O chronologii wydarzeń mówił proboszcz parafii ks. dr Andrzej Ziombra. Przypomniał, że wydarzenie eucharystyczne, w związku z którym zwołano konferencję prasową, miało miejsce 2 lata temu, podczas świąt Bożego Narodzenia 25 grudnia 2013 r., na pierwszej Mszy św. W czasie udzielania Komunii św. jeden z konsekrowanych komunikantów upadł na ziemię. Został podniesiony i umieszczony w kielichu z wodą, aby zgodnie z zaleceniami liturgicznymi nastąpiło jego rozpuszczenie. Kielich ustawiono w tabernakulum. 4 stycznia 2014 r. jeden z księży podczas sprawowania Mszy św. zajrzał do kielicha i zauważył, że konsekrowany komunikant nie rozpuścił się, a na ok. 1/5 jego powierzchni pojawiło się przebarwienie. Następnego dnia został o tym poinformowany ówczesny biskup legnicki Stefan Cichy. Zgodnie z jego sugestią, odczekano dwa tygodnie. Po sprawdzeniu stanu zachowania stwierdzono, że część nieprzebarwiona opadła na dno kielicha i rozpuściła się, a część przebarwiona ciągle utrzymywała się na powierzchni. Biskup legnicki podjął wtedy decyzję o powołaniu specjalnej komisji w celu wprowadzenia procedur zmierzających do wyjaśnienia tego wydarzenia. Następnym krokiem było zlecenie Zakładowi Medycyny Sądowej we Wrocławiu pobrania materiału badawczego 26 stycznia 2014 r. 10 lutego przebarwiony fragment został przełożony z kielicha na korporał, a następnie do naczynia liturgicznego zwanego cyborium i pozostawiony w tabernakulum, gdzie znajduje się do dnia dzisiejszego.

Ślady agonii Jezusa

Szczegółowo o sposobach pobrania próbek i o wynikach badań mówiła podczas konferencji prasowej dr Barbara Engel, kardiolog, która została zaproszona przez ówczesnego biskupa legnickiego do prac komisji. Próbki zostały pobrane zarówno z samego komunikantu, jak również z kielicha, w którym był przechowywany, pobrano też próbki wody, wina i innych komunikantów, z których część została wcześniej pobrana do konsekrowania podczas Mszy św. Łącznie było 15 próbek. Pierwsze wyniki badań dotarły z Wrocławia w połowie marca br. Opisano w nich struktury włókniste przypominające włókna mięśnia sercowego. Przeprowadzono kilka kolejnych badań uzupełniających, w tym mikrobiologiczne, grzybicze czy DNA.

Uzyskany obraz histopatologiczny był pokazywany kilku innym naukowcom, którzy skłaniali się ku wyrażonej opinii o włóknach mięśnia sercowego.

Komisja podjęła decyzję o zleceniu ponownych badań w innym miejscu. Wybrano Zakład Medycyny Sądowej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Przesłano te same preparaty, które były badane we Wrocławiu, oraz dodano jeden nowy. Tu zastosowano do badań m.in. mikroskop UV w filtrze pomarańczowym. Ich rezultatem było stwierdzenie, że badany materiał jest pofragmentowanym włóknem mięśnia sercowego, a taki uzyskany obraz towarzyszy najczęściej agonii. Przeprowadzone badania nie doprowadziły do wyjaśnienia samego mechanizmu powstania tego eucharystycznego wydarzenia, ale dokonano szczegółowej analizy i opisu tego, co zostało przesłane do badań.

Między wiarą a pewnością

Kolejnym krokiem, po uzyskaniu opinii naukowców, było przedstawienie tych faktów w styczniu br. przez obecnego biskupa legnickiego Zbigniewa Kiernikowskiego watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary. Ta wydała swoje zalecenia, które obecnie są realizowane, a jednym z pierwszych było uroczyste ogłoszenie tego, co się wydarzyło, we wspólnocie parafialnej pw. św. Jacka, w niedzielę 10 kwietnia br.

Ks. dr Tadeusz Dąbski, oficjał Sądu Biskupiego, przypomniał, że Stolica Apostolska wymaga od biskupa miejsca przeprowadzenia rzetelnego dochodzenia, aby osiągnąć pewność moralną w danej sprawie. – Pewność moralną zdobywa się na podstawie dowodów i faktów, które zgromadzi się w przeprowadzonym dochodzeniu – powiedział ks. Dąbski. – Taki był cel komisji powołanej przez biskupa legnickiego. To badanie, które otrzymaliśmy, jest jednym z dowodów, bardzo istotnym, ale nie jedynym w osiągnięciu pewności moralnej. Ks. Dąbski wyjaśnił, że nawet prezentowane na konferencji zdjęcia są również jednym z faktów. – Nie jest to jakieś zjawisko wyreżyserowane przez kogokolwiek – powiedział. – Pojawił się taki a nie inny znak, który chcemy odczytać. Nie bez znaczenia dla nas w ocenie tego, co się wydarzyło, był kontekst wydarzenia, kontekst Eucharystii. Dokonało się to podczas Mszy św. z komunikantem konsekrowanym. To także kontekst wiary, mówiącej nam o rzeczywistej, realnej obecności Jezusa Chrystusa w Eucharystii. To daje nam pewność moralną do ogłoszenia tego wydarzenia. Dlatego dziś występujemy tu nie jako badacze, ale jako świadkowie tego, co się wydarzyło. Dzięki łasce Pana Boga i decyzji biskupa mogliśmy jako pierwsi w tym uczestniczyć i dziś dajemy tego świadectwo. Wszystkie zgromadzone dowody i fakty każą nam wierzyć, że to wydarzenie – mówiąc językiem prawniczym – ma znamiona cudu eucharystycznego. Ostateczną decyzję pozostawiamy w tej sprawie Stolicy Apostolskiej – powiedział ks. Dąbski.

Padnijmy na kolana...

Ojciec duchowny legnickiego Wyższego Seminarium Duchownego ks. dr Krzysztof Wiśniewski przedstawił interpretację tego wydarzenia od strony teologicznej. Zwrócił uwagę, że do tej pory miało miejsce ustalanie faktów fizycznych. Obecnie następuje czas refleksji teologicznej. – Skoro nauki ścisłe stają wobec tego faktu bezradne, jest zasadne doszukiwanie się interwencji mocy Bożej. Tak patrzy na to teolog – mówił ks. Wiśniewski. – Drugi aspekt to fakt, że wydarzenie to stawia podmiot patrzący, czyli nas, w sytuacji zadziwienia, zdumienia, wobec pytań, chęci otrzymania objaśnienia. Trzeci aspekt każdego cudu to aspekt znaku. Ma on przekazać zbawcze orędzie. A zatem do stwierdzenia cudu nie wystarczy sama pewność moralna, że zaistniał fakt niewytłumaczalny. Potrzebne jest dalsze obserwowanie tego zjawiska. Dla teologa ważna jest nie tylko sama materia, ale też cały kontekst wydarzenia. Dlatego biskup używa określenia „znamiona cudu eucharystycznego”. Potrzebna jest jeszcze historia tego zjawiska, nie aranżowana, ale taka, jaka jest.

Postawił też pytanie: – Czy jest to jakieś wyróżnienie dla naszego miasta? Zważywszy na kontekst takich zdarzeń, często jest to osłabienie wiary, nieraz profanacji, czasem niedbałości, zwątpienia; takie wydarzenia mają charakter szczególnego napomnienia w wierze, wezwania do ekspiacji, pokuty, refleksji, czy ten dar, który nam Chrystus ofiarowuje, jest przez nas należycie rozumiany i przyjmowany. Jeśli zatem upomnienie może być wyróżnieniem, to jako upominani tak jesteśmy wyróżnieni. Dlatego będziemy nadal obserwować, jak się wszystko kształtuje, z refleksją i pokorą.

Zgodnie z zaleceniami Stolicy Apostolskiej, wyrażonymi w komunikacie biskupa legnickiego, proboszcz parafii ma za zadanie przygotować odpowiednie miejsce dla wystawienia relikwii do oddawania czci, a dla przybywających osób powinny być udostępnione stosowne informacje na temat wydarzenia. Mają też być prowadzone systematyczne katechezy pomagające właściwie kształtować świadomość wiernych w dziedzinie kultu eucharystycznego, a także założona księga, w której byłyby rejestrowane ewentualne uzyskane łaski oraz inne wydarzenia mające charakter nadprzyrodzoności.