Reklama

Dzień Życia Konsekrowanego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Życie w blasku Chrystusowego Światła

Drugi lutego to dzień, w którym Kościół obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego. W ten sposób cały Lud Boży przeżywa na nowo to, co wydarzyło się w świątyni Jerozolimskiej - Maryja wraz z Józefem ofiarowała Dzieciątko Jezus Bogu Ojcu, a Symeon ogłosił, że nowo narodzony Syn Boży jest Światłem świata i Zbawieniem narodów.
Siedem lat temu Jan Paweł II właśnie w to święto ustanowił Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, stwarzając okazję do głębszej refleksji całego Kościoła nad darem życia poświęconego Bogu. Główny akcent tegorocznych obchodów skupił się wokół tematu kobiet konsekrowanych, żyjących w różnorodnych wspólnotach zakonnych, czynnych i kontemplacyjnych czy też jako osoby świeckie konsekrowane w świecie. W sumie kobiet życia konsekrowanego jest dzisiaj dwadzieścia pięć tysięcy.
Zgodnie z wolą Ojca Świętego Dzień Życia Konsekrowanego obchodzony jest bardzo uroczyście. Zarówno kapłani, jak i osoby zakonne, a także lud wiernych świeckich dbają o wyjątkowy przebieg tego święta. Kościół naszej diecezji dziękował za dar życia poświęconego Bogu w katedrze zamojskiej.

Uwielbiajcie ze mną Pana

Reklama

Uroczystość rozpoczęła się adoracją Najświętszego Sakramentu, której przewodniczył o. Stanisław Kiełbasa - redemptorysta. Piękny śpiew, płynący z głębi serca oddanego Panu oraz rozważania zaczerpnięte z adhortacji apostolskiej Jana Pawła II Vita consecrata przygotowały Siostry Franciszkanki Misjonarki Maryi. Siostry wprowadziły wszystkich zgromadzonych w katedrze zamojskiej w nastrój modlitwy uwielbienia i dziękczynienia, zgodnie ze słowami hymnu Magnificat Maryi - pierwszej konsekrowanej kobiety i wzoru dla każdej osoby pragnącej naśladować Chrystusa drogą rad ewangelicznych. Rozważania uświadomiły przedziwną godność życia konsekrowanego, tkwiącego w sercu Kościoła jako element decydujący dla jego misji oraz wyrażający jego dążenie do zjednoczenia z Chrystusem - Oblubieńcem i Panem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Oto jestem Panie

Przedstawicielka Świeckiego Instytutu Życia Konsekrowanego Spiegolatrici della Chiesa we wprowadzeniu do Mszy św. przypomniała podwójny wymiar obchodzonego święta, wzywając jednocześnie zgromadzony Lud Boży do aktywnego udziału w uroczystościach. Przeżywana Eucharystia ma być dziękczynieniem za dar powołania, konsekracji i wszelkie otrzymane łaski, umocnieniem wszystkich powołanych do dawania świadectwa oraz odnowieniem ofiarowania swojego życia Bogu, a także prośbą o nowe powołania do służby Bożej.
Msza św. rozpoczęła się procesją, w której wzięły udział przedstawicielki życia oddanego Panu i poświęceniem przyniesionych gromnic.

Blask Chrystusowego światła

Bp Mariusz Leszczyński, kierując pasterskie słowo do zgromadzonych, rozpczął od przypomnienia słów niedawno zmarłego bp. Edwarda Samsela, wypowiedzianych 2 lutego 1997 r. w kościele św. Krzyża w Warszawie. Bp Samsel przyrównał wtedy święto Ofiarowania Pańskiego do Wigilii Paschalnej i wskazał na część wspólną tych obchodów - na symbolikę świecy, która oznacza Jezusa, będącego Panem i Światłem świata.
W dalszej części kazania Ksiądz Biskup odwołał się do listu apostolskiego Ojca Świętego Novo millennio ineunte, wykazując, że bezgraniczne zaufanie Chrystusowi jest warunkiem owocnego życia osób powołanych. Celebrans nawiązywał także do najnowszego dokumentu poświęconego osobom życia konsekrowanego - instrukcji zatytułowanej Rozpocząć na nowo od Chrystusa.
Ksiądz Biskup zwrócił uwagę, że miłość Boga musi wyrażać się w zaangażowaniu w życie wspólnoty chrześcijańskiej. Następnie zaznaczył, że zło dotyka także powołanych, ale człowiek wierzący odkrywa prawdę, że słabość może stać się okazją do nowego początku. Zauważalny dla wszystkich spadek powołań może budzić lęk o przyszłość. Radą na to jest dołożenie wszelkich starań, aby uczynić powołanie atrakcyjnym poprzez głębokie i autentyczne życie Ewangelią, a co z tym się wiąże walkę z wygodnictwem, otwarcie się na świat, oddanie pierwszeństwa życiu wspólnotowemu. Wreszcie powinno się zwrócić uwagę na odnowienie życia radami ewangelicznymi: czystością, ubóstwem i posłuszeństwem. Pasterz podkreślał konieczność rozważania Pisma Świętego. Na drugim miejscu wskazał na uważne studiowanie reguł i konstytucji zakonnych, które są interpretacją Ewangelii.

W sercu Kościoła będę miłością

Po kazaniu wszystkie osoby życia konsekrowanego obecne w katedrze odnowiły swoje oddanie, prosząc Boga o łaskę bycia czytelnym znakiem Jego obecności wśród świata.
Modlitwę wiernych przygotowała Siostra ze Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Imienia Jezus.
W procesji z darami wzięły udział przedstawicielki różnych zgromadzeń zakonnych i instytutów świeckich, niosąc w darze między innymi Pismo Święte i ornat. Komentarz do darów przygotowała siostra serafitka.
Siostra ze Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej złożyła podziękowanie na ręce Księdza Biskupa za możliwość świętowania w kolegiacie, potwierdzając gotowość wszystkich osób konsekrowanych do wprowadzania w życie słów św. Teresy z Lisieux: "W sercu Kościoła będę miłością".
Przed błogosławieństwem końcowym Ksiądz Biskup skierował słowa zachęty do wiernego trwania przy Chrystusie - Sensu życia, Oblubieńcu, Panu i Bracie.
Siódmy Światowy Dzień Życia Konsekrowanego przeszedł już do historii. Dla wszystkich osób poświęconych Bogu nadchodzą dni trudnej, codziennej i ofiarnej pracy. Nam wszystkim nie można zapomnieć, że nie jest łatwo być odblaskiem światła Chrystusowego, dlatego pamiętajmy o szczerej i gorącej modlitwie każdego dnia, nie tylko od święta, za osoby powołane. Módlmy się także o powołania do służby Bożej, aby nie zabrakło rąk ofiarujących innym swoje serce.

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Na tej skale zbuduję mój Kościół”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

commons.wikimedia.org

Wyrocznia przenosi nas na dwór jerozolimski czasów Ezechiasza. Urząd, o który chodzi - „ten, który jest nad domem” (ašer al-habbajit) - odpowiadał majordomowi pałacu: człowiek ten czuwał nad dostępem do króla, nad sprawami dworu i państwa (por. 1 Krl 4,6; 18,3). Bezpośrednio wcześniej prorok wypowiedział przeciw piastującemu go Szebnie jedną z najostrzejszych inwektyw księgi: dostojnik kuł sobie okazały grobowiec w skale i obnosił się ze wspaniałymi rydwanami - urząd stał się sceną prywatnej chwały. Ta kariera zostaje przerwana: „strącę cię z twego urzędu”. Na miejsce Szebny zostaje powołany Eliakim, syn Chilkiasza. Opis inwestytury wylicza insygnia: tunika, pas, władza przekazana w ręce - a nade wszystko „klucz domu Dawidowego, położony na jego ramieniu”: „gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Klucz noszony publicznie mówi o realnej i jawnej odpowiedzialności. Nowy zarządca ma być „ojcem dla mieszkańców Jeruzalem i dla domu Judy” - władza w zamyśle Boga osłania i porządkuje, nie eksploatuje. Obraz kołka wbitego w pewnym miejscu dopowiada resztę: na takim kołku dom wieszał naczynia i sprzęty - urząd istnieje po to, by inni mieli się na czym oprzeć. Dalszy ciąg wyroczni, już poza lekcjonarzem, zawiera przestrogę: i ten kołek kiedyś się obluzuje - żaden ludzki urząd nie jest absolutny. Trwałe okaże się dopiero to, co Apokalipsa powie o Chrystusie „mającym klucz Dawida” (Ap 3,7) - i to zestawienie tłumaczy, dlaczego liturgia kładzie dziś ten tekst przed Ewangelią o kluczach powierzonych Piotrowi.
CZYTAJ DALEJ

Św. Róża z Limy

[ TEMATY ]

święci

Adobe Stock

Św. Róża z Limy

Św. Róża z Limy
Religijne wychowanie Izabela de Floresy del Oliva urodziła się 20 kwietnia 1586 r. W Limie przeżyła całe swoje życie. Imię wybrała jej matka, okazało się, że na krótko. Dziewczynka ze względu na delikatną cerę nazywana była Różą. Potem otrzymała to imię podczas bierzmowania i mało kto pamiętał, że wcześniej nazywała się Izabela. Pracowitość Róża była równie pracowita, co piękna. Odznaczała się głęboką wiarą i pobożnością. Bardzo szybko zaczęła pomagać rodzinie. Hodowała kwiaty, haftowała, szyła. Jako młoda dziewczyna obiecała Panu Bogu całkowite oddanie i złożyła ślub czystości. Kiedy próbowano wydać ją za mąż, ona zdecydowanie przeciwstawiła się temu. Wszystkie trudności znosiła z wielką cierpliwością.
CZYTAJ DALEJ

Katecheci świeccy: słowa Leona XIV ważnym głosem w polskiej debacie o religii w szkole

2026-08-23 09:59

[ TEMATY ]

Leon XIV

Adobe Stock

„Promowanie wolności wiąże się z obroną przestrzeni sumienia” - powiedział papież Leon XIV podczas spotkania z władzami i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego San Marino. W ocenie Stowarzyszenia Katechetów Świeckich słowa Ojca Świętego mają szczególne znaczenie także dla Polski, gdzie trwa spór o miejsce religii i etyki w systemie edukacji.

Podczas wizyty w San Marino Leon XIV podkreślił, że „nie ma prawdziwej wolności obywatelskiej bez wolności osobistej”, rozumianej jako poszanowanie i promowanie godności osoby ludzkiej. Papież wskazał jednocześnie, że wolność oznacza również ochronę sumienia oraz przestrzeń dla osób, które pozostają wierne swoim przekonaniom mimo przeciwności.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję