Dlatego tak mocno wybrzmiewa list do młodego chłopaka z Kalabrii. Na łamach watykańskiego miesięcznika „Piazza San Pietro”, Leon XIV odpowiedział na list jednego z czytelników, z Kalabrii właśnie, który pisze o odczuwanych niepokojach, dotyczących nawiązywanych relacji. „Pan nie zawodzi pragnień, które sam rozpalił w sercu” – napisał mu Ojciec Święty. Nie ma tam polityki, ideologicznych gierek ani moralizowania z wysokości tronu. Jest za to spokojny przekaz: nie bój się, że wszystko się zmienia. Nie panikuj, jeśli nie rozumiesz jeszcze swojego życia. Nie każda relacja przetrwa, ale te prawdziwe nie znikają. I może najważniejsze — jesteś kochany taki, jaki jesteś dziś. Z lękami, pytaniami i niepewnością.

„Nie spiesz się, by wszystko zrozumieć od razu. Czas jest cierpliwym nauczycielem i leczy rany.” To brzmi banalnie? Być może. Ale właśnie banalnych słów najbardziej dziś brakuje. Im więcej mamy w sferze relacji doświadczenia, tym bardziej możemy je zrozumieć.

Młodzi są bombardowani przekazem, że muszą być wyjątkowi, perfekcyjni, nieomylni i na pewno wiedzą, czego chcą od życia. Tymczasem papież mówi coś odwrotnego: dojrzewanie wymaga czasu. Człowiek ma prawo się bać, mylić i szukać.

„Jesteś kochany przez Jezusa. Nie w sposób abstrakcyjny, ale osobiście; takim, jakim jesteś dzisiaj.” To komunikat niezwykle potrzebny w epoce samotności ukrytej pod filtrami Instagrama i Facebooka. W czasach, gdy wielu młodych ma setki kontaktów w telefonie, ale coraz mniej prawdziwych więzi. Gdy boją się odrzucenia bardziej niż porażki.

„To, co było autentyczne, nie zostanie utracone. Prawdziwa miłość nie rozpływa się, ale trwa na zawsze.” I właśnie dlatego ten prosty przekaz jest dziś tak wyjątkowo ważny.