Reklama

Zapiski dekady przełomu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przez wiele lat zapisywałem fakty, o których się dowiedziałem, wydarzenia, w których uczestniczyłem, i lektury, które uznałem za ważne lub przydatne w mojej pracy” – pisze Maciej Łętowski we wstępie do swojej książki pt. „Ostatnia dekada PRL. Zapiski dziennikarza z lat 1982-1991”. Wymieniony tom oraz jego druga część, zatytułowana „Pierwsza dekada wolnej Polski. Zapiski dziennikarza z lat 1992 – 2001”, dostarczają czytelnikowi unikalnego materiału faktograficznego dotyczącego dwóch przełomowych dekad najnowszej historii Polski. Publikacje są wyjątkowe również ze względu na swoją formę, bo systematyczne pisanie dzienników staje się powoli reliktem, którego nie zastąpią elektroniczne blogi.

Maciej Łętowski jest prawnikiem i dziennikarzem. Był współzałożycielem Polskiego Związku Katolicko-Społecznego oraz tygodnika „Ład”, którym kierował w latach 1991-95. Po jego upadku kierował redakcją Programu dla Zagranicy Polskiego Radia, następnie był dyrektorem Informacyjnej Aaencji Radiowej. W 1991 r. był współzałożycielem Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy i jego pierwszym prezesem. W okresie transformacji współtworzył Klub Chrześcijańsko-Demokratyczny i Stronnictwo Pracy. Na zaproszenie o. prof. Leona Dyczewskiego w 1994 r. dołączył jako wykładowca do Podyplomowego Studium Komunikacji Społecznej i Dziennikarstwa, a następnie był adiunktem w Instytucie Socjologii KUL. Był członkiem Rady Nadzorczej PAP. Współpracował z wieloma redakcjami pism, programów telewizyjnych i radiowych. Był też współpracownikiem wielu polityków, hierarchów kościelnych i członków władz mediów publicznych. Dzięki temu obserwował z bliska wydarzenia na polskiej scenie politycznej i medialnej, a także czynnie w nich uczestniczył. Jego dzienniki, jak podkreśla w przedmowie do pierwszego tomu Karol Klauza – dyrektor Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej KUL, to historia pisana obecnością i wyborami konkretnych dziennikarzy, redaktorów naczelnych, członków rad i komisji wpływających na kształt i możliwości opiniotwórcze polskich „starych” i nowych mediów. Autor ma zmysł bacznej obserwacji i trafnej analizy faktów. Jego zapiski są krótkie, zazwyczaj wolne od ocen, które pozostawia czytelnikowi, przy czym budzą zaufanie u odbiorców, bo – co także zauważa Karol Klauza – w jednakowym stopniu znalazły się tu informacje wygodne i niewygodne dla środowiska, przez którego pryzmat postrzegany jest Maciej Łętowski.

„Zapiski” – wyjątkowy pamiętnik, a zarazem dokument – dają czytelnikowi obraz wydarzeń czasu naszej transformacji, ukazują, jak rodził się w Polsce ruch stowarzyszeń i klubów politycznych, a następnie partii politycznych, jak w III RP tworzyły się wolne media.

Maciej Łętowski, „Ostatnia dekada PRL. Zapiski dziennikarza z lat 1982-1991” i „Pierwsza dekada wolnej Polski. Zapiski dziennikarza z lat 1992 – 2001”. Wydawnictwo Academicon, tel. 603-072-530, e-mail: wydawnictwo@academicon.pl ; www.wydawnictwo.academicon.pl .

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2016-08-24 09:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

To nie był pierwszy raz. Świadectwo uczniów z Kielna

2026-01-13 21:39

[ TEMATY ]

krzyż

Adobe Stock

W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.

Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
CZYTAJ DALEJ

Odpust zupełny w Roku Świętego Franciszka

2026-01-12 07:39

[ TEMATY ]

Rok Świętego Franciszka

Vatican Media

Bazylika św. Franciszka w Asyżu

Bazylika św. Franciszka w Asyżu

Penitencjaria Apostolska zgodnie z wolą Papieża Leona XIV wydała dekret o udzieleniu odpustu zupełnego w Roku Świętego Franciszka, tj. od 10 stycznia 2026 do 10 stycznia 2027 roku. Jest to związane z przypadającą w tym roku 800. rocznicą śmierci św. Franciszka. Odpust mogą uzyskać osoby, które spełnią określone warunki.

Jak informuje Penitencjaria Apostolska w komunikacie, Papież Leon XIV postanowił ogłosić okres od 10 stycznia 2026 do 10 stycznia 2027 Rokiem Świętego Franciszka. W tym bowiem roku przypada 800. rocznica śmierci Biedaczyny z Asyżu. Intencją Ojca Świętego jest, aby idąc za przykładem Świętego z Asyżu każdy wierny chrześcijanin stawał się sam wzorem świętości życia i nieustannym świadkiem pokoju.
CZYTAJ DALEJ

Uczniowie niosą pokój, a pokój w Biblii oznacza pełnię życia

2026-01-14 21:08

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Didgeman/pixabay.com

Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję