Błogosławiony Czesław, żyjący na przełomie XII i XIII wieku, to pochodzący z Kamienia Opolskiego krewny św. Jacka Odrowąża. Gdy wrocławski gród został zajęty przez Tatarów, św. Jacek nie zostawił wrocławian bez pomocy, ale jak Samarytanin pełen miłosierdzia wychodził często na wały i zachęcał obrońców do oporu.
W jego życiorysie można przeczytać o wielu cudach, o jakich nam przekazywał znany nasz polski kronikarz Jan Długosz. Popatrzmy i dobrze pomyślmy, upraszając za jego wstawiennictwem wiele potrzebnych łask dla nas i dla naszych bliźnich, którzy wpadli w ręce zbójeckiej mentalności tego świata i złych ludzi, a możemy otrzymać dzięki naszemu patronowi to, co jest nam potrzebne, bo on wziął w swym świętym życiu do serca słowa, jakie Pan Jezus, odwołując się do czynów miłosiernego Samarytanina, powiedział: „Idź i ty czyń podobnie” (Łk 10, 37). Czyli każdy z nas ma szansę na świętość.
Poświęcenie kaplicy i nowych obiektów Szpitala Psychiatrycznego w Żurawicy Górnej
Z jakiegoś transcendentnego natchnienia prawdziwi artyści wydobywają środki wyrazu, które są darem dla współczesnych, ale dojrzewają także czasem w dalekiej przyszłości. W latach 80. ub. wieku Jacek Kaczmarski napisał słowa piosenki „Powrót sentymentalnej panny S”. Po nocy stanu wojennego na nowo ożyły jej ideały. Ona sama „była trochę inna” i wtedy, kiedy ci z biletami darmowymi chcieli ją wyrzucić, zaczęli jej bronić ci „przerzedzeni, postarzali”. I pewnie by nie dali rady, gdyby nie to, że „niespodziewanie nam pomogli jej nowi wielbiciele młodzi/wielbiący ją jak starą gwiazdę, co zamiast spadać – nagle wschodzi/na ramionach ją ponieśli z tą siłą, której nam nie stało/a ona miała twarz poważną, w której coś jakby odmłodniało”.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Międzynarodowa Komisja Teologiczna: Przyszłość ludzkości leży w relacjach, a nie w technologii
2026-03-04 13:05
Isabella Piro /KAI
Adobe Stock
Przyszłość ludzkości leży w relacjach
W Watykanie opublikowano dokument „Quo vadis, humanitas?”, podejmujący temat wyzwań, jakie epoka sztucznej inteligencji stawia antropologii chrześcijańskiej. Międzynarodowa Komisja Teologiczna analizuje w nim ryzyko związane z infosferą, kryzys demokracji i zjawisko „amnezji kulturowej”, a także przemiany „ery miejskiej”, stawiając pytanie o chrześcijańskie rozumienie samorealizacji.
„Quo vadis, humanitas? - Dokąd zmierzasz, ludzkości?” - tak brzmi tytuł nowego dokumentu Międzynarodowej Komisji Teologicznej (MKT), zatwierdzonego 9 lutego przez Leona XIV. Już sam tytuł oddaje zasadniczą intencję i cel tekstu: w obliczu bezprecedensowego przyspieszenia technologicznego teologia chce przedstawić „propozycję teologiczną i duszpasterską”, która ujmuje ludzkie życie jako „powołanie integralne” oraz „współodpowiedzialność wobec innych i wobec Boga” w świetle Ewangelii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
