Centralna uroczystość jubileuszowa i dziękczynna za dar wspólnoty parafialnej miała miejsce na pilickim Wzgórzu św. Piotra. O godz. 16.30 spod kolegiaty na miejsce powstania pierwszego kościoła w Pilicy – Wzgórze św. Piotra – wyruszyła procesja, by punktualnie o 17.00 rozpocząć liturgię rekonsekracji. Eucharystii w intencji parafian przewodniczył i słowo Boże wygłosił bp Grzegorz Kaszak.

Uroczystość swoją obecnością ubogacili kapłani, przedstawiciele parlamentu i władz samorządowych, wierni pilickiej wspólnoty oraz mieszkańcy całej okolicy. Nie zabrakło Kół Różańcowych, Kół Gospodyń Wiejskich, druhów strażaków, pszczelarzy, a także Koła Łowieckiego Hubert z Pilicy. Na miejsce liturgii przybyły także poczty sztandarowe rzemiosł i zawodów, młodzież, dzieci, ministranci, zaś o muzyczną oprawę Mszy św. zadbała Orkiestra Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach.

Działo się w Pilicy

Uroczystości na Wzgórzu św. Piotra poprzedziła, w piątek 24 czerwca, uroczysta Suma odpustowa ku czci patrona parafii, św. Jana Chrzciciela. Pamiątką jubileuszu jest medal z wizerunkiem Wzgórza św. Piotra i herbem przypominającym o założeniu parafii w 1066 r. Jubileuszowi 950-lecia parafii towarzyszyła także wystawa pt. „Góra św. Piotra w sztuce”, którą można było oglądać 26-29 czerwca w ratuszu na pilickim Rynku. Wystawę zorganizowało Towarzystwo Jurajskie wraz z Miejsko-Gminną Biblioteką Publiczną w Pilicy. Z okazji obchodów 950. rocznicy powstania pilickiej wspólnoty, w niedzielę 26 czerwca o godz. 12.00 Liturgię uświetnił występ Akademickiego Chóru Organum oraz Zespołu Instrumentalnego Ricercar z Krakowa pod dyrekcją prof. Bogusława Grzybka, który jest również organistą w kościele Mariackim w Krakowie. Po Mszy św. miał miejsce piękny koncert w wykonaniu chórzystów.

Trud, wysiłek, praca

Zanim jednak nadeszła historyczna chwila rekonsekracji Wzgórza św. Piotra, trzeba było wielkiego wysiłku i trudu parafian, by to miejsce zostało odnowione i przygotowane na tę niezwykłą okoliczność. – Ekipa 15 ludzi niemal codziennie i wielokrotnie pracowała bezinteresownie dla dobra Kościoła i parafii. Prace renowacji realizowane były wyłącznie z ofiar składanych przez parafian i ludzi dobrej woli. Ogółem w ciągu 2 miesięcy intensywnych przygotowań przy odnowieniu Wzgórza św. Piotra pracowały 392 osoby. Za pośrednictwem „Niedzieli Sosnowieckiej” składam im wyrazy wielkiego uznania z dokonanego dzieła i podziękowania za każdy dzień, ich wysiłek, trud, pracę – mówi proboszcz pilickiej parafii, gospodarz miejsca, ks. kan. Jarosław Szlenzak.

950 lat historii

Ksiądz Proboszcz, jako historyk sztuki, opracował dzieje parafii, z których dowiadujemy się m.in.: „Najdawniejsze dzieje Pilicy nie są dostatecznie udokumentowane i stosunkowo mało znane. Pierwotnie Pilica położona była na wschód od obecnego miasta, na wzgórzach, gdzie istniał piastowski gród, w całości w architekturze drewnianej, z drewnianym kościołem św. Piotra. W czasie wizytacji dziekańskiej ks. Wincenty Rafałowski podaje datę 1066 r. jako rok erygowania parafii przez biskupa krakowskiego Lamberta II Sułę. Historycznym dowodem z tego okresu, z 1089 r., pozostał fragment kamiennej chrzcielnicy z widoczną wyrytą datą. Do czasów współczesnych zachowane zostały fragmenty kamiennych fundamentów pierwotnej świątyni. Drewniany pierwotny kościół przetrwał 504 lata, do 1570 r., kiedy uległ całkowitemu zniszczeniu i został rozebrany. Wzgórze, na którym erygowano parafię i na którym powstał pierwszy kościół pw. św. Piotra, przybrało z czasem nazwę Wzgórza św. Piotra w Pilczy, czyli w Pilicy. W 1393 r. rozpoczęto budowę okazałego i wyniosłego kościoła w stylu gotyku nadwiślańskiego, pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela, co było charakterystyczne w końcu XIV wieku dla kościołów budowanych w sąsiedztwie rzek. Budowa nowego kościoła farnego została ukończona w 1409 r. Pierwsza parafia rzymskokatolicka na Wzgórzu św. Piotra istniała samodzielnie do 1409 r., po czym została przeniesiona do nowo wybudowanej gotyckiej świątyni. W 1578 r. na starych kamiennych fundamentach wybudowano nowy kościół na Wzgórzu, tym razem z drewna modrzewiowego. Utracony w 1570 r. przywilej odpustu w dzień św. Piotra i św. Pawła 29 czerwca, kościół w Pilicy odzyskał 18 czerwca 1686 r. Od tamtych wieków odpust we wspomnienie Świętych Apostołów Piotra i Pawła obchodzony jest do dzisiaj. W 1691 r. dobudowano murowaną zakrystię o sklepieniu barokowym i drewnianą dzwonnicę, których fundatorem był ówczesny dziedzic Pilicy, książę Michał Warszycki. W czasie zaborów i innych burzliwych lat polskiej historii kościół na Wzgórzu św. Piotra ponosił niepowetowane straty i szkody, podobnie w czasie I wojny światowej w latach 1914-18 kościół poważnie ucierpiał. W okresie międzywojennym naprawiono drewniano-murowane ogrodzenie, wyremontowano szkody powstałe na drewnianym modrzewiowym kościele. W ostatnich miesiącach II wojny światowej wycofujące się wojska niemieckie podpaliły 17 stycznia 1945 r. zabytkowy kościół św. Piotra, który całkowicie spłonął. Po spalonej świątyni pozostał do dziś pusty plac. Wzniesiona w 1960 r. murowana kaplica symbolizuje zamierzchłe wieki naszej historii. Pozostały tylko milczące groby pochowanych tu przeszłych pokoleń i widoczne jeszcze pomniki pochowanych wielkich osób, dawnych właścicieli, szlachciców i dziedziców Pilicy, a także groby pochowanych tutaj osób z początku XIX i XX wieku. Wzgórze św. Piotra w Pilicy to szczególne i wyjątkowe miejsce, kolebka chrześcijaństwa, które od 950 lat historii tej ziemi i tylu ludzkich pokoleń tak wiele przeżyło i niejedno widziało”.

Do tej kolebki naszej wiary nawiązał w słowie Bożym Ksiądz Biskup: – 950 lat temu przybył na te ziemie człowiek, który zachęcał naszych przodków, aby zaufali Jezusowi, aby Jemu zawierzyli swoje losy. I tak oto zaczęła się krzewić na tym Wzgórzu św. Piotra wiara. A nasi pradziadowie przyjęli to zadanie i odpowiedzialność, aby swoje życie kształtować według nauki Zbawiciela. Jakie korzyści odnieśli oni i my? Warto przy okazji tego jubileuszu się zastanowić. Przyszła wraz z wiarą na te polskie ziemie nowa wizja człowieka, wedle której człowiek jest ważniejszy od rzeczy, wedle której człowieka nie można redukować do przedmiotu. Bo jak mówił nasz Święty Papież „liczy się więcej być, niż mieć”. Wraz z wiarą na te ziemie przyszedł nowy ład społeczny. Zostaje zbudowany fundament, któremu na imię Jezus Chrystus. Przychodzą nowe wartości. Idzie więc nauka do serc naszych pradziadów, która mówi, że drugiego człowieka należy kochać i mu przebaczać. Jeżeli w społeczeństwie nie będzie przebaczenia, to gniew będzie rodził gniew, zemsta zemstę. Jedynym ratunkiem jest miłość i miłosierdzie. Na te ziemie 950 lat temu przybyła wiara, która nas zjednoczyła i pozwoliła przetrwać ciężkie chwile (…). Jeżeli my, tu zebrani, marzymy o dobrobycie dla przyszłych pokoleń, jeżeli marzymy o silnej, sprawiedliwej Polsce, to musimy mocno trwać zakorzenieni w tym fundamencie z nieba, a nim jest Jezus Chrystus i Jego nauka. Dziękujemy dziś za te 950 lat, przepraszamy za te odejścia i niewierności, i prosimy Pana, aby nam błogosławił. Błogosław Panie staremu grodowi Pilicy – podkreślał Kaznodzieja.

Modlitewne spotkanie na pilickim Wzgórzu św. Piotra zakończyło się poświęceniem murowanej kaplicy i placu wokół niej po przeprowadzonych pracach rekonstrukcyjnych, a także podziękowaniem parafian Biskupowi za jubileuszową Eucharystię dziękczynną. Na zakończenie obok odkrytych fundamentów pierwszej pilickiej świątyni zasadzono dąb pamięci.