Środa, 9 września. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Piotra Klawera, prezbitera.

• 1 Kor 7, 25-31 • Ps 45 • Łk 6, 20-26

Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił: «Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. Błogosławieni jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom. Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą. Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie. Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie. Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom».

Po przedstawieniu błogosławieństw – kluczy do prawdziwego szczęścia – Jezus wskazuje drogę, którą można to osiągnąć. Dzisiejsza Ewangelia, opowiedziana przez św. Łukasza, zaczyna się od tego, że Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i zaczął mówić. Pan, który na nas patrzy, mówi do nas i pokazuje nam, że istnieje szczęście większe, niż moglibyśmy pomyśleć. Nauczyciel pragnie, abyśmy w sercu przyjęli tę naukę, ponieważ samym rozumem nie można jej pojąć. To trudna ścieżka, ale warta wysiłku. Jego słowa są wymagające. Jego słowa wykraczają poza sam rozum, ponieważ uczą nas, że jesteśmy wezwani do znacznie wyższego, głębszego i większego szczęścia, któremu nie mogą zagrozić ból, rozczarowanie i cierpienie. Szczęścia, którego nie da się zrozumieć intelektem. Te słowa Pana z pewnością mogą być mylące, ale rzucają wiele światła na to, co znaczy być uczniem Chrystusa. Papież Franciszek mówi w jednej ze swoich katechez, że błogosławieństwa to „osobista mapa chrześcijanina”. Słowa błogosławieństw są sposobem naśladowania Chrystusa, na utożsamienie się z Nim poprzez miłość. Podążając za Panem przez świat, w zwykłej pracy, przeżyjemy to spotkanie z Nim w ubóstwie i głodzie, płaczu i prześladowaniach. Ubóstwo i głód z powodu braku środków materialnych lub pracy; ból i płacz w trudnych wydarzeniach; niezrozumienie, a nawet prześladowanie z powodu podążania za Panem. To są elementy obecne w codziennym życiu wszystkich chrześcijan. Życie w zgodzie z nimi pomaga nam pamiętać, że ostatnie słowo zawsze należy do Boga, a nie do człowieka. Biedni i głodni będą nasyceni. Ci, którzy się smucą, będą pocieszeni. Prześladowani otrzymają wielką nagrodę w niebie. A ty? Jakie słowa chcesz usłyszeć od Pana: jesteście błogosławieni, czy biada wam? Może nadszedł czas, aby przemyśleć te słowa.

K.M.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".