Kapliczka w Wardęgowie – sanktuarium Matki Bożej. Daleko od głównych dróg, otoczona polami. Na nich wyzłocone letnim słońcem kłosy zbóż, słomiane bale czekające na zwiezienie, przeorane pole świeżo po zbiorach, po sąsiedzku kukurydza nabierająca słodyczy, a wszystko w powiewie letniego wiatru, który przesuwa białe chmury na błękicie nieba. Coraz więcej osób podąża do sanktuarium z wiązankami kwiatów, kłosów, ziół, aby – pobłogosławione przez kapłana – przynosiły obfity plon oraz służyły dobru ludzi i zwierząt jako pożywienie i lekarstwo. W tych bukietach każdy kwiat, kłos, zioło ma swoje znaczenie. Radość, bo widać, że ta tradycja wciąż żywa. Gdzie można lepiej to poczuć, jak nie w takim właśnie wyjątkowym miejscu? 15 sierpnia, uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, w tradycji ludowej obchodzona jest jako święto Matki Bożej Zielnej
Mszę św. koncelebrują ks. Michał Napierała – kustosz wardęgowskiego sanktuarium i ks. Maciej Górka –
proboszcz parafii w Lipinkach. Liturgii towarzyszy śpiew chóru Lira z Jabłonowa Pomorskiego
Do sanktuarium maryjnego w Wardęgowie powraca tradycja targów zielarskich i rękodzielniczych. Organizatorami tegorocznych pt. „Ginąca tradycja” była parafia pw. św. Jakuba w Ostrowitem oraz parafia pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lipinkach. Mszę św. koncelebrowali ks. Michał Napierała – kustosz wardęgowskiego sanktuarium i ks. Maciej Górka – proboszcz parafii w Lipinkach.
Ks. Michał Napierała, witając licznie zgromadzonych pielgrzymów, zaprosił do wsłuchiwania się w słowa, które Maryja w tym miejscu do każdego kieruje. I zachęcił do podążania w swoim życiu Jej śladami, aby cieszyć się w przyszłości życiem w niebie.
W homilii ks. Górka mówił o wzorze Maryi Wniebowziętej dla współczesnego człowieka. – Sens dzisiejszego dnia to ukazywanie przez Kościół celu naszej drogi: kroczenie śladami przodków i zmierzanie ku niebu, wzorując się na Maryi, zawierzając Bogu do końca – dodał. Podkreślił istotę wierności tradycji związanej ze świętem Matki Bożej Zielnej. Poruszył także problem potrzeby dowartościowania trudnej pracy na roli: – Każdy człowiek, który pracuje na roli, nie pracuje tylko dla siebie. Przynosi to owoce, ale i kosztuje – trudu i wyrzeczeń – mówił kaznodzieja. Nie mogło zabraknąć w takim dniu nawiązania do święta narodowego Wojska Polskiego oraz rocznicy Bitwy Warszawskiej. – Maryja jako Hetmanka polskiego żołnierza była oparciem dla powstrzymania bolszewizmu i ocalenia młodej, niepodległej Polski – przypomniał ks. Górka. Podkreślił potrzebę pamięci o tych, którzy w obronie Niepodległej poświęcili swoje życie, bo „choć nie jest łatwo umierać, ale może łatwiej jest umierać, gdy wierzy się, że walczy się o słuszną sprawę”. Zachęcił także do modlitwy za przodków i za przyszłe pokolenia.
Powrót do tradycji
Ks. Michał Napierała dokonał poświęcenia bukietów kwiatów i ziół. Ze słowem wystąpiła senator Bogusława Orzechowska. Podziękowała twórcom ludowym za powrót do tradycji ojców i rozwijanie talentów na chwałę Bożą oraz dla dobra i radości drugiego człowieka. Liturgię eucharystyczną uświetnił chór Lira z Jabłonowa Pomorskiego pod dyrekcją Andrzeja Derkowskiego. Koncert tego chóru rozpoczął również drugą część świętowania, czyli targi zielarskie i rękodzielnicze. Wśród bogatej oferty każdy mógł znaleźć interesujące dla siebie zajęcia, m.in. warsztaty ceramiczne, wikliniarskie, rzeźbiarskie, kowalskie, łucznicze, pszczelarskie, zielarskie, koronkarskie. Dla dzieci przygotowane były konkursy i zabawy. Można było posmakować tradycyjnych potraw.
Mieczysław Babalski wystąpił z wykładem na temat rolnictwa ekologicznego oraz jego znaczenia dla zdrowia człowieka i ochrony środowiska. Jarosław Pawlikowski z Muzeum Etnograficznego w Toruniu mówił o ginących zawodach, ale również o powolnym odradzaniu się niektórych, jak kowalstwo czy wikliniarstwo.
Organizatorzy z zadowoleniem podkreślali, że chociaż taki festyn odbywał się drugi raz, to impreza zdobywa coraz więcej chętnych i każdy mógł znaleźć coś interesującego dla siebie.
Katoliccy wydawcy w całej panoramie proponują nam świadectwa o Jezusie, na różny sposób słowa drukowanego i ukazywanego przez przekaz różnych sieci - powiedział abp Wacław Depo podczas Mszy św. radiowej odprawionej w niedzielę w stołecznej bazylice świętego Krzyża w intencji wydawców, autorów i mediów w Polsce. Eucharystia była sprawowana w trzecim dniu XXIV Targów Wydawców Katolickich.
Przewodniczący KEP ds. Środków Społecznego Przekazu przypomniał w homilii, że „zmartwychwstanie Chrystusa nie może być i pozostać jedynie wspomnieniem, czy faktem z przeszłości”.
Cmentarz w Zagórzu należy do największych i najstarszych nekropolii w Sosnowcu. Spoczywa na nim wiele pokoleń mieszkańców zasłużonych dla rozwoju miasta oraz Zagłębia. Wśród wielu grobów sosnowieckich intelektualistów są groby znanych lekarzy. Wymienić tu należy grób rodziny Wrzosków, w którym spoczywa znany w całym kraju i na świecie prof. med. Adam Wrzosek. Niedaleko od podupadającej kapliczki - grobowca rodziny Wrzosków, przy tej samej alejce znajduje się grób innego lekarza - Aleksandra Widery.
Dziś postać ta nie byłaby znana, gdyby nie powieść Stefana Żeromskiego rozgrywająca się w Zagłębiu Dąbrowskim, a zatytułowana Ludzie bezdomni. Powieść ukazała się drukiem na rok przed śmiercią Widery, a losy głównego bohatera dr. Tomasza Judyma zbiegają się z działalnością i sytuacją życiową Aleksandra. Stąd powszechne mniemanie, iż dr Widera był pierwowzorem Judyma. Aleksander Widera znany był z tego, iż z wielkim oddaniem i gorącym sercem spieszył z pomocą chorym robotnikom i górnikom Sosnowca oraz biedakom z Zagórza. Zmarł w wieku 35 lat. Nie założył rodziny. Nie pozostawił po sobie najbliższych. Dlatego też grobowiec na zagórskim cmentarzu wybudowany został kilka lat po jego śmierci staraniem dyrekcji sosnowieckiego oddziału Towarzystwa Lekarskiego. Wydaje się, że wybudowanie grobowca było wynikiem ukazania się w roku 1900 powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni. "Zmieniające się czasy, rewolucyjne utarczki z początku XX w., I wojna światowa, II wojna światowa, później odbudowa kraju sprawiły, że o doktorze Widerze i jego grobie prawie zapomniano. Wprawdzie starzy mieszkańcy Zagórza opowiadali, że na cmentarzu jest pochowany słynny doktor, to jednak po upływie prawie całego wieku nikt tym grobem się nie opiekował" - wyjaśnia dr Emilian Kocot.
Przełom nastąpił w roku 1996, kiedy w prasie ukazał się artykuł o tym, że wandale przewrócili okazały krzyż z czarnego marmuru na grobie doktora Aleksandra Widery. Wówczas Zarząd Sosnowieckiego Koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego z proboszczem parafii św. Joachima, ks. Stanisławem Kocotem, i Zarządem Cmentarza postanowili odrestaurować zniszczony działaniami atmosferycznymi i rękami wandali grobowiec.
W aktach parafialnych odnaleziono akt zgonu doktora Aleksandra Widery. Odbudowano rozsypujące się fundamenty grobowca, na nowo ustawiono na wysokim cokole przewrócony, lecz na szczęście nieuszkodzony krzyż. Na płycie nagrobkowej umieszczono granitową tablicę z napisem: "Dobro człowieka najwyższym prawem. Doktorowi Judymowi i ku pamięci potomnym Sosnowieckie Koło Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w 90. rocznicę powstania Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego 1997 r.". 20 listopada 1997 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB poświęcił odnowiony grobowiec. Uroczystość zgromadziła liczne grono lekarzy z całego Zagłębia oraz władze miasta.
Grobowiec doktora Widery znajduje się przy tej samej alei, co zbiorowa mogiła robotników poległych w 1905 r. podczas strajku w Hucie Katarzyna w Sosnowcu. Nieco dalej, w kierunku wschodnim, po prawej stronie z daleka widać wysoki, z czarnego marmuru krzyż spoczywający na granitowym bloku. Widnieje tam napis: "Śp. Aleksander Widera - lekarz zakładów Towarzystwa Sosnowieckiego. Zm. D. 29 maja 1901 r. w wieku lat 35. Śp. Janina Widera. Zm. D. 18 października 1897 r. przeżywszy lat 18". Dawniej na płycie nagrobnej znajdowały się w narożach cztery graniaste, wysokie cokoły z piaskowca połączone grubym, stalowym, ozdobnym łańcuchem. Dzisiaj grobowiec ten jest jednym z pomników kultury i przypomina o szczytnych hasłach zawodu lekarskiego. Oby znalazło się jak najwięcej naśladowców doktora Widery.
Po raz pierwszy ciało niebieskie zostało nazwane imieniem papieża Leona XIII (1878-1903). Niedawno odkryta asteroida została zarejestrowana przez Międzynarodową Unię Astronomiczną (IAU) pod nazwą „Gioacchinopecci”, poinformowało 29 kwietnia Obserwatorium Watykańskie. Nosi ona numer rejestracyjny 858334 i została odkryta za pomocą teleskopu watykańskiego znajdującego się na Górze Graham w Arizonie.
Gioacchino Pecci to imię chrzcielne urodzonego w 1810 roku późniejszego papieża Leona XIII, który odegrał znaczącą rolę w historii astronomii watykańskiej. Podczas jego pontyfikatu zostało na nowo utworzone w 1891 roku papieskie obserwatorium. Decyzję tę podjął na mocy motu proprio zatytułowanego „Ut mysticam”. W dokumencie papież zlecił przedstawicielom Kościoła promowanie nauk przyrodniczych w miarę ich możliwości.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
