Setna rocznica objawień fatimskich wyzwoliła wielkie zainteresowanie przesłaniem, które Matka Boża w 1917 r. przekazała pastuszkom – prostym, wiejskim dzieciom. Obecnie znamy już treść tajemnic fatimskich. Trzecią, najdłużej skrywaną tajemnicę poznał papież Jan Paweł II po zamachu na swoje życie i w 2000 r. pozwolił podać do publicznej wiadomości. Jest tam mowa o ogniu trawiącym cały świat i o prześladowaniach Kościoła. XX wiek wydaje się niejako wypełnieniem fatimskiego proroctwa, a początek XXI wieku tym bardziej to potwierdza. Najnowsze wydarzenia pokazują, że obraz widziany przez fatimskie dzieci nabiera nowej wymowy w nowych czasach. Rosja jest zarzewiem współczesnych konfliktów, prowadzi wojny i wciąż się zbroi. Strzały, od których w objawieniu ginie Ojciec Święty, kojarzą się dziś z islamskimi wojownikami. Rzesze chrześcijan męczenników stale się powiększają. Wojny i zagłada wiszą nadal nad światem. Treść przekazów fatimskich ma więc znaczenie historyczne. Jak w soczewce pozwala odczytać nasze dzieje. Matka Boża w swoim przepowiadaniu mówiła o bezbożnej propagandzie, o prześladowaniu Kościoła i wielu cierpieniach katolików. Wygląda to jak kronika naszych dni. Apokalipsa jest więc możliwa, ale... można jej zapobiec. Siostra Łucja, świadek fatimskich objawień, w 1943 r. napisała: „Co się tyczy obecnych trudnych czasów, wiemy, że Bóg ocali nas za pomocą Niepokalanego Serca Maryi, naszej Matki Niebieskiej, która jest taka dobra. Ufności! Ale, jak wiecie, obietnica jest warunkowa: Jeśli przestaną obrażać Boga, jeśli będą czynić pokutę, jeśli oddadzą się modlitwie”. Rozumieć znaki czasu – to znaczy dać odpowiedź na moment dziejowy niosący wielkie zagrożenia. A więc: „pokuta, pokuta, pokuta” i wielka modlitwa, szczególnie Różaniec, a także praktykowanie nabożeństwa pięciu pierwszych sobót miesiąca, wynagradzającego za grzechy świata – to ratunek dla świata.

Ojciec Święty Franciszek powiedział nam w Fatimie, że jeśli chcemy być chrześcijanami, musimy być maryjni. Przypominał też: „Za każdym razem, gdy spoglądamy na Maryję, ponownie zaczynamy wierzyć w rewolucyjną moc czułości i miłości . W Niej dostrzegamy, że pokora i delikatność są cnotami nie ludzi słabych, lecz mocnych, którzy nie potrzebują źle traktować innych, by czuć się ważnymi”. W stulecie fatimskich objawień Franciszek zawierzył świat Niepokalanemu Sercu Maryi. Opuszczał więc portugalską Fatimę umocniony i – można powiedzieć – rozpoczął nowy etap pielgrzymowania ludzkości przez ziemię.

Polscy biskupi w sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na zakopiańskich Krzeptówkach, czyli w polskiej Fatimie, 6 czerwca 2017 r. odnowią Akt Poświęcenia Ojczyzny Niepokalanemu Sercu Maryi, następnie 8 września 2017 r. akt ten zostanie ponowiony w każdej diecezji, parafii i rodzinie. Będzie to odnowienie aktu, którego polski Episkopat dokonał 8 września 1946 r. na Jasnej Górze pod przewodnictwem kard. Augusta Hlonda, prymasa Polski. Tamten akt nawiązywał do ofiarowania świata Niepokalanemu Sercu Maryi dokonanego przez Piusa XII w 1942 r., którego inspiracją były objawienia fatimskie. Na koniec możemy powiedzieć, że wstrząsające orędzie fatimskie jest jednocześnie przepełnione wielką nadzieją. „Mamy Matkę!”, „Bardzo Piękną Panią” – tak mówili między sobą wizjonerzy z Fatimy, gdy 13 maja 1917 r. wracali do domu. Te słowa po stu latach, 13 maja 2017 r., przypomniał nam papież Franciszek.