenia przeciwpowodziowe budowane w 2017 r. okazały się niewystarczające. Na początku listopada władze ogłosiły 60-dniowy stan nadzwyczajny w niemal trzech czwartych dystryktów kraju w związku z ryzykiem ulewnych deszczów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
