Z prawdziwą satysfakcją odpowiedziałem na zaproszenie do objęcia honorowym patronatem Państwa dzisiejszego spotkania (konferencja naukowa w Sejmie RP 15 października br. – przyp. red.). Jest to niezwykle cenna inicjatywa, za którą wyrażam uznanie Jego Eminencji Kardynałowi Gerhardowi L. Müllerowi – prefektowi Kongregacji Nauki Wiary oraz Panu Profesorowi Janowi Szyszko – ministrowi środowiska w rządzie Rzeczypospolitej.

Temat konferencji – „Zrównoważony rozwój w świetle encykliki Laudato Si’” – odnosi się do kilku fundamentalnych zagadnień. Za ich wspólny mianownik uważam ideę dobra wspólnego. Wszak postulat zrównoważonego rozwoju oznacza m.in. prymat interesów całego społeczeństwa nad interesami podmiotów gospodarczych, nastawionych na maksymalizację zysków. To również przypomnienie faktu, że wszelkie zasoby, którymi gospodarują ludzie, są ograniczone. To wreszcie solidarność z przyszłymi pokoleniami, których nie chcemy i nie możemy obciążać nabrzmiałymi problemami społeczno-ekonomicznymi oraz skutkami dewastacji środowiska naturalnego.

Szanowni Państwo, budując Polskę XXI wieku, wciąż czerpiemy ze skarbca tradycji i doświadczeń naszych przodków. Tegoroczny jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski przypomina nam, że polska państwowość, kultura i tożsamość narodowa trwają i przeobrażają się w oparciu o zdobycze cywilizacji chrześcijańskiej, w odniesieniu do chrześcijańskiej etyki i antropologii. To z tego wielkiego dziedzictwa narodził się polski etos wolności i solidarności. Jestem przekonany, że Polska przyszłości będzie zamożna, sprawiedliwa i bezpieczna, że będzie czystym i przyjaznym środowiskiem życia, pracy, twórczości, nauki i odpoczynku. Jednak rozstrzygającym i podstawowym tego warunkiem jest przyznanie pierwszeństwa dobru wspólnemu.