W wakacyjnych miesiącach w biłgorajskich lasach zorganizowano pięć obozów harcerskich. Cztery z nich znajdują się w kompleksach leśnych wokół Biłgoraja, jeden w gminie Aleksandrów. – Te lasy są piękne, jest tu czyste powietrze, spokój, cisza i ludzka życzliwość. Poza naszym zapałem niczego więcej nam nie trzeba – mówią organizatorzy.

Obozy harcerskie czy skautowskie to forma wypoczynku i wychowania dzieci i młodzieży, jako wyjazd zorganizowanej grupy trwający kilka lub kilkanaście dni. Jest podstawową formą pracy grup harcerskich i skautowskich oraz nauką samowystarczalności uczestników. W okolicach Biłgoraja nadal biwakują harcerze, harcerki i skauci, obozuje w nich młodzież z całej Polski. Wszystkie obozy mają zgodę Nadleśnictwa Biłgoraj, Józefów oraz PSSE w Biłgoraju. Wyznawane przez skautów zasady to przede wszystkim to, że obowiązki harcerza rozpoczynają się w domu, harcerz jest wierny swojej Ojczyźnie i działa na rzecz jedności i braterstwa w Europie, a także harcerz – syn chrześcijaństwa – jest dumny ze swej wiary: pracuje sumiennie, aby ustanowić królestwo Chrystusa w całym swoim życiu i świecie, który go otacza.

W okolicy Biłgoraja obozują również harcerze ze Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego „Zawisza”, należący do Federacji Skautingu Europejskiego, którzy swoją przystań znaleźli w lesie między Bukową a Dąbrowicą. Skauting Europejski to ruch wychowawczy dla dzieci i młodzieży w wieku od 8 do 18 lat, prowadzony przez kadrę wychowawczą, którą stanowią młodzi ludzie w wieku 18-26 lat, którzy pomagają młodym stworzyć wielki świat młodzieńczej przygody. Obóz wykonują harcerze sami od początku do końca: – Wszystko wykonaliśmy własnoręcznie, przez to także uczymy się samodzielności, odpowiedzialności za dobro wspólne oraz ceny pracy i braterstwa. Harcerstwo i skauting to przede wszystkim ruch wychowawczy, gdyż wychowujemy młode osoby, które przez system zastępowy uczą się żyć w społeczeństwie – informuje Norbert Ropiak, drużynowy Puszczy Lubelskiej. – Nasze działania opierają się na zasadach: harcerz dba o swój honor, aby zasłużyć na zaufanie; jest lojalny wobec swojego kraju, rodziców, przełożonych i podwładnych; jest powołany do służby bliźniemu i jego zbawieniu; jest przyjacielem wszystkich i bratem dla każdego innego harcerza; jest uprzejmy i rycerski; widzi w przyrodzie dzieło Boże, szanuje rośliny i zwierzęta; każde zadanie wykonuje sumiennie i do końca; jest panem samego siebie; troszczy się o dobro innych oraz jest czysty w myśli, mowie i uczynkach – dodaje drużynowy.

Skauting był pomyślany przez swego założyciela jako metoda wychowawcza, możliwie jak najbardziej pełna, a więc jako formująca całego człowieka. Wydaje się być oczywistym fakt, że potrzeby organizacyjne ruchu skautowego nie mogą być ważniejsze niż potrzeby wychowawcze jego członków. Młodzi ludzie uczą się odpowiedzialności za siebie i innych, dyscypliny, umiejętności działania w grupie, radzenia sobie z przeciwnościami losu oraz własnymi słabościami. Uczą się przełamywania barier i własnych lęków i po prostu dobrze się bawią, ciesząc się swoją obecnością. – Federacja Skautingu Europejskiego wyznaje wiarę chrześcijańską. Wszystkie swoje działania i decyzje podejmuje zgodnie z wymaganiami tej wiary. Jedność Europy została urzeczywistniona w chrześcijaństwie. Stąd moja obecność w obozie, stąd codzienna Eucharystia, spowiedź, rozważanie słowa Bożego i umacnianie się w dobrym. Ja za każdym razem podkreślam, że jest to niezwykłe, dobre i piękne narzędzie w pracy z młodymi ludźmi, którzy uczą się tutaj nie tylko konkretnego sposobu życia, ale też dostrzegają piękno przyrody, w obecności którego żyją, co pomaga im stanąć trochę z boku tego świata, zastanowić się nad sensem swojego życia i swojego życiowego powołania – podkreśla wikariusz parafii pw. św. Jana Pawła II w Biłgoraju, ks. Krzysztof Maj, który sprawuje nad harcerzami opiekę duszpasterską.

W tegorocznym obozie wzięło udział ponad 20 chłopców w wieku od 12 do 18 roku życia. Stacjonowali w lesie 14 dni. Podczas obozowania – obok zajęć codziennych związanych m.in. z funkcjonowaniem obozu i zajęciami wyznaczonymi – młodzi ludzie uczestniczą także w grach terenowych, wspólnych ogniskach, zwiadach, podchodach, doskonaleniu technik harcerskich, biegach na orientację. Ważne są budowa masztu na proporzec i flagę państwową oraz poranne zbiórki, wciągnięcie flagi na maszt i dyscyplina.