Prelegentem, który omówił temat postawy spowiednika i penitenta, był ks. dr Józef Augustyn SJ. – Pierwszym warunkiem dobrego sprawowania sakramentu pojednania jest równość między penitentem a kapłanem. Płaszczyzna funkcji jest wtórna. Gdyby zabrakło tej równości będzie to spotkanie powierzchowne i zewnętrzne. Mało podkreślamy, że pierwszą misją w konfesjonale jest być autentycznym świadkiem Chrystusa. Pierwszym zadaniem jest miłość płynąca z pokory – przekonywał ks. dr Józef Augustyn.

Kolejny z zaproszonych prelegentów, ks. dr Marek Dziewiecki, mówił o pojednaniu z Bogiem, z samym sobą i bliźnimi. – Pojednanie z Bogiem daje szansę na pojednanie z samym sobą wyzwalające z żalu, że krzywdziłem siebie, krzywdziłem innych, ale też że pozwoliłem się krzywdzić innym. Pojednaniu musi towarzyszyć radykalne zerwanie z dotychczasowym trybem życia. Sama dobra wola to zbyt mało – stwierdził m.in. prelegent.

Po części ogólnej, gdzie zadawano pytania i pochylano się nad poruszonymi zagadnieniami, rozpoczęła się część panelowa. W pięciu grupach poruszano tematy, m.in.: „Przebaczenie i pojednanie w małżeńskich i rodzinnych sytuacjach kryzysowych”; „Sytuacje niestandardowe w konfesjonale” czy „Współczesne dylematy moralne penitenta”.

– Z wielką uwagą słuchałam wykładowców sympozjum. Poruszane były tematy ważne i interesujące. Chcę po sympozjum więcej poczytać i porozmawiać na ten temat. Ciekawa była część dyskusyjna, szkoda, że nie mogła być dłuższa – komentowała Elżbieta Doniec z Dąbrowy Górniczej.

– Sympozjum dało mi nowe spojrzenie na sam sakrament pokuty i pojednana, gdzie kapłan i penitent są równi sobie. Sakrament pokuty i pojednania nie może być sprowadzany do rozprawy sądowej, lecz ma być spotkaniem życzliwości, zrozumienia, w braterskiej atmosferze. Spotkaniem z miłosierną miłością samego Pana Jezusa, za przyczyną posługującego kapłana. Kolejna myśl dotyczy nawrócenia jako przemiany oraz rozróżnienia przebaczenia i miłości od naiwności. Ogromną wartość postrzegam w tym, że na sympozjum mieli możliwość spotkać się ludzie świeccy – w wielkiej mierze penitenci i kapłani – mówiła Magdalena Palska z Chechła.

– Jestem wdzięczna Panu Bogu za to natchnienie, którym poruszył serca organizatorów Diecezjalnego Sympozjum „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Jestem siostrą zakonną i myślałam, że już dużo wiem na temat sakramentu pokuty i pojednania, dlatego mogę innych o nim nauczać. Tymczasem to spotkanie uświadomiło mi, że nie wiem najważniejszej rzeczy – na czym polega prawdziwe, uzdrawiające pojednanie i przebaczenie z Bogiem, samym sobą i bliźnimi. Świętość polega na spełnianiu warunków przebaczenia opartych na miłości! – powiedziała karmelitanka Dzieciątka Jezus, s. Maristella z Sosnowca.

– Organizowanie tego typu spotkań w diecezji jest ważne i niezwykle potrzebne, bo pozwala nam, osobom zaangażowanym w życie Kościoła, na nowo spojrzeć na problemy i tematy, z którymi na co dzień borykamy się w życiu duchowym, jak i duszpasterskim. Możemy także w nowym świetle i nowym spojrzeniu odnowić nasze patrzenie i rozumienie spraw Bożych i działania Pana Boga w naszym życiu. Tematyka nawrócenia, przebaczenia i pojednania z Bogiem, z sobą samym i innymi jest niezwykle aktualna i jest naszym chlebem codziennym. Spotkania panelowe, warsztatowe w grupach tematycznych pozwalały skupić się bardziej na praktyce życia, na wzajemnej wymianie doświadczeń, służyły zaczerpnięciu cennych rad od specjalistów, już nie tyle teoretyków, co praktyków. Takie sympozja budują naszą wiarę i pomagają skonfrontować nasze postawy wynikające z naszego chrześcijańskiego powołania – powiedziała s. Mirella z Czeladzi, karmelitanka Dzieciątka Jezus.