Reklama

Głos z Torunia

Łasin

Cisza i modlitwa

Niedziela toruńska 7/2017, str. 2

[ TEMATY ]

zakon

Dzień Życia Konsekrowanego

Archiwum redakcji

Siostry karmelitanki trwają na nieustającej modlitwie za całą diecezję toruńską oraz za każdego człowieka

Siostry karmelitanki trwają na nieustającej modlitwie za całą diecezję toruńską
oraz za każdego człowieka

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dzień Życia Konsekrowanego kieruje nasze spojrzenie na wspólnoty zakonne, szczególnie zakony ścisłej klauzury. W diecezji toruńskiej jedynym zakonem mniszym żeńskim jest Zakon Mniszek Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel.

Klasztor sióstr Karmelitanek w Łasinie powstał jako fundacja klasztoru Sióstr Karmelitanek w Kaliszu. Siostry przejęły dom zakonny, który wcześniej przez kilkadziesiąt lat zamieszkiwały siostry felicjanki, ale po II wojnie światowej władze odebrały go siostrom i uczyniły w nim Państwowy Dom Dziecka. Siostrom pozwolono zamieszkać na strychu, mogły także korzystać z kaplicy, w której cały czas był przechowywany Najświętszy Sakrament. Po odzyskaniu placówki przez siostry felicjanki stan domu był opłakany. Zgromadzenie podjęło decyzję o jego zamknięciu, nie chciało jednak, aby zmienił on swój zakonny charakter.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Pierwsze karmelitanki pojawiły się w Łasinie 10 grudnia 1994 r. Oficjalne zapoczątkowanie fundacji miało jednak miejsce 25 lutego 1995 r. Wikarią klasztoru, a później jego pierwszą przeoryszą została m. Maria Stanisława od Najświętszego Sakramentu (Maria Spychalska). Przez 4 lata trwały remont i adaptacja budynku na potrzeby klasztoru kontemplacyjnego. Kanoniczne erygowanie klasztoru przez bp. Andrzeja Suskiego miało miejsce 21 listopada 1999 r.; w Łasinie uroczystość powstania klasztoru odbyła się 28 listopada. W maju 2000 r. odbył się obrzęd zamknięcia klauzury. W 2004 r. rozpoczęto prace budowlane przy rozbudowie istniejącego budynku klasztornego; 30 sierpnia 2008 r. bp Andrzej Suski w obecności bp. Józefa Szamockiego oraz prowincjała o. Romana Hernogi poświęcił nową kaplicę.

Patronami klasztoru zostali – Matka Boża Nieustającej Pomocy oraz św. Józef. Matka Boża Nieustającej Pomocy to patronka diecezji toruńskiej. Kiedy wspomnianego 25 lutego 1995 r. karmelitanki opuszczały klasztor w Kaliszu, aby tworzyć nową fundację, zabrały ze sobą kopię ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy, a przejeżdżając przez Toruń, nawiedziły sanktuarium patronki diecezji. Obecność patronatu św. Józefa w Łasinie jest także dla nas bardzo czytelna. Święty ten to przede wszystkim główny patron odnowionego w XVI wieku zakonu karmelitańskiego, a przy tym święty odbierający szczególną cześć w Kaliszu.

Pomimo niewielu lat istnienia wspólnota łasińska ma swój udział w powstaniu dwóch nowych fundacji karmelitańskich. W 2002 r. dwie siostry pomogły w założeniu wspólnoty karmelitanek w Usolu Syberyjskim, a w 2004 r. klasztor łasiński przy pomocy personalnej sióstr z klasztorów we Wrocławiu oraz Gdyni powołał do istnienia fundację w Ełku.

Klasztor Karmelitanek w Łasinie stanowi miejsce nieustającej modlitwy za całą diecezję toruńską. Każdy może się tam udać, aby spędzić czas w ciszy i na modlitwie. Do klasztoru przyjeżdżają pojedyncze osoby i grupy, które przeżywają tam swój czas skupienia. Ważną posługą sióstr jest również modlitwa w intencjach wysyłanych za pośrednictwem internetowej skrzynki modlitewnej. Siostry same zachęcają do powierzania im trosk i kłopotów. Na ich stronie czytamy: „Bliski jest nam każdy człowiek; wszystkie bóle, strapienia i radości Jego serca. Stąd nasze zaproszenie do składania intencji w «modlitewnej skrzynce» i pragnienie, by wstawienniczą modlitwą otoczyć Kościół, świat, każdego człowieka – by otoczyć nią Ciebie...”.

Obecnie wspólnota karmelitanek w Łasinie liczy 8 sióstr, przełożoną jest s. Maria Joanna Grodzicka.

Adres: Klasztor Sióstr Karmelitanek Bosych, ul. Odrodzenia Polski 6, 86-320 Łasin, tel. 56 466-47-83, e-mail: klasztor@karmellasin.pl, www.karmellasin.pl

2017-02-08 14:25

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Są świadkami nadziei

Dzisiaj słowo traci na wartości. Rzucane na wiatr, rozdmuchiwane i zapomniane – bez pokrycia. Jednak Kościół stara się stać na jego straży – przygotowuje do misji i pomaga je wypełniać. Na różnych etapach życia. Kiedy i po co ślubujemy Bogu?

Było ciepłe lato, 40 lat temu. Wybraliśmy się naszym „maluchem” na wakacje, z myślą, że spędzimy piękny czas. Jechały z nami dwie córki: dwunastoletnia i pięcioletnia. Trzecią, dziesięciolatkę mieliśmy po drodze odebrać od babci. Naraz, radosny śpiew przerwał niesamowity huk. To był koniec naszego szczęśliwego małżeństwa. W tym momencie zostałam wdową i w tym momencie rozpoczęło się moje życie dla Boga. Siedziałam głaszcząc ukochane ciała – już bez tchnienia, krzycząc w niebo słowa: „Boże, bądź wola Twoja!” – pani Anna na nowo przeżywa tragiczne rozstanie. – Słowa modlitwy w moich ustach były o tyle dziwne, że do małżeństwa nie zapraszaliśmy Boga, mówiliśmy o sobie: „wierzący, niepraktykujący”. Krótko potem Pan pozwolił mi „spotkać” moich bliskich we śnie. Dziewczynki mówiły, że są tak szczęśliwe, że nie chciałyby wracać na ziemię, a mąż przestrzegł, że do czasu naszego rozstania, nie żyliśmy jak należy. Dzięki temu widzeniu, a także myśli znalezionej w książce Jana Dobraczyńskiego: „Od wszystkiego odrywam, rozłączam, zabieram, aby dać wam Siebie”, stanęłam na nogi. Poszłam do spowiedzi, zajęłam się córką, której niesamowicie ciężko było pogodzić się ze stratą rodziny, i rzuciłam się w wir pracy! – opowiada Anna.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota niesie chorego, a Jezus stawia go na nogi i oddaje mu dom

2026-01-02 10:28

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

źródło: wikipedia.org

Mozaika, Sant’Apollinare Nuovo, VI w.

Mozaika, Sant’Apollinare Nuovo, VI w.
Scena rozgrywa się u schyłku życia Samuela. Starsi przychodzą do Ramy i domagają się króla. W tle stoi starość proroka oraz gorycz z powodu synów, którzy wypaczali sąd. Prośba brzmi: „Ustanów nam króla, aby nami rządził, jak u wszystkich narodów”. W Izraelu to zdanie dotyka tożsamości. Pan wyprowadził lud z Egiptu i prowadził go przez pustynię bez ludzkiego tronu. Dlatego Bóg mówi Samuelowi: „Nie ciebie odrzucają, lecz Mnie odrzucają jako króla nad sobą”. Słowo „król” (melek) staje się tu imieniem tęsknoty za stałym punktem i za widzialną ochroną. Lęk i pragnienie podobieństwa do innych narodów okazują się silniejsze od pamięci przymierza.
CZYTAJ DALEJ

Francuscy biskupi krytykują projekt ustawy o eutanazji: nie dba się o życie, zadając śmierć

2026-01-16 18:48

[ TEMATY ]

Francja

eutanazja

biskupi

projekt ustawy

Adobe.Stock.pl

Określanie nowego projektu ustawy o „prawie do pomocy w umieraniu” mianem „ustawy o braterstwie”, kiedy w rzeczywistości chodzi o „spowodowanie śmierci, zgodę na podanie zabójczej substancji lub nakłanianie do asystowania przy tym wbrew własnemu sumieniu, jest kłamstwem” - napisali francuscy biskupi w nocie opublikowanej w katolickim dzienniku „La Croix” przez zaplanowanym na 20 stycznia rozpoczęciem debaty w Senacie nad projektem ustawy o końcu życia i eutanazji. Wspierany jest on przez prezydenta Emmanuela Macrona, który nazwał go „ustawą o braterstwie”.

„Braterstwo, podstawowa wartość naszej Republiki, nie polega na przyspieszaniu śmierci cierpiącego ani na zmuszaniu do jej spowodowania, ale na tym, by nigdy nie opuszczać tych, którzy przeżywają te niesamowicie trudne i bolesne chwile” - przekonują członkowie Rady Stałej Konferencji Biskupów Francji z jej przewodniczącym kard. Jeanem-Markiem Aveline. Odwołują się do dotychczas obowiązującej ustawy o końcu życia i towarzyszeniu chorym, wskazując na znaczenie opieki paliatywnej jako „jedynej naprawdę skutecznej odpowiedzi” w ostatniej fazie życia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję