Świat potrzebuje kapłanów

Ks. Tomasz Nowak

[ TEMATY ]

modlitwa

kapłaństwo

Ks. Tomasz Nowak

Abp Stanisław Wielgus wygłasza konferencję w katedrze rzeszowskiej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Postać św. Jana Pawła II łączyła wszystkie motywy spotkania wiernych diecezji rzeszowskiej 4 czerwca 2016 r. Zgromadzeni w rzeszowskiej katedrze dziękowali za wizytę Jana Pawła II w Rzeszowie w 1991 r. i dokonaną wtedy beatyfikację bp. Józefa Sebastiana Pelczara. Jednocześnie przez wstawiennictwo Świętego Papieża Polaka modlili się o uświęcenie kapłanów.

Księża i drogowskazy

Reklama

Światowy Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów obchodzony jest od 1995 r. w dniu uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa lub w innym, dogodnym dla danej diecezji, czasie. W diecezji rzeszowskiej takie dni miały miejsce w różnych terminach i miejscach. W ubiegłym roku księża z diecezji rzeszowskiej modlili się w Sanktuarium św. Jana Pawła II i Bazylice Bożego Miłosierdzia w Krakowie. W bieżącym roku – w katedrze rzeszowskiej. Tegorocznym gościem duchownych był abp Stanisław Wielgus – były rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, od 1999 r. do 2006 r. – biskup płocki, a w 2007 r. – metropolita warszawski. Tematem wykładu Księdza Arcybiskupa była godność kapłańska i zadania, jakie stoją przed kapłanami. Prelegent zwrócił uwagę, że kapłani powinni całkowicie stanąć po stronie Jezusa Chrystusa, rezygnując ze swoich osobistych planów i aspiracji. Podkreślił, że mimo wielu zagrożeń, jakie są obecne w świecie, świat jest w gruncie rzeczy głęboko religijny i potrzebuje kapłanów – przewodników w drodze do zbawienia. Zachęcał księży do zaangażowania w dzieło ewangelizacji, gdyż Ewangelia, tak jak każda idea, potrzebuje ludzi, którzy ją poniosą w świat. Obok księży bardzo ważny jest wkład wszystkich ochrzczonych, w tym osób zaangażowanych w działalność ruchów i stowarzyszeń katolickich. Ksiądz Arcybiskup zwrócił uwagę, że zadaniem księży jest nie tylko wskazywanie drogi do zbawienia, niczym znak drogowy, ale podążanie razem z wiernymi – niczym gwiazda betlejemska. Po wykładzie odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu. Modlitwie skoncentrowanej na kulcie Najświętszego Serca Jezusowego przewodniczył ks. Artur Progorowicz – diecezjalny ojciec duchowy. W tym czasie część księży skorzystała z sakramentu pokuty i pojednania.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Święci w drodze

Po nabożeństwie duchowni zeszli do dolnego kościoła, aby tuż przed godz. 12 w uroczystej procesji przejść przez drzwi katedry, które w Jubileuszowym Roku Miłosierdzia są Bramą Miłosierdzia. Mszy św. przewodniczył abp Stanisław Wielgus. W koncelebrze uczestniczyli biskupi: Jan Wątroba, Kazimierz Górny i Edward Białogłowski oraz blisko trzystu księży diecezjalnych i zakonnych. W Eucharystii wzięły udział władze państwowe i samorządowe. Był także obecny Mieczysław Janowski, który w 1991 r. witał Jana Pawła II jako prezydent Rzeszowa. Uczestnikami Eucharystii były także osoby konsekrowane i klerycy WSD, a także ich rodzice.

Homilię wygłosił abp Wielgus, który na spotkaniu z Janem Pawłem II w Rzeszowie reprezentował Katolicki Uniwersytet Lubelski. W homilii ukazał Jana Pawła II jako wybitnego artystę, filozofa, kapłana, duszpasterza, teologa, papieża. Ojciec Święty zadziwiał i zadziwia zdecydowanym opowiedzeniem się za Jezusem Chrystusem i Jego Ewangelią, a także otwartością, umiejętnością współpracy, postawą ekumenizmu i działaniami ponad podziałami. Nawiązując to słów Jana Pawła II z Rzeszowa o wezwaniu całego Kościoła do świętości, zauważył że Papież z Polski sam, w każdym obszarze życia, konsekwentnie realizował powołanie do świętości. Ojciec Święty mówił w Rzeszowie, że święci i błogosławieni stanowią żywy argument na rzecz tej drogi, która wiedzie do królestwa niebieskiego. Są ludźmi, którzy tą drogą szli w ciągu swego ziemskiego życia i którzy doszli. Dzisiaj te słowa odnosimy także do Jana Pawła II.

Droga Króla i Pana

Przed końcowym błogosławieństwem Biskup Rzeszowski odczytał „Jubileuszowy akt przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana”. Treść aktu zatwierdzili biskupi podczas 372. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski 14 kwietnia 2016 r. Akt będzie uroczyście odmówiony w Sanktuarium w Łagiewnikach w wigilię zakończenia Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia. Wszyscy zebrani w rzeszowskiej katedrze po słowach Biskupa Ordynariusza powtarzali: „Chryste, nasz Królu, dziękujemy! Chryste, nasz Królu, przyrzekamy!”. Modlitwa ta była wielkim zobowiązaniem porządkowania życia osobistego, rodzinnego i narodowego według prawa Jezusa Chrystusa.

2016-06-15 11:08

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kapłaństwo – dar dla całego Kościoła

Niedziela świdnicka 23/2017, str. 5

Bp Ignacy Dec

[ TEMATY ]

kapłaństwo

Ks. Daniel Marcinkiewicz

„Oto jest dzień, który dał nam Pan, radujmy się i weselmy się w nim”. Ogromnie się cieszymy przed Panem Bogiem z konsekracji nowych prezbiterów dla naszego Kościoła świdnickiego. Dzisiaj w naszej katedrze chcemy przed Bogiem podziękować ludziom dobrym i szlachetnym, którzy Boga noszą w swoim sercu i przekazują wiarę i umiłowanie Pana Boga innym. Mówiąc to, mam na myśli przede wszystkim rodziców księży neoprezbiterów. Kochani rodzice, przyjmijcie wdzięczność Kościoła za dar waszych synów, za ich urodzenie i wychowanie w wierze, za to wszystko, co zrobiliście dla nich w domu rodzinnym. Zmarłym rodzicom, którzy z nieba patrzyli na tę uroczystość, wypraszamy wieczny pokój, a wam rodzice, którzy jesteści tutaj, w katedrze, bardzo dziękujemy i gratulujemy, że to przed waszymi synami zatrzymał się Chrystus i powiedział: „Pójdź za Mną!”. To wielka łaska. Kochani rodzice, wasza troska rodzicielska dzisiaj się nie kończy, lecz powinna nabrać nowego blasku, nowego wymiaru. Zostaliście dzisiaj matkami i ojcami kapłanów. To wielkie zobowiązanie. Być kapłanem świętym, gorliwym, całkowicie oddanym Bogu i człowiekowi nie jest sprawą łatwą, dlatego wszyscy winniśmy pomagać wszystkim księżom. Naszym neoprezbiterom życzymy, żeby pięknie wypełnili swoje powołanie, odkryte i dzisiaj ozdobione darem święceń prezbiteratu. W dzisiejszy uroczysty dzień, gdy jesteśmy świadkami narodzin nowych kapłanów dla naszej diecezji, chcemy podziękować tym, którzy przejęli formację tych oto neoprezbiterów z domów rodzinnych, a więc kapłanom posługującym w świdnickim seminarium. Dziękując kapłanom ze świdnickiego seminarium, naszą wdzięcznością obejmujemy także wszystkich księży, których dzisiejsi neoprezbiterzy spotkali na swojej drodze. Dziękujemy wszystkim przyjaciołom, wspomożycielom, sponsorom i dobrodziejom naszego seminarium. Drodzy bracia, zamknęła się dla was karta życia seminaryjnego, skończyła się droga do kapłaństwa. Od tej Mszy św. konsekracyjnej rozpoczyna się coś nowego i wielkiego – zaczyna się wasza kapłańska posługa. Gratulujemy wam wybrania do tej służby i ozdobienia waszych serc darem święceń prezbiteratu. Dzieło ewangelizacji Pan Jezus składa dzisiaj w wasze ręce. Dołączycie do kapłanów już utrudzonych, żeby ich wspomóc, żeby opowiadać o Jezusie Chrystusie i o tym, że On jest najważniejszy, że warto Go słuchać, że warto Go kochać. Szukajcie tych, którzy gdzieś odeszli i się zagubili. Pan Jezus powiedział, że chce przyprowadzić zaginione owce do swojej owczarni przez was, przez wasze zatroskanie, przez waszą gorliwość. Mamy zatroszczyć się również o tych, którzy odeszli – odnaleźć ich i przekonać, by wrócili i uwierzyli, że ich miejsce jest przy Panu Bogu, a odchodząc z tego miejsca, gdzie powinni być, stracili szczęście. Trzeba sprawować tę wielką tajemnicę naszej wiary, żeby ludzie budowali się waszymi gestami, waszymi słowami, waszą pobożnością. Wy też będziecie się budować wiarą ludzi. Kapłanowi są potrzebni ludzie wierzący. Wiele czerpiemy z duchowości naszych wiernych. Traktujcie swoje powołanie jako wyróżnienie i jako dar. Nie tylko dla siebie, ale i dla Kościoła.

CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Red.

Karol Porwich/Niedziela

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

CZYTAJ DALEJ