Zasłużony duszpasterz rolników ks. prał. Kazimierz Kaczor otrzymał Nagrodę im. bp. Romana Andrzejewskiego za rok 2016. – Z pokorą przyjmuję to wyróżnienie, bo „pycha z Nieba spycha” – żartobliwie powiedział ks. Kaczor
Laureata uhonorowano 23 lutego br. podczas gali w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski. Uzasadniając wybór laureata Nagrody, przyznawanej z inicjatywy Fundacji „Solidarna Wieś”, członkowie kapituły przypomnieli, że ks. Kazimierz Kaczor walczył m.in. o odzyskanie do celów kultu bieszczadzkich kościołów i cerkwi, które dzięki niemu są teraz miejscem modlitwy i stanowią pomniki światowego dziedzictwa kulturowego. Podkreślili też zasługi kapłana dla powstania „Solidarności” rolników 12 maja 1981 r., a także jego zaangażowanie w kształcenie liderów ruchu ludowego i tworzenie katolickich uniwersytetów ludowych.
Ks. Kazimierz Kaczor jest kapłanem diecezji przemyskiej, działaczem społecznym i najdłużej posługującym diecezjalnym duszpasterzem rolników. – Pomimo przejścia na emeryturę ks. Kaczor nadal jest wsparciem dla biskupów oraz wiernych – mówił w laudacji abp Józef Michalik.
Zasługi ks. Kaczora dla Ojczyzny i Kościoła podkreślił też prezydent RP Andrzej Duda, który wystosował do laureata list, odczytany przez szefową Kancelarii Prezydenta. „Bardzo potrzebna jest dziś ta piękna lekcja patriotyzmu i chrześcijańskiej ofiarności, jakich Ksiądz Prałat udziela nam wszystkim swoją kapłańską i społeczną posługą” – napisał Prezydent. Zwrócił także uwagę na symboliczny wymiar nagrody, którą przemyski kapłan otrzymał w 35. rocznicę utworzenia NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”.
Statuetkę trzech kłosów ks. Kaczor otrzymał z rąk prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka. – Dziękujemy Panu Bogu za gorliwego kapłana, który hojnie rzuca ziarno Ewangelii na polską ziemię – podkreślił Ksiądz Prymas.
Nagrodę im. bp. Romana Andrzejewskiego ustanowiła w 2004 r. Fundacja „Solidarna Wieś”. Współzałożycielem i przewodniczącym rady fundacji oraz przewodniczącym kapituły nagrody jest Sławomir Siwek. Honorowym przewodniczącym kapituły jest bp Alojzy Orszulik.
– Ta nagroda jest dla mnie wielkim wyróżnieniem, ale także zobowiązaniem. Nadal chcę służyć ludziom żyjącym na wsi w ich ciężkiej i często niedocenianej pracy – mówił ks. prał. Kazimierz Kaczor. – Statuetka trzech kłosów jest wyróżnieniem nie tylko dla mnie, ale również dla wszystkich kapłanów posługujących wśród rolników.
Rafael Santi, fragment
obrazu „Przemienienie
Pańskie”
Wszedł na górę po to, aby się modlić, aby odpowiedzieć na naglącą potrzebę rozmowy z Ojcem.
(O. Raniero Cantalamessa OFMCap)
Papież Benedykt XVI tłumaczył: „W Przemienieniu Jezus nie zmienia się, ale objawia swoją boskość, jest ono głębokim współprzeniknięciem Jego bytu z Bogiem, który staje się czystym światłem”. A św. Jan Paweł II, gdy ogłaszał pięć nowych tajemnic Różańca, napisał, że Przemienienie, które według tradycji miało miejsce na górze Tabor, jest w pełnym tego słowa znaczeniu tajemnicą światła. „Chwała Bóstwa rozświetla oblicze Chrystusa, kiedy Ojciec uznaje Go wobec porwanych zachwytem Apostołów, wzywa ich, aby Go słuchali, i przygotowuje do przeżycia z Nim bolesnego momentu męki, aby doszli z Nim do radości zmartwychwstania i do życia przemienionego przez Ducha Świętego” – wyjaśnił.
Wielka jest pokusa próżności. Pokusa bycia sławnym cudzym kosztem. Wspinać się na szczyty kosztem innych. Co czyni zatem Jezus? Jak reaguje? W jaki sposób broni uczniów przed taką pokusą?
Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!» Na to odezwał się Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!» A On rzekł: «Przyjdź!» Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, podszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!» Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?» Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
